บทที่ 218 ความจริงปรากฏ

เฉียนจิ่วเจ็บปวดอย่างมาก เขาตัวสั่นด้วยความเจ็บปวด และเอาแต่ร้องขอความเมตตา

หรงเยี่ยยืนขึ้น จากนั้นเดินมาหาเขาและนั่งลง

จ้องมองเฉียนจิ่วอย่างดุเดือด : "เด็กข้างกายเจ้าเป็นลูกของใคร?"

หลังจากพูด หรงเยี่ยก็ยกมือขึ้นและโบกมือ

อิงซาปล่อยเฉียนจิ่วทันที

เฉียนจิ่วกลัวความตาย และเมื่ออิงซาหักแขนของเขา เฉียนจิ่วก็ตระหนักได้ถึงความร้ายแรงของปัญหา

เขาไม่กล้าโกหกอ๋องหรงอีกต่อไป และรีบพูดขึ้นทันทีว่า: "ข้าไม่รู้ว่าใครเป็นแม่ของเด็ก ในคืนหนึ่งเมื่อ 5 ปีก่อน ข้าถูกกลุ่มลักพาตัวไป พวกเขาโยนข้าเข้าไปในพงไม้ มีผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ข้าง ๆ ข้า คนที่มัดข้าบอกให้ข้าไปนอนกับผู้หญิงคนนั้น ทันทีที่พวกเขาออกไป จำรูปร่างหน้าตาเจ้าไม่ได้..."

การแสดงออกของอิงซาเปลี่ยนไปอย่างมาก และทันใดนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นมองหรงเยี่ย

และหรงเยี่ยก็เงยหน้าขึ้นและจ้องมองเขาอย่างเย็นชา...

อิงซาคุกเข่าลงบนพื้น "นายท่าน คืนนั้น เมื่อห้าปีก่อน..."

“เอาตัวเขาไปและไว้ชีวิตเขาอีกหนึ่งลมหายใจ” หรงเยี่ยหันกลับและเดินออกจากห้องมืดอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้เป็นที่แน่ชัดแล้วว่าเด็กที่ไป๋จาวเสวี่ยทิ้งไว้นั้นไม่ใช่ลูกของนางเลย

เฉียนจิ่วกรีดร้องครั้งแล้วครั้งเล่าในห้องมืด หลังจากนั้นไม่นาน อิงซาก็วิ่งออกไป คุกเข่าข้างหลังเขาและพูดว่า "นายท่าน เมื่อ 5 ปีที่แล้ว ข้าบุกเข้าไปในสวนหลงจวนอ๋องต้วน ทำชายคนหนึ่งล้มลง และกระชากผู้หญิงข้าง ๆ เขา ถ้ามันเป็นเรื่องจริง...เด็กที่อยู่ข้างกายคุณหนูไป๋ ไม่ใช่ลูกท่าน..."

อิงซาเป็นคนที่รู้กระบวนการทั้งหมด

ตอนนี้จิตใจของเขายุ่งเหยิงเล็กน้อย

ทำไมคุณหนูไป๋ต้องหาลูกของคนอื่นมา ?

คุณหนูไป๋เกี่ยวข้องอะไรกับเฉียนจิ่ว?

คุณหนูไป๋ เจ้า...

“เจ้าคิดว่าหญิงผู้นั้น...จะยังมีชีวิตอยู่หลังจากออกมาจากจวนอ๋องต้วนหรือ?”

ก่อนที่อิงซาจะได้สติ เขาฟังคำถามอันเย็นชาอ๋องหรง

เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มองไปที่หรงเยี่ย และทันใดนั้นก็มีความคิดที่ชัดเจนในใจของเขา...

“คุณหนูไป๋มีลูกที่เป็นทายามของอ๋องต้วน!” หลังจากอิงซาพูดจบ หัวใจของเขาก็เต้นเร็วมาก

หรงเยี่ยหันกลับมาและจ้องมองเขาอย่างเหยียดหยาม "เจ้าขโมยลูกของเฉียนจิ่วมา ให้เฉียนจิ่วไปนอนกับผู้หญิงคนนั้น ข้ามีความสัมพันธ์กับพระชายาต้วน และให้กำเนิดจิ่งหลิน... "

อิงซาตะโกนด้วยความตกใจ "ตอนนั้นพระชายาต้วนยังไม่สิ้นพระชนม์ !!!"

คนที่เขาลักพาตัวไปในตอนนั้นคือสนมใหม่ของอ๋องต้วน

ถ้านางยังไม่ตาย แล้วร่างผู้หญิงท้องที่เขาอุ้มไปคือใคร?

อิงซารู้สึกสับสน

นิ่งไม่ได้แล้ว!