ตอนที่ 20 ความใจอ่อน

บทที่ 20 ความใจอ่อน

สโมสรนักล่า นี่คือองค์กรที่คอยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน สมาชิกทั้งหมดเป็นสมาชิกของทีมล่าสัตว์ พวกเขาต่างแลกเปลี่ยนประสบการณ์ และคอยแลกเปลี่ยนสิ่งของซึ่งกัน

ขณะเดียวกัน ก็ยังเป็นสถานที่แห่งความบันเทิงและการโอ้อวดสำหรับทีมล่าสัตว์ขนาดใหญ่ นอกเหนือจากการล่าสัตว์ตามปกติ พวกเขาตั้งตารอมายังทำธุรกิจยังสถานที่แห่งนี้ในทุกครั้ง

ผู้ใช้พลังวิญญาณต้องการค้นหาสัตว์วิญญาณที่ตนต้องการเพื่อทำพันธสัญญา นอกเหนือจากการซื้อตามร้านค้า เขายังสามารถจ้างทีมล่าสัตว์เพื่อจับมันด้วยตัวเขาเองได้

มันเป็นเช้าในอีกวันหนึ่ง

“หัวหน้าเพิง ข้าได้ยินมาว่าท่านหาเงินมาได้จำนวนมาก เมื่อไม่กี่วันก่อน” ขายคนหนึ่งร้องถาม

ผู้คนรวมตัวกันเพราะความสนใจ

แม้ว่า ทีมเขี้ยวหมาป่าจะไม่สามารถเทียบได้กับทีมดาบอำมหิต แต่ก็มีชื่อเสียงพอสมควรในเมืองแห่งความพินาศ แม้ว่า จะไม่มีผู้ใช้พลังวิญญาณระดับเงินในเมืองแห่งนี้ แต่สมาชิกภายในก็มีประสบการณ์และเชี่ยวชาญการล่าสัตว์มากพอ

เพิงหงเทียน ไม่สามารถยิ้มออกมาได้ “มันเป็นกำไรเล็กๆ เจ้าของร้านศาลาไป่หยู่นั่นหยิ่งยโสมาก เพราะเขารับซื้อฝูงแมงป่องทรายโดยไม่ต่อรองราคาใดๆ เลยสักนิด”

“ฮ่าฮ่าฮ่า! มันมากกว่าทำกำไรเล็ก ๆ นะ แมงป่องทรายราคา 150 หินวิญญาณ แต่ถ้าขายไป 300 หินวิญญาณ ก็ได้กำไรเพิ่มเป็นสองเท่าแล้ว เพียงไม่กี่เดือน ทีมเขี้ยวหมาป่าของท่านก็จะไม่ต้องออกไปจากเมืองแห่งนี้แล้ว” ชายผู้นั้นกล่าว

แต่ในกรณีนี้ กำไรจากธุรกิจนี้ เพียงพอสำหรับทีมล่าสัตว์ของเขาในการดำรงชีวิต

“แค่ก! แต่ข้าได้ยินมาว่า ศาลาไป่หยู่ขายแมงป่องทรายในราคา 1,000 หินวิญญาณ เมื่อวานนี้” มีบางคนพูดออกมา

มันน่าสนใจมาก

และมันก็เป็นธรรมชาติของมนุษย์ที่มักจะนินทาผู้อื่นเสมอ

“ข้าได้ยินมาว่าประตูของศาลาไป่หยู่แทบจะพังเละ เมื่อวานนี้เลย”

“มีคนบางคนกำลังแย่งชิงแมงป่องทรายด้วย”

“แปลกแฮะ! คนพวกนั้นเป็นบ้าอะไรกัน”

“ท่านรู้รึเปล่า ว่าแมงป่องทรายที่ผลิตโดยศาลาไป่หยู่จะใช้ก้าวพริบตาได้ ท่านเชื่อไหม”

“มันเป็นความจริง”

“ข่าวปลอมรึเปล่า”

“ศาลาไป่หยู่ประสบความสำเร็จอย่างน่าทึ่งมาก แม้จะไม่ได้รับอนุญาตให้พัฒนา ในอนาคตอันใกล้ ร้านแห่งนี้อาจสามารถแยกตัวออกจากหอคอยหวงชาเลยก็ได้”

“ท่านอย่าคิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย สัตว์วิญญาณที่จะทำเงินนั้น มีเพียงแค่ ลูกสัตว์วิญญาณ ยารวบรวมพลังวิญญาณต่างหากเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับผู้ใช้พลังวิญญาณ ถึงแม้ท่านจะเป็นคนที่แข็งแกร่งดั่งเทพผู้พิทักษ์แห่งราชวงศ์มังกรเร้นกาย ที่สามารถมีสัตว์วิญญาณมากถึงหกตัว แต่สำหรับยาวิญญาณ ไม่ว่าจะเป็นการปรับแต่ง หรือการปรับแต่งเพื่อก้าวข้ามการพัฒนา ยังต้องใช้ยาวิญญาณจำนวนมาก และหอคอยหวงชานั้นก็มียาวิญญาณที่มีคุณภาพที่สุด”

เมื่อได้ยินนั้น หลายคนอดที่จะพยักหน้าอย่างคล้อยตามไม่ได้

มีเม็ดยาหลายชนิดในหอคอยหวงชา และประสิทธิภาพอันน่าทึ่ง มันอาจกล่าวได้ว่าเป็นป้ายทองคำได้เลย

มีผู้ปรับแต่งพลังวิญญาณที่เชี่ยวชาญการปรับแต่งอยู่ในทีมหวงชาอยู่หลายคน

หัวข้อที่พูดถึงกันเหล่านั้น มันผิดมหันต์

ณ เวลานี้ มีคนสามคนเดินเข้ามาหาเหล่านักล่า

เป็นคนงานในร้านทั้งสามคนของศาลาไป่หยู่ มู่เถา, เสี่ยวชา และ อาฟู

“ธุรกิจกำลังจะเริ่ม” มู่เถาร้องตะโกนออกมา

นักล่าจะเงียบไปพักหนึ่ง จากนั้นพวกเขาทั้งหมดได้มารวมตัวกัน เราทุกคนต่างรู้จักศาลาไป่หยู่

มู่เถา พูดว่า “เรากำลังต้องการฝูงสัตว์วิญญาณจำนวนมาก ทั้งลูกแมงป่องทราย 30 ตัว และสัตว์วิญญาณชนิดอื่นอีกหลายชนิด พวกเราไม่ต้องการลูกสัตว์วิญญาณแล้ว แต่ถ้าเป็นสัตว์วิญญาณที่โตเต็มวัยเราจะตอบตกลง และราคาก็ไม่สูงจนเกินไป ตามราคาตลาดปกติ”

นักล่าเดือด

ธุรกิจขนาดใหญ่

ห้ามกดราคา ราคาซื้อขายตามปกติเป็นที่ยอมรับกันของทีมล่าสัตว์ขนาดใหญ่

และสัตว์วิญญาณโตเต็มวัยที่สามารถใช้งานได้ ซึ่งช่วยลดความยากลำบากในการล่าสัตว์ได้ ร้านค้าส่วนใหญ่รวบรวมเพียงลูกสัตว์เท่านั้น ท้ายที่สุด ความยากลำบากของการเลี้ยงดูลูกสัตว์จะง่ายกว่ามาก ดังนั้น ราคาของลูกสัตว์จะราคาแพงอย่างมาก

แต่ถ้าท่านต้องการจับลูกสัตว์ทั้งฝูง ท่านจะต้องแก้ปัญหาพวกสัตว์วิญญาณตัวเต็มวัยเสียก่อน

เหมือนกับที่ทีมเขี้ยวหมาป่าต้องใช้เวลาร่วมสองเดือนในการบดขยี้ฝูงแมงป่องทรายตัวเต็มวันจนตายสิ้นทุกตัว และจับลูกแมงป่องทั้ง 27 ตัวกลับมา

ถึงแม้ มันจะเป็นเรื่องยากมากที่จะจับสัตว์วิญญาณตัวเต็มวัยที่ยังมีชีวิตอยู่ มันเป็นโอกาสที่ดีในการทำเงินหลังจากนั้น

“ข้ามีทีมดาบ”

“ข้ามีทีมหมาป่า”

“และข้า…”

หลังจากนั้น ทีมล่าสัตว์ได้ตรงเข้ามาทำธุรกิจอีกครั้ง

เพิงหงเทียนพูดด้วยเสียงเบาๆ ต่อหน้าท้องฟ้าว่า “ข้ายังมีทีมเขี้ยวหมาป่าอยู่”

“ข้าขอโทษ ท่านเพิง” มู่เถายิ้มเจื่อน ๆ “คำสั่งซื้อจากเจ้าของร้านคนใหม่ของเรา หลังจากที่ทำธุรกิจแล้ว เราจะไม่ทำธุรกิจกับทีมเขี้ยวหมาป่าของท่านอีก”

ชั่วครู่หนึ่ง บรรยากาศก็เริ่มที่จะอึดอัดขึ้นมา

สีหน้าของเพิงหงเทียนเปลี่ยนไป “ทำไมล่ะ! พวกเราทำงานร่วมกันมาตั้งหลายครั้งแล้ว ท่านมีปัญหาอะไรกับสัตว์วิญญาณที่ข้าให้ไปกันรึไง”

“มันไม่เกี่ยวกับสัตว์วิญญาณเลย ท่านยังบอกด้วยว่าเรานั้นให้ความร่วมมือกันหลายครั้ง และท่านก็สบายใจที่จะใช้ประโยชน์จากศาลาไป่หยู่ของเรา เจ้าของร้านคนใหม่ไม่มีความสุขกับเรื่องนี้” มู่เถา พูดอย่างจริงจัง “เจ้าของร้านคนใหม่เขาไม่ชอบถูกเอาเปรียบ”