บทที่ 58

ชารอนจ้องไปที่ผลลัพธ์ของผลตรวจด้วยความประหลาดใจ 'เด็กคนนั้นเป็นลูกของโฮเวิร์ดจริง ๆ เหรอ?

'เป็นไปได้ยังไงกัน?' เธอได้ยินบทสนทนาระหว่างแซลลี่กับศัลยแพทย์หนุ่มคนนั้นแล้วนะ 'เด็กคนนั้นเป็นลูกของคุณหมอเวย์น!

'เราเข้าใจผิดไปหมดเลยเหรอ?'

'ไม่สิ ถ้าเราเข้าใจผิด แซลลี่คงไม่พูดเรื่องนั้นออกมาที่คฤหาสน์ของตระกูลแซคคารี่หรอก เธอคงไม่ได้ทิ้งตัวลงบันไดเพื่อทำแท้งหรอก แต่ทว่า เธอทำอย่างนั้นไปก็เพราะว่ากลัวลูกในท้องจะเป็นภัยต่อตัวเองไม่ใช่หรือยังไงกัน?!'

'เราแน่ใจมากว่าเด็กคนนั้นไม่ใช่ลูกของโฮเวิร์ด เป็นไปได้ไหมนะว่าผลการตรวจนี้จะ...'

ชารอนเงยหน้าขึ้นมองไซม่อนอย่างลังเล 'เขาเข้าใจผิดหรือเปล่านะ?'

แต่ทว่า ชายตรงหน้าเธอก็คือไซม่อน แซคคารี่ ไม่มีใครกล้าทำอะไรเพื่อหลอกชายคนนี้อยู่แล้ว 'คน ๆ นั้นยอมขุดหลุมฝังศพตัวเองและยอมทำผลตรวจปลอมนี้ขึ้นมาเลยงั้นเหรอ?'

“เป็นไปได้ยังไงกัน?” สายตาของชารอนจับจ้องไปที่ผลลัพธ์ของการตรวจ นอกจากนี้ เธอยังได้สติกลับมายังไม่เต็มที่อีกด้วย

'ไม่แปลกใจเลยที่เขาพุ่งเข้าไปต่อยโฮเวิร์ดแทนที่จะโชว์ผลการตรวจดีเอ็นเอให้เขาดู ก็เพราะว่าเด็กคนนั้นลูกเป็นของโฮเวิร์ด'

ภาพเงาสูงตระหง่านของไซม่อนอยู่ตรงหน้าชารอน เขามองดูเธอนั่งอยู่บนพื้น แต่ทว่า ไซม่อนก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาเลยสักคำ

ชารอนถือเอกสารเอาไว้แน่นจนทำให้กระดาษยับ เธอพูดกับไซม่อนด้วยน้ำเสียงที่ต่างออกไป “ไซม่อน ฉันไม่ได้โกหกคุณนะ ฉันมั่นใจมากเลยว่าเด็กคนนั้นไม่ใช่ลูกของโฮเวิร์ดจริง ๆ ฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าทำไมผลการตรวจถึงเป็นแบบนี้...”

ชารอนไม่แน่ใจเลยว่าอะไรคือสิ่งที่ผิดพลาดไป เพราะในตอนนี้ ชารอนกลัวว่าตัวเองจะเข้าใจผิด เธอกลัวว่าตัวเองจะทำให้เรื่องทั้งหมดแย่ลงด้วยการพูดจาไม่ดีเกี่ยวกับแซลลี่ และไหนจะเรื่องการหลอกลวงไซม่อนอีก

ไซม่อนยังคงยืนนิ่งและจ้องมองชารอนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผสมปนเป นั่นทำให้ชารอนสงสัยว่าไซม่อนได้ฟังสิ่งที่เธอไปพูดก่อนหน้านี้หรือไม่

ชารอนรู้สึกกระวนกระวายในใจ 'คือ... เขาจะเหมือนกับคนอื่นหรือเปล่านะ? เขาจะไม่เชื่อในตัวเราด้วยงั้นเหรอ?'

'เขาจะคิดว่าเราผลักแซลลี่ตกบันไดเหมือนคนอื่นหรือเปล่านะ? เขาจะคิดว่าเราเป็นผู้หญิงจอมหลอกลวงและชั่วร้ายมาตั้งแต่ต้นหรือเปล่านะ?'