6 เจ้าของสเปิร์ม

ด้านฟรินน์ยังคงเค้นถามพี่ชายไม่หยุด

“เอาไงต่อล่ะพี่ พี่นึกสิ พี่ไปทำใครท้องบ้าง”

คนถูกถามยังคงสงบเงียบ เขาไม่พูดสิ่งใดออกมา

“ผู้หญิงที่พี่เคยนอนด้วย มีใครบ้าง กี่คน เดี๋ยวผมไปช่วยตามตัวมาให้”

ไม่ตอบ นิ่ง เงียบ หยิ่ง พี่ชายของตนเป็นคนประเภทเก็บกด รักษาภาพลักษณ์ตัวเองให้สูงส่งน่าเคารพ หากแต่ฟรินน์รู้ด้านมืดที่ซ่อนไว้ หลังเลิกงานพี่ไปเที่ยวบาร์แทบทุกวัน คงจะไปไข่ทิ้งเรี่ยราด

ขณะเดียวกันด้านนอกตัวอาคาร สองสาวยังคงซุ่มดูเหตุการณ์

“เห็นไหม แผนสำเร็จด้วยดี พวกเขาพายัยหนูแฝดขึ้นชั้นบนแล้ว”

“เขาไปแจ้งความหรือเปล่าล่ะ”

“ไม่หรอก เชื่อสิ แจ้งความก็ดีเหมือนกัน ทีนี้ละคนรู้กันทั้งประเทศ”

“บ้าเหรอ”

“มาเถอะเราไปกัน ถึงเวลาแล้ว” เมษาตัวตั้งตัวตี ดึงแขนหมูหวานเข้าข้างใน ไปหาหลาน ๆ

ผู้ช่วยวนกลับมา ณ ห้องชั้นบน ทว่าเขาไม่ได้มาคนเดียว มีผู้หญิงแปลกหน้าสองคนแอบอ้างขอเข้าพบรองประธาน

“เอ่อ… มีคนมาขอพบครับ เธอบอกว่าเป็นแม่เด็ก” ผู้ช่วยแจ้ง

ห้องรับรองกว้างขวาง หมูหวานมองข้ามทุกคน สิ่งแรกที่เธอทำคือตรงเข้ามาอุ้มลูก หน้าแดง ร้องไห้จ้า น้ำตาเปียกแก้มไม่มีที่ว่าง

“แฮมแฮมของแม่ แม่มาแล้วค่ะ” เธอยกปกเสื้อเช็ดน้ำมูกน้ำตาให้ลูก

เมษาอุ้มหยองหยอง ตอนนี้ร้องไห้ไม่แพ้กัน ตกใจคนแปลกหน้ารุมตอม ไม่ได้เจอหน้าแม่ แม่หาย

“ป้าขอโทษนะ หนูนิ่งเร็วหยองหยอง”

เสียงร้องไห้ของคู่แฝดค่อย ๆ เงียบลง สายตาทุกคู่ต่างจับจ้องผู้หญิงแปลกหน้า

ฟรินน์กระซิบถามพี่ชายเสียงเบา “สองคนเลยเหรอพี่”

เมียสอง ลูกสอง วิชาขุนแผน แต่ก็นะถือเป็นเรื่องปกติ ภายนอกเงียบขรึมวางมาด เพราะอยู่ในที่ทำงาน มีสายตานับร้อยคู่เฝ้าจับผิดทุกการกระทำ หลังเลิกงานโน่น ไปบาร์เหล้า สลัดคราบรองประธานทิ้ง

ภวังค์ที่เคยหลงไหล เฟลิกซ์มองเจ้าหล่อนไม่กะพริบตา นานนับปี รูปหน้าที่คุ้นเคย ใช่คนเดียวกับผู้หญิงเมื่อตอนนั้น เธอให้ความสุขเขาทั้งคืน เขาจำเธอได้ดีเสียงครวญครางตอนที่เธออยู่ใต้ร่างเขา แต่ดูวันนี้สิ เธอมาพร้อมกับเด็กทารกหน้าตาบู้บี้ในอ้อมแขน

เพื่อไม่ให้เสียมารยาท เมษาแอบชำเลืองปราย ๆ เธอรู้สาเหตุแล้ว หมูหวานเพื่อนของเธอพลาดพลั้งเสียตัวได้อย่างไร คงจะเคลิบเคลิ้มความหล่อลื่นล้ม แล้วโดนมันจิ้มเข้าให้ พูดได้เต็มปาก ตัวจริงมันโคตรหล่อ เอกลักษณ์หน้าลูกครึ่งเด่นชัด สูงด้วย ตัวสูงมาก

หัวจรดเท้าดีไปหมดทุกอย่าง สูทสีเทาเข้มราคาแพงที่อยู่บนตัวเพิ่มความขลังน่าเคารพ สมตำแหน่งท่านรองประธาน ทรงนี้ดูท่าแล้วผู้ดีตีนแดง ที่สงสัยคือสองคนนี้มันไปได้กันยังไง ถึงมียัยหนูแฝดออกมา จะโดนตีหัวฉุดเข้าห้องก็ไม่ใช่อีก เท่าที่รู้คือแม่มันสมยอม

หมูหวานใจเต้นโครมคราม เมื่อได้พบหน้าพ่อของลูกตัวเป็น ๆ

เขาอยู่ตรงหน้าฉัน

แก้มสองข้างของเธอเริ่มผลัดสี เลือดในร่างกายสูบฉีด ก้อนเนื้อข้างซ้ายไหวหวั่น มันหวิวแปลกๆ เธอพยายามเก็บอาการประหม่าซ่อนมันไว้ เค้นความกล้าพูดเข้าประเด็นไม่อ้อมค้อม ปั้นรอยยิ้มสดใส

“ฉันเอาลูกสาวคุณมาส่งค่ะ น้องชื่อหมูหยองกับหมูแฮม เรียกหยองหยอง แฮมแฮม ก็ได้ค่ะ”

ดวงตาของเฟลิกซ์เปล่งประกาย เขาหัวเราะในลำคอ มุมปากแสยะยิ้มจาง ๆ นี่เหรอเป็นประโยคทักทาย เขาสลับมองผู้หญิงทั้งสองคน พวกเธอหนีบเด็กคล้องเอว ท่าทีของเขายังคงสุขุมไม่ได้แสดงอารมณ์ น้ำเสียงโทนต่ำตอบกลับไร้เยื่อใย