บทที่ 59

'นางชารอน ทั้งหมดเป็นเพราะมัน เราถึงต้องมาลงเอยแบบนี้!'

ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูดังขึ้น ประตูห้องคนไข้ถูกผลักออกด้วยความรุนแรง ปัง! เสียงนั้นทำให้แซลลี่ตกใจไม่น้อย เธอรีบหันกลับไปมอง แต่ทว่า เธอกลับพบว่ามันเป็นโฮเวิร์ด เขาเข้ามาด้วยท่าทางสุดเย็นชา

“โฮเวิร์ด?” แซลลี่มองไปยังชายผู้ที่กำลังเผยออร่าแห่งความอาฆาตแค้นออกมา เธอรู้สึกตกใจและงุนงง ไม่นานนัก แซลลี่ก็ถามขึ้นอย่างแผ่วเบา “อะไรเข้าสิงคุณกันน่ะ?”

ตู้ม! หมัดของโฮเวิร์ดซัดเข้ากับผนังข้างเตียงของโรงพยาบาลจนทำให้แซลี่ตกใจอีกครั้ง

“ชารอน เธอเป็นผู้หญิงที่เลวมาก! ผมไม่รู้มาก่อนเลยว่าเธอจะกล้าทำขนาดนี้ จนกระทั่งเธอหลอกล่อลุงไซม่อนได้!” โฮเวิร์ดตะโกนออกมาอย่างไร้ความปรานี แต่ทว่า เขาก็ยังไม่สามารถควบคุมอารณ์ของตัวเองได้

ดวงตาของแซลลี่เป็นประกาย สรุปแล้ว ปรากฎว่าทั้งหมดเป็นเพราะชารอน แซลลี่เผยยิ้มสุดเยือกเย็นออกมาทันทีที่เห็นว่าสามีของตัวเองกำลังโกรธจัด 'ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต ชารอนก็จะไม่มีวันแย่งโฮเวิร์ดไปจากเราได้อีก!'

“โฮเวิร์ด คุณ…” ระหว่งที่แซลลี่กำลังพูดบางอย่างออกมา โฮเวิร์ดก็พลันเอนตัวไปทางแซลลี่ เขาวางฝ่ามือไว้ด้านข้างเตียงและหรี่ตาเพื่อมองดูภรรยา “คุณบอกผมมา คุณหมอเวย์นเป็นใครกัน?”

ทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น ร่างกายของแซลลี่พลันแข็งทื่อ ความรู้สึกเย็นยะเยือกกำลังคืบคลานอยู่บนหลังของเธอ 'เอ่อ... เขารู้เรื่องของเวย์นได้ยังไงกัน?'

'ชารอนเป็นคนบอกเรื่องนี้กับโฮเวิร์ดงั้นเหรอ? ชารอนได้ว่าเขาเกี่ยวกับเด็กด้วยไหมนะ?'

แซลลี่พยายามระงับความวิตกกังวลในตัวและส่ายหัว “คุณกำลังพูดเรื่องอะไรกัน? ฉัน... ฉันไม่เห็นจะรู้จักคนชื่อแบบนั้นเลย”

“คุณไม่รู้จักเขาเหรอ?” โฮเวิร์ดเงยหน้าขึ้นและจ้องมองเข้าไปในดวงตาของแซลลี่ เขาเผยท่าทีสุดเย็นชา

แซลลี่แสร้งทำเป็นใจเย็น “ฉันไม่รู้จักเขาเลยนะ แต่ทำไมคุณถึงมาถามแบบนี้ล่ะ?” แซลลี่กำผ้าห่มเอาไว้แน่น

“แล้วเด็กคนนั้นล่ะ? ลูกในท้องเป็นลูกใครกัน? ใช่ลูกของผมไหม?” อันที่จริง มันปฏิเสธไม่ได้เลยว่าคำพูดที่ชารอนโพล่งออกมายังคงส่งผลต่อโฮเวิร์ดในตอนนี้อยู่ โฮเวิร์ดเริ่มสงสัย นอกจากนี้ หากเธอนอกใจเขาจริง ๆ แซลลี่จะต้องได้ชดใช้กรรมแน่

ทว่า แซลลี่เกือบผงะและกำลังจะเผยความวิตกกังวลต่อหน้าโฮเวิร์ดแล้ว เธอรู้สึกบอกไม่ถูก แต่ทว่า แซลลี่เองก็ยังคงแสร้งทำเป็นโกรธและพูดขึ้น “คุณ... คุณสงสัยฉันแบบนี้ได้ยังไงกัน? ดูสภาพฉันตอนนี้ก่อนสิ ฉันเพิ่งแท้งลูกไปนะ แถมคุณหมอก็บอกมาด้วยว่าฉันจะไม่สามารถตั้งครรภ์ได้อีกต่อไปแล้ว เพราะชารอนคนเดียวเลย... เธอทำให้ฉันต้องมาอยู่ในสภาพแบบนี้ ทำไมเธอถึงต้องมาใส่ร้ายฉันแบบนั้นด้วย?! ให้ตายเถอะ...”

ท้ายที่สุด แซลลี่เริ่มร้องไห้ออกมาอย่างน่าสงสาร