บทที่7 เราต้องนอนด้วยกัน!

บทที่7

เราต้องนอนด้วยกัน!

///ตะวัน///

ผมกลับจากขนส่งก็เจอรถสปอร์ตคันเดิมขับเข้ามาผมกับไอ้โซ่หันไปมองด้วยความสงสัยจนกระทั่งจันทร์เจ้าเธอเดินลงมาจากรถแล้วหันไปโบกมือบ๊ายบายให้ไอ้ภูริ พอหันกลับมาเธอก็รีบวิ่งเข้ามากอดไอ้โซ่แต่กับผมเธอไม่สนใจเลย

“พี่โซ่เป็นยังไงบ้างคะคิดถึงจังเลย^^”

“สบายดีครับ แล้วเราล่ะดื้อหรือเปล่า”

“ไม่ดื้อเลยค่ะ เข้าไปข้างในกันเถอะหนูซื้อขนมมาฝากพี่ด้วยนะคะ”

ผมยืนล้วงกระเป๋ามองหน้าเธอกับไอ้โซ่แต่ไม่มีใครสนใจผมเลยเพราะเธอพาไอ้โซ่เข้าบ้านไปออดอ้อนเหมือนตอนเธอเด็กๆ

ผมเดินตามเข้ามานั่งดูจันทร์เจ้ากับไอ้โซ่เธอเล่าเรื่องราวในช่วงที่พวกผมไม่อยู่ให้ฟังเธอดูมีความสุขมาก แต่ผมกลับรู้สึกว่าเธอเหมือนจะโกรธผม ตั้งแต่เรื่องณิชาเธอก็ไม่ค่อยพูดกับผมตอนนี้เธอก็ไม่ค่อยสนใจผมเลย มันผิดวิสัยของเธอมาก

พวกเรานั่งทานข้าวด้วยกันจนไอ้โซ่มันขอตัวกลับผมจึงเดินเข้ามาดูห้องทำงานของเธอ

“ใบขับขี่พี่ตะวันจะได้เมื่อไหร่คะ”

“พรุ่งนี้” ผมตอบเธอพร้อมกับหยิบรูปของเธอขึ้นมาดู

“แน่ใจนะว่าจะสอบผ่าน”

“ระดับนี้แล้ว ว่าแต่งานที่จะไปถ่ายกระบี่ทีมงานมารับไม่ใช่เหรอ?”

“ใช่ค่ะ เราจะนั่งเครื่องไปกระบี่แล้วทีมงานจะส่งรถมารับแล้วค่อยนั่งเรือไปเกาะ แต่ว่าถ้าเราจะเที่ยวหรือเดินทางที่เกาะมีรถเช่าค่ะ”

ผมเงียบไม่ได้ตอบอะไรจนผมหยิบรูปถ่ายตอนเธอไม่หาผมที่อเมริกาเมื่อ3ปีที่แล้วขึ้นมาดู ในรูปมีณิชาร่วมเฟรมอยู่ด้วยผมจึงคว่ำกรอบรูปลงแล้วเดินออกมาจากห้องทำงานของเธอ

///จันทร์เจ้า///

ถึงวันเดินทางฉันกับพี่ตะวันนั่งเครื่องมากับทีมงานบางส่วนเพราะทีมของพี่ภูริไปรอที่เกาะกระบี่แล้ว ฉันไม่เคยคิดเคยฝันว่าตัวเองจะมีแฟนคลับมายืนรอพร้อมตะโกนเรียกชื่อฉัน ยัยเด็กขี้อายในวันนั้นตอนนี้โตเป็นสาวแถมยังเก่งมากด้วย

“อุ๊ย! นั่นใครอะถือกระเป๋าให้น้องจันทร์เจ้าด้วย”

“แฟนหรือเปล่า”

ฉันไม่ได้สนใจเสียงซุบซิบที่ดังมากกลุ่มแฟนคลับเพราะทีมงานรีบพาฉันขึ้นรถส่วนพี่ตะวันก็คอยกันนักข่าวเอาไว้

“ไม่คิดว่าเราจะดังขนาดนี้เลย” พี่ตะวันเขาพูดออกมาจนทีมงานรีบพูดแทรก

“น้องจันทร์เจ้าน่ารักค่ะ มีซีรีส์รักวัยรุ่นเคยติดต่อมาด้วยแต่น้องปฏิเสธไป ช่วงเวลาที่ถ่ายมันเป็นช่วงสอบพอดี”

“ดีแล้วยังไงเรื่องเรียนก็ต้องมาก่อน เรียนจบแล้วค่อยมาลุยงานก็ได้”

“ค่ะ”

เมื่อถึงเวลาขึ้นเรือพี่ตะวันเขาก็เดินขึ้นไปพร้อมส่งมือมาให้ฉันจับ นี่ก็คงเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่ฉันได้สัมผัสมือของเขา มือเขานุ่มมากยังใช้ครีมกลิ่นเดิมอยู่ด้วย บ้าหน่าแมลงมันมาเกาะจมูกฉันไม่ได้เอามือมาดมสักหน่อย

ระหว่างที่พวกเรานั่งเรือที่แสนจะโคลงเคลงฉันก็รู้สึกว่าตัวเองจะเมาเรือจึงหยิบยาดมในกระเป๋าออกมาดมพี่ตะวันคงสังเกตอาการของฉัน เขาเลยดันหัวฉันลงมานอนซบไหล่ของเขาจนฉันรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย

ตัวเขาหอมมาก....