บทที่ 243 ท่านอาจารย์

เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินหมิงหยู่ หัวใจของสาว ๆ ก็เริ่มบ้าคลั่ง

ท่านพี่บ้าไปแล้วรึเปล่า? นางกำลังพูดถึงเรื่องไร้สาระอะไรอยู่?

มีเพียงหนิงหลิงหลิงเท่านั้นที่ตกใจและโล่งใจ ดูเหมือนการรับรู้ของนางจะไม่ได้ผิดไป มันมีทักษะเจ็ดอย่างจริงๆ เฉินหมิงหยู่ยืนนิ่งอยู่ที่เดิม

“ท่านพี่?” หนิงหลิงหลิงเรียกด้วยเสียงต่ำ แต่เฉินหมิงหยู่ดูเหมือนจะสูญเสียความมั่นใจของนางไป

ลั่วอู๋แตะคางของเขา เขาไม่ค่อยถนัดในเรื่องการปลอบประโลมคน “ข้าไม่อยากจะเชื่อว่ามันมีถึง 7 ทักษะ ข้าคิดว่าต่อให้เป็นท่านอาจารย์จาง ก็สามารถทำอะไรแบบนี้ได้” เด็กสาวคนหนึ่งยืนขึ้นมาพูด ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธ

นางชื่อ ไป่ลั่วซู เป็นสมาชิกของตระกูลไป่ ในเมืองหลวงของจักรวรรดิ ตระกูลของนางเกี่ยวข้องกับการเมืองการปกครอง มีเจ้าหน้าที่อาวุโสหลายคนในตระกูลของนางมีอิทธิพลอย่างมากในจักรวรรดิ

หญิงสาวคนอื่น ๆ เองก็เดินขึ้นมาคัดค้านเช่นกัน การมี 7 ทักษะมันเหนือสามัญสำนึกของพวกนางเกินไป ลั่วอู๋เดินไปที่ม้าผีและลูบหลังของมันอย่างอ่อนโยน “แสดงทักษะของเจ้าให้พวกนางดูสิ”

สัตว์วิญญาณในระดับนี้ความฉลาดไม่ได้ต่ำไปกว่ามนุษย์เท่าไหร่มันจึงเข้าใจคำพูดของลั่วอู๋

มันยังคงระวังลั่วอู๋อยู่บ้างเพราะเขาดูทรงพลัง แต่ด้วยที่มันรู้สึกขอบคุณลั๋วอู๋ที่ช่วยแก้ไขคุณสมบัติให้มัน มันจึงไม่ขัดขืนคำพูดของเขา ใช้งานทักษะสะเทือนปฐพี ระดับ S ม้าผีเหยียบย่ำไปที่พื้นส่งแรงสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งคฤหาสน์

ลั่วอู๋อุทาน “นี่มันที่พักของข้า เจ้าเพลา ๆ ลงหน่อยแสดงให้เห็นทักษะแค่พอหอมปากหอมคอก็พอ”

ม้าผีลดหัวลงและกระดิกหาง เหมือนเด็กที่เพิ่งทำอะไรผิด ดูเหมือนว่ามันจะประมาทเกินไปจึงกะพลังพลาด จากนั้นมันก็เริ่มแสดงทักษะอื่น ๆ

พื้นดินแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ [กัดกินความชั่วร้าย]: พลังวิญญาณอันแข็งแกร่งธาตุความมืดมาบรรจบกันในอากาศ จากนั้นรอยกัดขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นในอากาศ เป็นท่าแห่งการโจมตีอันรุนแรง ……ทักษะถูกใช้ที่ล่ะทักษะไปเรื่อย ๆ และความตกใจก็เริ่มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเหล่าเด็กสาวมากขึ้นเรื่อย ๆ เช่นกันในที่สุดก็ถึงคิวทักษะสุดท้ายที่สำคัญที่สุดทักษะระดับ S [เชิญวิญญาณ]

ม้าผีกู่ร้องไปที่ความว่างเปล่าและจากนั้นพื้นดินก็ดูเหมือนจะกลายเป็นประตูอันมืดมิด และเปิดออกอย่างช้า ๆ

ร่างเงาที่มองไม่เห็นใบหน้าเดินออกมาจากประตูนั้นร่างวิญญาณเงาอันว่างเปล่านั้นสูงและเต็มไปไอของสงคราม เขาถือคทาคู่หนึ่ง มันอาบไปด้วยพลังแสงสีดำ มือของเขาดูเหมือนจะมีพลังมหาศาล และที่จะทำลายศัตรูทั้งหมด

ร่างเงานั้นหันกลับไปนั่งบนหลังม้า ด้วยพลังทักษะของม้าผี ลมปราณของเขาไม่ได้ทรงพลังนัก แต่ส่งอารมณ์อันเย็นชาทำให้ทุกคนกลัวจนตัวสั่นไปหมด

“ชายที่ถือคทาสองข้างนั่นคือแม่ทัพของจักรวรรดิ เมื่อ 700 ปีก่อน ชื่อฉินเทียนเฉาไม่ใช่หรือ? แสดงว่าเจ้านายของม้าผีตัวนี้คือเขาคนนั้นงั้นเหรอ?” หนิงหลิงหลิงมีความสุขมาก

ฉินเทียนเฉาคือแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน เขามีชื่อเสียงในด้านพละกำลังและความดุร้าย คฑาคู่ของเขาได้ทำลายอาวุธและร่างของนายพลศัตรูมานับไม่ถ้วน เขาเป็นนายพลผู้เก่งกาจจนไม่มีใครเทียบได้

หนิงหลิงหลิงกอดม้าผีอย่างตื่นเต้นตอนนี้มันมีถึงเจ็ดทักษะ ทักษะระดับ A สี่อัน และทักษะระดับ S อีกสาม นอกจากนี้ยังสามารถใช้ทักษะเชิญวิญญาณเรียกวิญญาณของแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์มาได้ ทำให้คุณค่าของมันเทียบได้กับทักษะระดับ SSลั่วอู๋หัวเราะเบา ๆ และพูดว่า “พวกเจ้าเชื่อกันแล้วรึยังล่ะ”“นี่มันเป็นไปได้อย่างไร … ” ไป่ลั่วซูหายใจอย่างไม่เป็นระเบียบ นางถอยห่างออกจากม้าผีข้อเท็จจริงอยู่ตรงหน้านางแล้วแท้ ๆแต่นางก็ทำใจเชื่อมันไม่ได้จะบอกว่าทักษะในการปรับแต่งของผู้ชายคนนี้สูงกว่าของท่านพี่สาวมากงั้นเหรอ? เขาเป็นผู้ปรับแต่งระดับจักรพรรดิรึยังไงกัน?มันยอดเยี่ยมมากเฉินหมิงหยู่จ้องมองที่ลั่วอู๋นางรู้ว่านางแพ้ และนางก็ทำอะไรไม่ถูก

“ข้าแพ้แล้ว กลับกันเถอะ” เฉินหมิงหยู่กล่าวด้วยความยากลำบากว่า ราวกับว่านางหมดเรี่ยวแรงและสูญเสียแรงใจในการสู้ไปหมดแล้ว ความแวววาวในสายตาของนางหายไปจนหมดสิ้น

สาว ๆ มองไปที่แผ่นหลังของ เฉินหมิงหยู่อย่างไม่สบายใจอย่ามาทำอะไรโง่ ๆ แบบนี้สิ!ไป่ลั่วซูครุ่นคิดและอดไม่ได้ที่จะร้องออกมา “เฉินหมิงหยู่! เจ้ากำลังจะทำอะไรน่ะ ความภาคภูมิใจของเจ้าไปอยู่ที่ไหนหมดแล้ว ? แค่การแพ้ครั้งเดียวเท่านั้น มันทำให้เจ้าเป็นแบบนี้เลยเหรอ ? เจ้าอ่อนแอขนาดนั้นเลยเหรอ?”

เฉินหมิงหยู่เงยหน้าขึ้นอย่างว่างเปล่าและฉายแววตาอันสับสนในดวงตาของนาง

“เจ้าเป็นหัวหน้า เป็นท่านพี่สาวคนโตของพวกเรา ข้ามองขึ้นไปที่เจ้ายกย่องเจ้าตั้งแต่เด็ก เจ้าไม่ใช่คนที่จะมาล้มลงง่าย ๆ แบบนี้ ใคร ๆ ก็แพ้กันได้ทั้งนั้นน่า!” ไป่ลั่วซูอดไม่ได้ที่จะร้องไห้ออกมา

เฉินหมิงหยู่กะพริบตาและในที่สุดก็นำความมั่นใจกลับคืนมา ความมั่นใจในตัวเองหลั่งไหลกลับเข้าสู่ร่างกายของนาง

ความคิดเห็น