บทที่ 82 โยนเงิน

บทที่ 82

โยนเงิน

หลังจากนั้นชูจือทำได้เพียงกลับไปพร้อมกับพวกอันธพาล

หินวิญญาณถูกจ่ายไปแล้ว มันไม่มีข้ออ้างที่จะสร้างเรื่องอีกต่อไป

ณ ศาลาไป่หยู่

“มันจะดีมาก ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ”

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ใบหน้าของชูจือนั้นดำเหมือนถ่าน “

“นายน้อย เขากลับมาแล้วและหาเงินจำนวนมากในเวลาอันสั้น”

ฝูงชนมารวมตัวกันรอบลั่วอู๋

ลั่วอู๋พูดพร้อมรอยยิ้ม “อย่าโอ้อวดไปหน่อยเลย รีบกลับไปทำงานได้แล้ว อย่างไรก็ตาม ทีมคมมีดไม่สามารถรับมือกับเรื่องใหญ่ขนาดนี้ได้ยังไง?”

ทีมล่าสัตว์คมมีดได้รับเชิญจากลั่วอู๋ให้เป็นทีมพิทักษ์ของศาลาไป่หยู่

เมื่อมีบางสิ่งเกิดขึ้นกับศาลาไป่หยู่ พวกเขาควรปรากฏตัวหลิวหูไม่ใช่คนที่ไม่เชื่อคำพูดของเขา

บรรยากาศอึมครึม ทุกคนจ้องมองกันไม่กล้าพูด

ลั่วอู๋มีลางสังหรณ์ในใจ “เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

ในที่สุด เจ้าของร้านคนเก่า พูดขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มคร่ำครวญ “มีบางอย่างผิดปกติกับทีมคมมีด หลิวหูถูกซุ่มโจมตีโดยเหล่าผู้ใช้พลังวิญญาณลึกลับหลายคน เขาบาดเจ็บสาหัสและกำลังพักฟื้นอยู่”

“สำหรับคนของทีมคมมีดที่เหลือ หลายคนถูกล่าโดยทีมล่าสัตว์ทีมอื่น และพี่น้องอีกแปดคนที่เหลือ พวกเขาถูกกล่าวหาว่าเป็นขโมยขณะกำลังซื้อยา พวกเขาถูกทำร้ายกลางถนน”

อะไรนะ!

ลั่วอู๋หน้ามืด

เขาไม่ใช่คนโง่ นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่นอน!

หอคอยหวงชา พวกเจ้าช่างโหดร้ายชะมัด

“พาข้าไปพบพวกเขา” ลั่วอู๋พูด

อาฟูและเสี่ยวชารีบพาลั่วอู๋ ไปที่อาคารขนาดเล็กด้านหลังลานศาลาไป่หยู่

มีกลิ่นเลือดและกลิ่นของยา มาจากภายในอาคารขนาดเล็ก หลิวหูกำลังนอนอยู่บนเตียงพร้อมกับผ้าพันแผลทั่วร่างกาย เขาดูน่าสังเวชมาก

พี่น้องทั้งแปด ยินดีที่จะอยู่กับศาลาไป่หยู่ พวกเขากำลังฟื้นตัวอยู่ในอาคารเช่นกัน

เมื่อเห็นว่าลั่วอู๋กลับมา หลิวหูที่เหน็ดเหนื่อยก็พูดด้วยรอยยิ้มคร่ำครวญว่า “พี่ชายลั่ว พี่ชายลั่ว…”

“ไม่ต้องพูดแล้ว เจ้าสบายใจได้” ลั่วอู๋มองดูอาการบาดเจ็บของหลิวหู มันร้ายแรงมาก เส้นเลือดของเขาส่วนใหญ่ถูกทำลาย และร่างกายของเขาเต็มไปด้วยรู

“ข้ารู้สึกละอายที่เป็นถึงผู้คุมของศาลาไป่หยู่ แต่ข้ากลับไม่สามารถรับประกันความปลอดภัยได้” หลิวหูรู้สึกละอายใจ

“มันไม่ใช่ความผิดของเจ้าสักหน่อย” ลั่วอู๋ หันศีรษะของเขา แล้วถามว่า “ข้าจะหาซื้อยารักษาที่ดีที่สุดเพื่อพี่น้องของทีมคมมีดได้จากไหน?”

อาฟูรีบพูด “นายน้อย ท่านไม่รู้หรือว่า ช่วงเวลานี้ธุรกิจของศาลาไป่หยู่ได้ลดลงทุกวัน เราขาดทุนจำนวนมาก ดังนั้น เราจึงไม่สามารถหาเงินพิเศษได้ ตอนนี้เขาสามารถทานยารักษาโรคทั่วไปก่อนเท่านั้น ถึงแม้ว่าผลจะออกมาช้า แต่ก็มีประโยชน์เช่นกัน “

“เป็นไปได้ยังไง ข้าได้จัดการก่อนที่ข้าจะไปแล้วนี่? ทำไมศาลาไป่หยู่ถึงขาดทุน” ลั่วอู๋ ไม่เข้าใจ

ก่อนออกเดินทางลั่วอู๋จัดการทุกอย่าง

ตามแผนของเขา ศาลาไป่หยู่สามารถพัฒนาได้ แม้ว่าจะไม่ร่ำรวยขึ้นก็ตาม

“เมื่อไม่นานมานี้ นักเล่นแร่แปรธาตุที่มาใหม่ ได้ถูกซื้อตัวจากหอคอยหวงชาไปในราคาสูง ตอนนี้เหลือเพียงแค่มู่เถาคนเดียวมู่เถาสามารถปรับแต่งยาได้สามชนิด แต่คุณภาพก็ยังแย่อยู่ เราต้องใช้หินวิญญาณจำนวนมากเพื่อซื้อยาเม็ดจากภายนอกทุกวัน “อาฟูพูด

ลั่วอู๋ยิ้มด้วยความโกรธ

หอคอยหวงชาอีกแล้ว

“ไปกันเถอะ” ลั่วอู๋ปลอบผู้คนของทีมคมมีด แล้วกลับไปยังห้องโถงด้านหน้าของศาลาไป่หยู่

เขาหายใจเข้าลึก และเริ่มสั่งการ

“มู่เถาออกไปกับข้า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ยารวบรวมพลังวิญญาณจะถูกวางไว้บนชั้นวางอีกครั้ง อย่างไม่จำกัด “