บทที่ 726 หมอไปตรวจคนจากตระกูลกู้

การปรากฏตัวของไป๋ชิงหลิง ทำให้อีผิงถิงกังวลมาก

ไป๋หมิงฮุ่ยเป็นหมอหญิงที่นางพาออกมา และนางยังทำหน้าที่สอนบทเรียนให้กับฉางเล่ออันแทนไป๋หมิงฮุ่ยด้วย นางมีความรู้สึกลึกซึ้ง และไม่สามารถเฉยเมยต่อการเสียชีวิตของไป๋หมิงฮุ่ยได้

ในทางตรงกันข้าม ความเจ็บปวดภายในของไป๋ชิงหลิง อาจไม่รู้สึกได้โดยคนธรรมดา

ไป๋ชิงหลิงลดสายตาลง ส่ายหัวแล้วพูดว่า "หมิงฮุ่ยไปอยู่ในที่ที่ดีกว่า ไม่มีอำนาจของจักรวรรดิ ไม่มีความแตกต่างที่น่ารังเกียจ ความรักเป็นอิสระ และนางสามารถตกหลุมรัก และแต่งงานกับชายที่นางรักได้ และที่นั่น ดีกว่าที่นี่"

อีผิงถิงตกตะลึง

จะมีสถานที่แบบนั้นได้อย่างไร

"นั่นคือที่มาของข้า ข้าอยากกลับไปจริง ๆ ข้าอยาก... จากไปจากที่นี่พร้อมกับลูก ๆ ของข้า และกลับไปยังโลกที่ข้าเคยมา" การต่อสู้ระหว่างความเป็นความตายครั้งนี้ ทำให้ไป๋ชิงหลิงเกลียดสถานที่แห่งนี้มากยิ่งขึ้น

อีผิงถิงกลับรู้สึกตื่นตระหนก นางเกรงว่าไป๋ชิงหลิงไม่อาจปล่อยวางได้

"พระชายา พระองค์กำลังพูดถึงเรื่องอะไรเพคะ อย่าทำให้ข้ากลัวเลย มีฮูหยินอยู่ที่นี่ ท่านโหว พวกท่านรักพระองค์มาก และไหนจะมีฝ่าบาทและพระโอรสพระธิดาอีกเพคะ!"

จู่ ๆ คำพูดของอีผิงถิงได้ดึงไป๋ชิงหลิงกลับมาจากความคิดของนาง มีแสงริบหรี่แวบขึ้นมาในดวงตาที่สับสนของนางไม่น้อย

ในขณะนี้ เสียงของเสิ่นหรูเหลียนดังมาจากด้านนอก "พระชายาหรง องค์ชายคนที่สี่ของจวนตระกูลกู้มาที่นี่เพื่อรับการรักษาพยาบาลและพ่ะย่ะค่ะ"

ไป๋ชิงหลิงและอีผิงถิงหันไปมองที่ประตูพร้อมกัน

อีผิงถิงลุกขึ้นก่อน แล้วเปิดประตู

บุตรชายคนที่สี่ของจวนตระกูลกู้มีอายุยี่สิบต้น ๆ มีผิวพรรณที่ขาวเนียนผิดปกติ ใบหน้าที่คมชัดและหล่อเหลา

เมื่อเห็นประตูเปิด เขาคุกเข่าลงทันที อีผิงถิงรู้สึกหวาดกลัวกับสถานการณ์นี้ นางก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว และพูดว่า "นี่ท่าน... กำลังทำอะไร?"

"ข้าได้ยินมาว่า ฝีมือทางการแพทย์ของพระชายาหรงสามารถช่วยชีวิตคนที่กำลังจะตายให้รอดพ้นจากความตายได้..."

"นายผู้เฒ่าจากจวนของท่านขาดอากาศในที่เกิดเหตุ แม้ว่าหมอที่เก่งกาจที่สุดจะยังมีชีวิตอยู่ พระชายาก็มิอาจไม่สามารถช่วยชีวิตท่านผู้เฒ่าของท่านได้" อีผิงถิงกล่าวเตือนเขา

กู้ซื่อหลางกล่าวว่า "ไม่ พี่สาว ผู้ที่ข้าต้องการช่วยคือท่านย่าของข้าเอง นางเป็นอัมพาตอยู่บนเตียงมาโดยตลอด ก่อนหน้านี้สำรับยาที่ท่านกิน ล้วนเป็นการปรุงยาจากฝีมือของตระกูลจัว วันนี้ข้าได้รู้แล้วตระกูลจัวชั่วช้าหน้าซื่อใจคด เราต่างเคลือบแคลงใจ ว่าอาการป่วยของท่านย่าเป็นฝีมือของตระกูลจัว ได้โปรดพระชายาหรงช่วยชีวิตท่านข้าของข้าด้วยเถิด"

ไป๋ชิงหลิงหันกลับมามอง ตอนแรกนางมองเขาจากบนลงล่าง และในที่สุดนางจ้องมองไปที่ใบหน้าซีดเซียว และริมฝีปากสีม่วงเข้มของเขา

"เจ้าลุกขึ้นก่อนเถอะ ข้าจะไปดูอาการของเจ้าให้ก่อนก็แล้วกัน" ไป๋ชิงหลิงกล่าว

กู้ซื่อหลางตกใจ มองดูร่างกายของเขา แล้วพูดว่า "กระหม่อมไม่ได้ป่วย ไม่จำเป็นต้องดูอาการข้าพ่ะย่ะค่ะ"

"หน้าตาของเจ้าเป็นเช่นนี้ ข้าเกรงว่าเจ้าป่วยหนักอยู่แล้ว หากเจ้าไม่ได้รับการรักษา เจ้าอาจมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน" ไป๋ชิงหลิงกล่าว

การแสดงออกของกู้ซื่อหลางเปลี่ยนไปอย่างมาก

"เจ้ามีอาการของพลังงานต่ำ รู้สึกเหมือนเจ้านอนหลับไม่เพียงพอ เมื่อคืนนี้เจ้านอนไม่หลับใช่หรือไม่?" ไป๋ชิงหลิงถามอีกครั้ง

กู้ซื่อหลางพยักหน้าทันที "พ่ะย่ะค่ะ ข้านอนไม่หลับ เพราะข้าเพิ่งเรียนศิลปะการทหารเมื่อเร็ว ๆ นี้ และข้าอาจจะต้องพักสองสามคืน"

"การนอนดึกทำให้อาการของโรคเกิดเร็วขึ้น เจ้าเริ่มมีอาการหูอื้อและเวียนศีรษะ นี่คือพิษ ริมฝีปากของเจ้าเป็นสีม่วง เจ้าต้องกินสิ่งที่ทำลายตับของเจ้า เพราะเจ้ารู้ว่าตระกูลจัวจะทำร้ายตระกูลกู้ของเจ้า ตระกูลจัวจะไม่ปล่อยตระกูลของเจ้าไปอย่างแน่นอน"

หลังจากที่กู้ซื่อหลางได้ยินคำพูดเหล่านี้ เขานั่งลงบนพื้นอย่างช่วยไม่ได้ "หากเป็นเช่นนั้น ข้าจะทำอย่างไรดี ข้าจะปล่อยให้ตระกูลกู้เจอกับเรื่องเลวร้ายเช่นนี้ไม่ได้"

ไป๋ชิงหลิงยืนขึ้น แล้วพูดว่า "ไปหาท่านย่าแห่งตระกูลกู้ก่อนเถอะ!"

หลังจากพูดอย่างนั้น นางหันกลับมา และบอกอิงเหลียน "อิงเหลียน ไปหาหมอซูเร็วเข้า แล้วขอให้เขาไปที่จวนตระกูลกู้ ผิงถิง กลับไปที่โรงหมอฮุ่ยหมิน แล้วนำอุปกรณ์ทดสอบพิษและหมอเก่ง ๆ มาด้วย"

หลังจากเตรียมการเสร็จแล้ว ไป๋ชิงหลิงจึงติดตามกู้ซื่อหลางไปที่จวนตระกูลกู้ทันที

หญิงชราไม่รู้ว่าตระกูลจัวเป็นฆาตกรลูกชายทั้งสี่ของนาง และนางไม่รู้ว่านายผู้เฒ่าเสียชีวิตแล้ว

เมื่อไป๋ชิงหลิงมาถึงจวนตระกูลกู้ ลูกชายหลายคนของตระกูลกู้ยังยืนอยู่ตรงหน้านาง

หญิงชราป่วยมาเป็นเวลานาน และน้ำหนักลดลงไปน้อย สภาพจิตใจของนางไม่ดีขึ้นมากนัก ก่อนที่ไป๋ชิงหลิงจะมาตรวจ นางผล็อยหลับไปอีกครั้ง

เหล่าลูกชายของตระกูลกู้ สร้างพื้นที่ให้นางเป็นห้องส่วนตัว