บทที่ 68 เสิ่นโหรวเม่ยอยากคืนดีกับไป๋ชิงหลิง

อยู่ร่วมกันอย่างสันติ?

ไป๋ชิงหลิงหัวเราะอย่างเย็นชา "คุณหนูเสิ่นไม่รู้หรือว่าบนโลกนี้มีคนประเภทหนึ่งที่ไม่สามารถอยู่ร่วมกันอย่างสันติได้?"

"อะไรนะ?"

ไป๋ชิงหลิงโบกพัดในมือ และกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยและเย็นชา "ศัตรูความรัก!"

ดวงตาของเสิ่นโหรวเม่ยสั่นเล็กน้อย นัยน์ตาเย็นวาบแวบผ่านดวงตาของนาง และมือทั้งสองของนางก็กระชับผ้าเช็ดหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว

"ในสายตาของคุณหนูเสิ่นแล้ว ข้าเป็นศัตรูความรักของท่าน เป็นผู้หญิงที่ต้องการแย่งชิงตำแหน่งพระชายาหรงไปจากท่าน ท่านได้ตีตราให้ข้าเป็นเช่นนั้นไปแล้ว และไม่ได้ต้องการจะอยู่กันอย่างสันติจริงๆ ตามที่พูด" นางดูออกตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอเสิ่นโหรวเม่ยที่จวนท่านอ๋องหรงครั้งนั้น

ความเกลียดแค้นที่เสิ่นโหรวเม่ยมีต่อนางนั้นช่างมากเหลือเกิน

และการที่จู่ๆ จะมาบอกกับนางว่าสมานฉันท์กันนั้น อันที่จริงแล้วต่างก็รู้ดีอยู่แก่ใจว่ามาด้วยจุดประสงค์อะไร

เพียงแต่เสิ่นโหรวเม่ยเองที่มองว่าคนอื่นเป็นคนโง่เขลา

"ไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลย" เสิ่นโหรวเม่ยปฏิเสธ "เรื่องการแต่งงานของท่านอ๋องหรงนั้นไม่ได้เป็นเรื่องที่ข้าหรือเจ้าจะตัดสินใจได้ ข้าอยากจะพูดคุยปรึกษาเรื่องอาการประชวรของไทเฮากับเจ้าจริงๆ"

"มีอะไรให้ต้องพูดอย่างนั้นหรือ" ไป๋ชิงหลิงกล่าวเชิงปฏิเสธไปโดยตรง "ท่านรักษาไม่ได้ หมอหลวงฮั่วที่สำนักหมอหลวงก็รักษาไม่ได้ ข้ารักษาได้ และนี่ก็คือผลลัพธ์ อาการประชวรของไทเฮาก็ไม่ใช่เป็นเรื่องที่ท่านทั้งสองจะนำไปพูดได้เรื่อยเปื่อย หากคุณหนูเสิ่นไม่มีแม้แต่จรรยาบรรณในการรักษา เช่นนั้นท่านจะอยู่ในสำนักหมอหลวงต่อไปได้อย่างไร"

ทักษะทางการรักษาของนางถูกไป๋ชิงหลิงตั้งคำถามเช่นนี้ ทำให้สีหน้าของนางยิ่งดูแย่ลงเรื่อยๆ

ปีศาจร้ายที่อยู่ในใจของนางกำลังส่งเสียงร้อง และอดไม่ได้ที่จะกระโดดเข้าไปฉีกหน้าไป๋ชิงหลิง

แต่ที่นี่คือตำหนักฮุ่ยหนิง และตอนนี้ไทเฮาฮุ่ยก็เชื่อใจไป๋เจาเสวี่ย หากนางและไป๋เจาเสวี่ยก่อเรื่องขึ้นที่นี่ ผู้ที่เป็นฝ่ายเสียเปรียบก็คือตัวนางเอง

ดังนั้น ภายใต้การต่อสู้กันระหว่างความโกรธและความเก็บกดนั้น ใบหน้าที่งดงามของเสิ่นโหรวเม่ยก็เปลี่ยนเป็นดูแย่ลง

เป็นเวลานานกว่าที่นางจะตอบกลับมา "แม่นางไป๋ เจ้าเพิ่งจะเข้ามายังเมืองหลวงก็มีปัญหากับคนอื่นไปทั่วเช่นนี้ ดูไม่ค่อยฉลาดเอาเสียเลย ข้าอยากจะเป็นเพื่อนกับเจ้าจริงๆ แต่ในเมื่อเจ้าไม่ต้องการเพื่อนอย่างข้า เช่นนั้นข้าจะไม่มารบกวนเจ้าอีก ครั้งนี้......ข้ามาเพื่อขอโทษเจ้า เรื่องคราวก่อนที่เกิดขึ้นที่จวนท่านอ๋องหรง ข้าไม่ได้จัดการบาดแผลของเจ้าให้ดี ข้าขอโทษ เพราะลี่ว์เอ้อร์ไม่พอใจในตัวข้า นางจึงได้เปลี่ยนตัวยา หลังจากเกิดเรื่องขึ้นนางก็ได้รับโทษด้วยเช่นกัน ตอนนั้นเจ้าก็เห็นไม่ใช่หรือ"