ตอนที่ 16 สร้างตรา

บทที่ 16 สร้างตรา

ลั่วอู๋ยังคงสำรวจสัตว์วิญญาณของเขาในอาคารหลังเก่า

แต่หลังจากที่ได้เห็นพวกมัน ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นสัตว์วิญญาณหินทั้งหมด แต่ที่มากกว่านั้น เขาไม่เห็นอะไรผ่านดวงตาของเขาอีก

“สุดท้าย มันก็เป็นแค่สัตว์วิญญาณระดับทองแดง และมีทักษะที่แย่มาก” ลั่วอู๋ถอนหายใจ

มู่เถาถามขึ้นว่า “เจ้าของร้าน ท่านเห็นพวกมันทั้งหมดไหม และมันเหลือเพียงแค่ตัวเดียว นั่นคือกระต่ายแห่งแดนสาบสูญ มันเป็นสัตว์วิญญาณที่พบได้บ่อยมาก มันมีนิสัยอ่อนโยน และสามารถกระโดดได้อย่างรวดเร็ว”

ลั่วอู๋มองสัตว์ที่อยู่ตรงหน้าเขาอย่างเป็นมิตร และมันก็อดที่จะกินหญ้าไม่ได้

เจ้ากระต่ายสีขาวตัวเล็กนั่น ข้าไม่คิดว่ามันจะมีทักษะที่ทรงพลังเลย

แต่เพื่อความปลอดภัย ลั่วอู๋ได้ตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับกระต่ายแห่งแดนสาบสูญ

เผ่าพันธุ์: กระต่ายแห่งแดนสาบสูญ

มิติ: ระดับทองแดง ลำดับที่ 2

คุณสมบัติ: ทองแดง

ทักษะ: กระโดด (ระดับ F) ก้าวพริบตา (ระดับ A)

พื้นเพ: กระต่ายที่มีพละกำลังสูง สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ในทะเลทราย มันมีนิสัยที่อ่อนโยน มันจะยกหูเมื่อได้รับแรงลม และจะรีบวิ่งหนีอย่างรวดเร็วเมื่อตกอยู่ในอันตราย

กระโดด ระดับ F

นี่อาจเป็นทักษะอ่อนด้อยมากที่สุด

แต่เมื่อลั่วอู๋ได้เห็นทักษะของมัน หัวใจของเขาก็เต้นอย่างรุนแรง

“ก้าวพริบตา! โกหกกันใช่ไหม สัตว์วิญญาณชนิดนี้มีทักษะวิญญาณอยู่” ลั่วอู๋ละสายตาไปจากมันไม่ได้เลย

ก้าวพริบตา: สามารถแสดงผลของการก้าวพริบตาในระยะทางสั้น ๆ

แน่นอนว่า ไม่ควรที่จะมีสิ่งกีดขวางระหว่างจุดเริ่มต้นกับจุดหมาย และไม่สามารถใช้ได้อย่างต่อเนื่อง

แต่ถึงกระนั้น ทักษะนี้ยังคงเป็นทักษะวิญญาณ

มู่เถากะพริบตาและตอบกลับ “ใช่แล้ว กระต่ายแห่งแดนสาบสูญนั้นอ่อนแอในด้านการต่อสู้ และมีศัตรูตามธรรมชาติจำนวนมาก แต่มันต้องขอบคุณความสามารถนี้ที่ทำให้อยู่รอดได้โดยไม่สูญพันธุ์”

“ยอดเลย! นำกระต่ายตัวนั้นมาให้ข้า” ลั่วอู๋รู้สึกตื่นเต้น

มู่เถามึนงงไปหมดเหมือนในหัวถูกปกคลุมไปด้วยหมอก

ทักษะก้าวพริบตานั้นทรงพลังจริงๆ แต่ก้าวพริบตานั้นเป็นสิ่งที่ทำให้กระต่ายแห่งแดนสาบสูญมีชื่อเสียงในด้านความอ่อนแอ

ทำไมมันถึงน่าสนใจกัน

เจ้าของร้านต้องการทำอะไรกัน?

หลังจากนำสัตว์วิญญาณหินและกระต่ายแห่งแดนสาบสูญออกมา ลั่วอู๋มองมู่เถาอย่างจริงจัง “มู่เถา เราไม่สามารถพูดถึงเรื่องในวันนี้กับคนอื่นได้นะ เจ้าของร้านคนเก่าก็ทำไม่ได้ เข้าใจไหม?”

“เข้าใจแล้วขอรับ” มู่เถาเดินลงมา

ต่อมาลั่วอู๋สั่งให้มู่เถาออกมา จากนั้นเขาก็มองไปยังสัตว์วิญญาณหินและกระต่ายแห่งแดนสาบสูญที่อยู่ตรงหน้าเขา แววตาของเขาดูสดใสเล็กน้อย

ลั่วอู๋นำกรงที่ใส่ฝูงลูกแมงป่องทรายเหลือง สัตว์วิญญาณหิน และกระต่ายแห่งแดนสาบสูญ เข้าสู่โลกแห่งไหด้วยมือของเขา

“สร้างตรา”

ลั่วอู๋ตะโกน

แผงองค์ประกอบใหม่ได้ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขาอย่างช้า ๆ

นี่เป็นหนึ่งในการทำงานของไหเล่นแร่แปรธาตุ เดิมที มันจะใช้งานไม่ได้เพราะมีแต้มเซียนไม่เพียงพอ อย่างไรก็ตาม ลั่วอู๋ก็ได้รับเกือบ 300 แต้ม จากการสังเคราะห์สมุนไพร ซึ่งเพียงพอที่จะใช้การทำงานการสร้างตราได้

การทำงานของการสร้างตรานั้นอธิบายได้ง่ายมาก

จะใช้หนึ่งทักษะวิญญาณ เปลี่ยนเป็นตรา แล้วสลักลงบนวิญญาณอื่น

แน่นอน ต้องมีขีดจำกัด

ตัวอย่างเช่น ท่านไม่สามารถให้แมงป่องเรียนรู้วิธีชักใยแมงมุม

มันเป็นไปไม่ได้ที่แมงป่องไร้ปีกจะเรียนรู้ที่จะวิธีการบิน

ลั่วอู๋สูดหายใจลึก ๆ ชี้ไปที่สัตว์วิญญาณหิน และเปิดการใช้ทักษะการสร้างตรา

ทักษะ: อำพราง

ระดับ: C

ค่าใช้งาน: 50 แต้มเซียน

พลังลึกลับค่อย ๆ ไหลลงมาบนสัตว์วิญญาณหินที่ขดตัวและกลายเป็นหินที่ขรุขระ

สร้างตรา สำเร็จ

ต่อหน้าต่อตาของลั่วอู๋ มีเครื่องหมายตราอยู่ มีลวดลายเป็นหินขรุขระ

ที่ด้านหน้าของเขา สัตว์วิญญาณหินค่อย ๆ หดตัวกลับคล้ายลูกบอลขนาดเล็ก แม้ว่าจะมีเกล็ดอยู่ด้านนอกที่ทั้งหยาบและแข็ง มันดูไม่เหมือนกับก้อนหินเลย

“ประทับ”

เพื่อที่จะได้รับตรา ท่านจำเป็นต้องใช้แต้มเซียน แต่เพียงพลังวิญญาณ

ลั่วอู๋เลือกลูกแมงป่องทราย

สำเร็จ!

สำเร็จ!

สำเร็จ!

ยี่สิบเจ็ดครั้งในแถวเดียว ไม่มีความล้มเหลว

ลั่วอู๋สูดหายใจลึก แล้วรีบนั่งลงเพื่อฝึกฝนทักษะ ทำสมาธิเพื่อฟื้นฟูพลังวิญญาณ ซึ่งเป็นไปตามที่คาดเอาไว้ สถานะของมันต่ำเกินไป และพลังวิญญาณนั้นมีไม่เพียงพอ

ครึ่งวันต่อมา ลั่วอู๋ก็ลุกขึ้นยืนอย่างมีชีวิตชีวา และจ้องมองกระต่ายแห่งแดนสาบสูญที่แสนน่ารัก