ตอนที่ 631
บทที่ 632 ข่าวลือของฉางซิงเว่ย
October 21, 2026
ไป๋ชิงหลิงลุกขึ้นมาจากบนร่างกายของเขา เขารีบสวมเสื้อผ้าและเดินไปนอกประตูอย่างรวดเร็ว
ไป๋ชิงหลิงรู้ว่าเขาจะไปทำอะไร!
นี่เป็นเรื่องราวทั้งชีวิตของหลวนอี๋ เขาไม่อาจมองข้ามมันไปได้
หากวันใดวันหนึ่งจักรพรรดิเหยาอารมณ์ดี ทรงถ่ายทอดพระราชกฤษฎีกาแต่งงานโดยตรง เช่นนั้นคงลำบากเป็นแน่
เวลานี้นางกำลังสงสัยอาการป่วยของหมิงหยาง บางทีมันอาจจะเกี่ยวข้องกับเหลียนซางและฉางซิงเว่ย
หลังจากที่หรงเยี่ยออกไปจากจวนติ้งเป่ยโหว เขาก็สั่งให้อิงซาไปกระจายข่าวลืออันชั่วร้ายเกี่ยวกับการรักร่วมเพศของฉางซิงเว่ยไปยังโลกภายนอก!
เขาไม่อยากแหวกหญ้าให้งูตื่น ดังนั้นเขาจึงหาข้อแก้ตัวที่จะระงับจิตใจที่กระสับกระส่ายของเสด็จพ่อลงก่อน เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เสด็จพ่อของเขาออกพระราชกฤษฎีกาแต่งงานออกมาโดยตรง
มีทหารองครักษ์เหยี่ยวดำคอยให้ความช่วยเหลือ ข่าวลือของคุณชายใหญ่แห่งจวนฉางแพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว
ไม่นานมันก็มาถึงพระราชวัง
ในตอนที่จักรพรรดิเหยากำลังเดินออกมาจากตำหนักเฉียนชิง เขาก็ได้ยินเหล่าขันทีที่เดินผ่านไปมาพูดคุยถึงเรื่องของฉางซิงเว่ยเป็นการส่วนตัว
จักรพรรดิเหยาได้ยินชื่อของฉางซิงเว่ย เขาจึงถามขั้นทีที่อยู่ด้านข้างออกมาทันที “อาฝู๋ พวกเขากำลังพูดคุยเรื่องอะไรกันอยู่?”
“ข้าน้อยจะไปถามเดี๋ยวนี้” ขันทีที่ถูกจักรพรรดิเหยาถาม เป็นขันทีหนุ่มอายุประมาณสิบห้าปี เขาเดินตามขันทีที่เพิ่งเดินผ่านไปและถามออกมาด้วยน้ำเสียงเชิงต่อว่า “พวกเจ้ากำลังพูดคุยอะไรกันอยู่ ฝ่าบาทเสด็จออกมาแล้วไม่เห็นหรือไง หรือว่าพวกเจ้าอยากจะหัวขาด”
ขันทีน้อยสี่ห้าคนหันกลับมา เห็นจักรพรรดิเหยาค่อย ๆ เดินมาด้านหลังอย่างช้า ๆ พวกเขาคุกเข่าลงด้วยความตกใจ ก้มหน้าถวายความเคารพ “ถวายบังคมฝ่าบาท ขอฝ่าบาททรงอายุยืนนาน หมื่นปี หมื่น หมื่นปี”
“จักรพรรดิกำลังถามพวกเจ้าว่าเมื่อครู่พวกเจ้าพูดคุยถึงเรื่องอันใด?” แม้ว่าว่านฝู๋ยังอายุน้อย แต่อารมณ์ของเขานั้นไม่ธรรมดา
เหล่าขันทีน้อยไม่กล้ารีรอ รีบตอบกลับไปพร้อมกันทันทีว่า “เรื่องของคุณชายฉาง”
“ได้ยินมาว่าคุณชายหลงรักไม้ป่าเดียวกัน”
“พวกข้าเองก็แค่ได้ยินมาเท่านั้น”
พวกเขาพูดออกมาพร้อมกัน ทำให้ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง ว่านฝู๋จึงกล่าวออกมาว่า “หุบปาก เจ้าเป็นคนตอบคำถาม”
เขาเลือกขันทีซึ่งคุกเข่าอยู่ด้านหน้าผู้หนึ่งออกมาเป็นคนตอบคำถาม
เสียงของขันทีน้อยสั่นเทา เขาตอบกลับมาว่า “กราบทูลฝ่าบาท ข้า......ข้าก็แค่ได้ยินมา......ฉางจ้วงหยวนหลางเป็น......เป็น......คนชอบเพศเดียวกัน!”
จักรพรรดิเหยาหยุดการเคลื่อนไหวในทันที เขาขมวดคิ้วขึ้นมาพร้อมกับท่าทางที่จริงจัง
ว่านฝู๋ดุด้วยน้ำเสียงอันเฉียบคม “ไปเอาข่าวลือพวกนี้มาจากที่ไหน พวกเจ้าถึงได้กล้าเอาเรื่องพวกนี้มาพูดคุยกันในพระราชวัง”
“ข้าไม่ได้เป็นคนแพร่งพราย ข้าเพียงแค่ได้ยินมาเท่านั้น ได้ยินว่า......ได้ยินว่าฉางจ้วงหยวนหลางตกหลุมรักเสี่ยวเต๋อจือ และเสี่ยวเต๋อจือก็เคยถูกฉางจ้วงหยวนหลาง......กอดมาก่อน”
“หุบปาก!” ว่านฝู๋เตะขันทีที่อยู่ตรงหน้า
ใบหน้าของจักรพรรดิเหยามืดมนลงทุกที เขาสะบัดแขนเสื้อและหันหลัง เดินกลับไปยังตำหนักเฉียนชิงโดยตรง
หลังจากเข้ามาห้องโถงชั้นใน จากนั้นก็ถ่ายทอดคำสั่งออกมา “ไปพาตัวเสี่ยวเต๋อจือมาเข้าเฝ้า!”
“พ่ะย่ะค่ะ!”
หลังจากว่านฝู๋ออกไปได้ไม่นานก็กลับมา เขาแอบเช็ดเหงื่อที่ไหลออกมาพร้อมกับรายงานว่า “กราบทูลฝ่าบาท เสี่ยวเต๋อจือตายแล้ว!”
“ตายแล้ว!” จักรพรรดิเหยาวางมือลงทันที “ตายได้อย่างไร?”
“ในตอนที่ข้าไปเชิญเสี่ยวเต๋อจือมาเข้าเฝ้า เสี่ยวเต๋อจือเพิ่งจะถูกพาตัวขึ้นมาจากบ่อ เขากระโดดลงบ่อเพื่อฆ่าตัวตาย” ว่านฝู๋ปาดเหงื่ออีกครั้งพร้อมกล่าวว่า “ข้าได้สอบถามผู้ดูแลบ่อน้ำที่ใกล้ชิดกับเสี่ยวเต๋อจือ เขาบอกว่าช่วงนี้ฉางจ้วงหยวนมาหาเสี่ยวเต๋อจืออยู่บ่อยครั้ง และเขาก็เคยเห็นฉางจ้วงหยวนจับมือเสี่ยวเต๋อจืออยู่หลายครั้ง!”
“เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร!” จักรพรรดิเหยาทุบโต๊ะด้วยความโกรธ
เขามีความรู้สึกว่ากำลังถูกผู้อื่นหลอกลวงหรือตบตา
เมื่ออยู่ต่อหน้าเขา ฉางซิงเว่ยเป็นสุภาพบุรุษที่อุทิศตนและพร้อมจะทุ่มเททุกอย่างให้กับหน้าที่ เขาเองก็กำลังเตรียมออกพระราชกฤษฎีกาให้ฉางซิงเว่ยแต่งงานกับหลวนอี๋ และบอกให้หลวนอี๋ที่อยู่ในจวนองค์หญิงเตรียมตัวให้พร้อม แต่กลับเกิดเรื่องราวเช่นนี้ขึ้นมาเสียก่อน!
ต้องบอกเลยว่ามันทำให้จักรพรรดิเหยาต้องยับยั้งช่างใจ!
และความคิดเรื่องงานแต่งงานจะต้องถูกพิจารณาอีกครั้ง......
“ปิดข่าวนี้เอาไว้ อย่าให้แพร่งพรายออกไปเป็นอันขาด หากใครกล้าพูดออกมาให้ตัดลิ้นมันเสีย และลากตัวมันออกไปสังหาร”