ตอนที่ 329

บางทีอาจกลัวว่านางเขินอายที่จะกิน ฮูหยินเฒ่าเซียวเเละเซียวฮองเฮาจึงอยู่เป็นเพื่อนนางกินด้วยนิดหน่อย

เเต่ว่าเซียวฮองเฮาไม่สามารถอยู่นอกวังได้นาน เมื่อท้องฟ้าเริ่มมืด นางก็ออกจากจวนของฉู่อ๋องไป

ฮูหยินเฒ่าเซียวได้ไปที่ห้องโถงด้านหน้า เละอดไม่ได้ที่จะชมเชยว่ามู่เหยาลูกสะใภ้คนนี้ถูกใจนางมากเเค่ไหน

ทำให้หญิงสูงศักดิ์หลายคนที่ไม่ชอบฮูหยินเฒ่าเซียว แอบกลอกตาถี่ๆ

เเต่พวกนางก็พูดอะไรที่ไม่ดีออกมาไม่ได้

เพราะชื่อเสียงของมู่เหยาเป็นที่ประจักษ์อยู่เเล้ว!

จนกระทั่งท้องฟ้ามืดสนิท

หลังจากเยี่ยนสวินส่งบรรดาขุนนางกับบรรดาคุณชายที่เมาไปหมดเเล้ว เขาก็หันไปมองฉางชิงที่เเสร้งทำเป็นมองเขาอยู่ข้างๆ

“กลิ่นเหล้าบนตัวเเรงไหม”

“ท่านอ๋อง ท่านดื่มเหล้าจนเกือบครึ่งหนึ่งของคนในห้องโถงเมาไปหมดเเล้ว กลิ่นเหล้าบนตัวของท่านจะไม่เเรงได้อย่างไร” ฉางชิงอดไม่ได้ที่จะมุมปากกระตุก

ฉางชิงไม่เคยลองดีเรื่องคอเหล้าของท่านอ๋องเลย

เหล่าขุนนางเเละคุณชายทั้งหลายไม่เชื่อ

เห็นไหมล่ะ เมากันเเล้วใช่ไหม

“งั้นคงต้องเปลี่ยนชุดก่อนไปหาอาหน่วน เดี๋ยวนางจะเหม็นเอาได้”

เยี่ยนสวินได้กลิ่นเสื้อผ้าของตัวเอง ก็พูดขึ้นทันที

ฉางชิงจึงไปบอกข่าวนี้ให้ชิงอิ่งรู้ก่อน

พอชิงอิ่งเข้ามาในห้อง ก็รีบเก็บอาหารที่เย็นชืดบนโต๊ะ “ชิงอู้รีบไปจัดการให้พระชายาหน่อย เดี๋ยวท่านอ๋องจะมาเเล้ว”

ชิงอู้สะดุ้งทันที พยุงมู่เหยาไปหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง

หลังจากจัดเเจงอะไรเรียบร้อย ก็คลุมผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวสีเเดงอีกครั้ง

ในห้องเงียบสงบ มู่เหยารู้สึกว่าหัวใจเต้นเเรงเกินไป

นางหายใจเข้าลึกๆ พยายามทำให้ตัวเองสงบลง

เเต่หัวใจก็ยังคงเต้นเหมือนไม้ตีกลอง

“แอ๊ด”

เสียงเปิดประตูดังเข้ามา ในใจของมู่เหยาตื่นเต้นขึ้นมาทันที

“อาหน่วน”

เมื่อได้ยินเสียงของเยี่ยนสวิน มู่เหยากลับตื่นเต้นยิ่งขึ้นอีก

มือทั้งสองข้างที่วางอยู่บนตัก กำแน่นเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว

เยี่ยนสวินเดินเข้ามา และฟางมามาที่อยู่ข้างกายฮูหยินเฒ่าเซียว ก็ยกจอกเหล้าคล้องเเขนเข้ามา

“เชิญท่านอ๋องเปิดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาว เเละดื่มเหล้าคล้องเเขนกับพระชายา”

ทันทีที่ได้ยินคำพูดนี้ มู่เหยาก็ยิ่งตื่นเต้นจนตัวเเข็งทื่อ