บทที่ 843 นางสนามที่เป็นที่รักของท่านฆ่าคนแล้ว

ในห้องผ่าตัด

“หยุดเลือดไว้แล้ว เติมเลือดต่อเนื่อง ลี่ว์อี ช่วยข้าเย็บแผล” อีผิงถิงเกร็งเครียดและไม่กล้าสติหลุดอยู่ครู่หนึ่ง

ลี่ว์อีหยิบเครื่องมือผ่าตัดขึ้นมาและร่วมมือกับอีผิงถิงเป็นอย่างดี

ในขณะที่ทุกคนกำลังมุ่งความสนใจไปที่การจัดการกับแผลของไป๋ชิงหลิง ทันใดนั้น นางกำนัลคนหนึ่งก็หยิบมีดคมออกมาจากใต้อ่างและแทงก้านหลังของอีผิงถิงอย่างแรง

“อ้า...” อีผิงถิงส่งเสียงฮึดฮัดด้วยความเจ็บปวด และมือของเธอก็สั่นอย่างรุนแรง

นางกำนัลและหมอหลวงหญิงที่ให้ความร่วมมือในการปฏิบัติการต่างตกตะลึงทันที

“หมอหลวงอี...”

“ใครก็ได้ มีคนลอบสังหาร!”

จู่ๆ หมอหลวงหญิงตัวสูงและแข็งแรงก็เตะไปที่ "นางกำนัล" คนนั้น

นางกำนัลบินออกไป แต่ก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็วจากพื้นและรีบวิ่งเข้าไปที่โต๊ะผ่าตัดอีกครั้ง

“เธอคือซุนซูอี๋ เธอบ้าไปแล้ว จับเธอไว้!” เกิดความวุ่นวายในห้องผ่าตัด หมอหลวงหญิงเดิมที่รักษาไป๋ชิงหลิงใช้พลังบางส่วนเพื่อป้องกันไม่ให้ฉางเล่ออันทำร้ายผู้อื่น

ผู้คนในห้องโถงด้านนอกก็ได้ยินเสียงวุ่นวายภายในเช่นกัน

เมื่อหรงเฉินได้ยินเสียงที่ดังจากข้างใน เขาก็รีบเข้าไปที่ห้องผ่าตัดทันที

ในขณะที่ฉางเล่ออันเกือบจะหมดสติไปทั้งหมอ หรงเฉินก็จับคอของเธอแล้วโยนเธอออกจากห้องผ่าตัด!

ในเวลานี้ องค์รัชทายาชายเพิ่งเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จและเดินออกมาจากห้องโถงด้านในอีกห้องหนึ่ง

สายตาของเขาจับจ้องไปที่ฉางเล่ออันซึ่งสวมชุดนางกำนัลด้วยสีหน้ามืดมน

ฮองเฮาเต๋อเข้ามาและพูดด้วยความโกรธว่า: "ซุนซูอี๋ เจ้านี่เอง ... "

เมื่อเธอเห็นมือของฉางเล่ออันที่เปื้อนไปด้วยเลือด ดวงตาของเธอก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ เธอชี้ไปที่ฉางเล่อแล้วพูดว่า "เจ้าทำอะไรด้านในนั้น เจ้าบ้าไปแล้วหรือ!"

“เธอแทงหมออี” หรงเฉินกัดฟันพูดด้วยความโกรธ

ฮูหยินอาวุโสตระกูลกู้ตะโกน: "แทงผิงถิงงั้นเหรอ ผิงถิงบาดเจ็บตรงไหน? คนบ้าคนนี้ต้องการจะทำอะไรกันแน่ ช่างโหดเหี้นม!"

ผิงถิงเป็นหลานสะใภ้ที่เธอจองตัวไว้ กลับถูกแทง ฮูหยินอาวุโสตระกูลกู้กังวลและกระสับกระส่าย

ฉางเล่ออันเงยหน้าขึ้น กัดฟัน และพูดด้วยรอยยิ้มว่า: "ทำอะไรงั้นเหรอ? แน่นอนว่าข้าต้องการฆ่าไป๋เจาเสวี่ยผู้หญิงนั้น แม้แต่ในฝันข้ายังอยากให้นางตาย องค์รัชทายา ท่านเดาสิว่าข้าทำสำเร็จหรือเปล่า ?”

เธอยกมือที่เปื้อนเลือดของเธอขึ้นและหัวเราะคิกคัก

ใบหน้าที่หล่อเหลาของ หรงเยี่ยปกคลุมไปด้วยออร่าอาฆาต

เมื่อฉางเล่ออันยกฝ่ามือที่เปื้อนเลือดขึ้น เขาก็ดึงดาบออกมา

เพียงได้ยินเสียง "ฉึก"

ดาบก็เข้าและถอนออกจากร่างของเธออย่างรวดเร็ว ดาบแทงทะลุหัวใจของ ฉางเล่ออัน เสียชีวิตโดยตรง

เขาขว้างดาบออกไป รีบวิ่งเข้าไปในห้องผ่าตัดอย่างรวดเร็ว และมาอยู่ข้างๆ ไป๋ชิงหลิง

ขั้นตอนลำดับในห้องก็สงบอย่างรวดเร็ว

มีมีดเสียบอยู่บนหลังอีผิงถิง แต่เธอก็ทนจนเย็บแผลของไป๋ชิงหลิงจนเสร็จ

เมื่อลี่ว์อีเย็บปิดแผลเสร็จ อีผิงถิงก็หมดสติไป และหมอหลวงหญิงที่อยู่ด้านข้างก็พยุงเธอไว้อย่างรวดเร็ว

จากนั้นหรงเยี่ยก็ตระหนักได้ว่าเลือดบนมือของฉางเล่ออันเป็นของอีผิงถิง และอาวุธสังหารที่เธอนำเข้ามาก็ติดอยู่ที่หลังของยอีผิงถิง

เขาวางมือบนใบหน้าของไป๋ชิงหลิงแล้วสั่งว่า: "พาเธอลง ช่วยเหลือเธออย่างดี"

“พะยะค่ะ!” หมอหลวงหญิงยกอีผิงถิง ออกจากห้องผ่าตัด

ไป๋ชิงหลิง มีอาการเลือดออกหนักระหว่างการผ่าตัด และล้มลงในโคม่าขั้นรุนแรง

จักรพรรดิเหยาที่ล้มป่วยอยู่ก็ได้รับรู้เรื่องนี้