5 ไข่ทิ้งเรี่ยราด

กลุ่มพนักงานต่างถอยหลีกทางให้ฟรินน์น้องชายของรองประธาน

หัวหน้าแผนกขยับเข้ามากระซิบ พูดเสียงเบาได้ยินเพียงสองคน

“มีผู้หญิงมาขอพบรองประธานครับ แต่เธอกลับไปแล้ว เหลือทิ้งไว้แค่…” เขาชี้ไปยังคู่แฝดทารก นอนร่ำไห้สะอึกสะอื้นในรถเข็น เห็นแล้วน่าเอ็นดู ก่อนจะเล่าต่อ “แม่เด็กมาที่นี่ 2 ครั้งแล้วครับ เธอแจ้งว่าอยากเจอรองประธาน เอาลูกมาให้รองประธานทำนองนี้ครับ”

รูม่านตาสีน้ำตาลขยายกว้าง ขนลุกซู่ไปทั้งตัว ราวกับโดนผีหลอก ฟรินน์ประหลาดใจเป็นอย่างมากเมื่อได้เห็นใบหน้าของเด็กคู่แฝด เขาหันหลังกลับไปมองพี่ชาย อีกฝ่ายยืนคุยโทรศัพท์ไม่รู้ร้อนรู้หนาว

ไม่ใช่เรื่องตลกแล้ว!

เหล่าพนักงานชายหญิงหันมองตามฟรินน์ เมื่อรู้ว่ารองประธานอยู่ที่นี่ทุกคนต่างนิ่งเงียบ เจียมตัวเกรงใจในตำแหน่งที่สูงกว่า หากแต่สายตายังแอบเพ่งมองไปที่เขา เขาผู้มีอำนาจรองจากประธานใหญ่ เบอร์สองของบริษัท และกำลังจะเลื่อนขั้นขึ้นแทนเบอร์หนึ่ง รับช่วงต่อจากบิดา

“เหมือนมาก” เสียงซุบซิบ

บานกระจกใสมองทะลุ สองสาวตัวแสบซุ่มดูเหตุการณ์ด้านนอกเงียบ ๆ

“ทำแบบนี้จะดีเหรอ”

“อือ อยู่เฉย ๆ เหอะ”

“ฉันสงสารลูก” พูดจบหมูหวานจ้ำอ้าวหมายจะเข้าไปข้างใน ฝีเท้าเดินหยุดชะงัก เมษารั้งตัวเพื่อนไว้

“หยุดเลย ไม่ต้องเข้าไป เราตกลงกันแล้วไง”

“ถ้าพวกเขาเอาลูกฉันไปทิ้งล่ะ”

“เด็กตั้ง 2 คนนะ ใครบ้างจะเอาไปทิ้ง ให้มันรู้ไป อดทนรอดูเงียบ ๆ ไปก่อน ถึงตอนนั้นค่อยไปเอายัยหนูแฝดกลับก็ไม่สาย”

หัวอกคนเป็นแม่ร้อนรุ่ม เมษาเห็นเพื่อนจะร่ำไห้ ชักแม่น้ำทั้งห้าปลอบใจ

“รอให้เขาอ่านโน้ตก่อนเหอะ หากรู้ว่าคือลูกในไส้ มันไม่มีวันทำแบบนั้นแน่ เชื่อฉันสิ ยัยหนูแฝดหน้าตาถอดแบบพ่อมันเด๊ะ มองแว็บเดียวก็น่าจะรู้ ถ้าพ่อมันไม่โง่”

“แล้วถ้าเขาโง่ล่ะ”

“โอ๊ยยยยย หมูหวาน! ของแบบนี้มันอยู่ในสายเลือดปะ ก็ไม่น่าจะโง่ขนาดนั้นเปล่า”

ฟรินน์สั่งหัวหน้าแผนกและผู้ช่วยมือขวาของเขาที่เดินตามหลังมา พาเด็กคู่แฝดไปไว้ห้องส่วนตัวชั้นบน ก่อนจะเดินมาหาพี่ชายที่เอาแต่คุยสายโทรศัพท์ไม่สนใจสิ่งแวดล้อม เขาจ้ำอ้าวคว้าแขนรั้งตัวพี่ชาย อีกฝ่ายกำลังจะเดินออกไปข้างนอก

“มีคนบอกว่าเอาลูกมาให้พี่” ฟรินน์กระซิบบอก

“ไร้สาระน่า” เฟลิกซ์ตอบเฉยเมยไม่แยแส เขาทราบอยู่ก่อนแล้ว เลขานุการแจ้งมีผู้หญิงอยากพบเขา เธอเอาลูกสาวเขามาส่ง แต่เขาไม่อยากเจอหล่อน คงเป็นพวกสิบแปดมงกุฎ เลยปล่อยรอเก้อตั้งแต่เมื่อสองวันก่อน

“ไม่ต้องไปคุยงานแล้วพี่ วันนี้เรามีเรื่อง” ฟรินน์พูดจริงจัง แววตาดุดัน

“ฮึ อะไร”

เสียงทารกยังร่ำไห้ตลอดเวลา จนเฟลิกซ์รู้สึกตัวว่าน่าจะเป็นเรื่องนี้

“เด็กถูกลืมก็ไปแจ้งความประกาศตามหาพ่อแม่สิ เรื่องง่าย ๆ”

ฟรินน์มองหน้าคนพูด พ่อมันอาจจะยืนอยู่ตรงนี้ จะไปแจ้งตำรวจอีกทำไม

มีเรื่องต้องคุยกันยาว เขามั่นใจมาก เพราะเฟลิกซ์พี่ชายของตนมีพี่สาวฝาแฝด ทั้งคู่เป็นแฝดชายหญิง แล้วเด็กคู่แฝดที่หน้าตาคล้ายคลึงกัน อะไรมันจะลงล็อกขนาดนี้

จะเป็นเรื่องกลั่นแกล้งสร้างความวุ่นวายก็ไม่น่าใช่ เพราะไม่น่าจะมีแม่คนไหนบ้าถึงขั้นเอาลูกมาทิ้งในสถานที่ทำงานผู้คนพลุกพล่าน บางทีพี่ของตนอาจจะไปทำผู้หญิงท้อง ไข่ทิ้งไว้ไม่รู้ตัว ต้องใช่แน่ ๆ

ภายในห้องส่วนตัวปลอดสายตาผู้คน ผู้ช่วยคนสนิทของฟรินน์กำลังโอ๋ทารก และอีกหนึ่งคนพยานปากสำคัญ ผู้เห็นเหตุการณ์ หน้าตารูปพรรณแม่ของเด็ก