บทที่ 845 เรื่องของฉางเล่อเหยียน

“ท่าน เป็นอะไรหรือเปล่า จดหมายนี้มีอะไรผิดปกติ?” อิงเหลียนเห็นความผิดปกติบนใบหน้าของเธอจึงรีบถาม

ไป๋ชิงหลิงกลับมามีสติอีกครั้งและพูดว่า "ไปเรียกให้เซี่ยซานเข้ามา ข้ามีเรื่องจะถามเธอนิดหน่อย"

“พะยะค่ะ!” อิงเหลียนรีบเดินออกไปและพาเซี่ยซานเข้ามา

เซี่ยซานคุกเข่าต่อหน้าไป๋ชิงหลิง และทักทายอย่างสุภาพ: "ข้าน้อยถวายบังคมฮองเฮา ... "

“เซี่ยซาน เจ้านายของเจ้าส่งจดหมายมาให้ข้า” ไป๋ชิงหลิงหยิบจดหมายขึ้นมาด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและเศร้าหมอง

เซี่ยซานเงยหน้าขึ้นทันที: "คุณหนู ท่าน..."

“ คุณหนูของเจ้ากำลังขอความช่วยเหลือจากข้า บอกข้ามาตามตรงว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างคุณหนูของเจ้าและอาเขยของเจ้าก่อนที่เจ้าจะออกจากตระกูลฉิน อย่าปิดบังแม้แต่หน่อย ไม่เช่นนั้น ข้าจะไม่สามารถช่วยคุณหนูและลูกของคุณหนูเจ้าได้" ตอนนี้พอคำนวณดูแล้วเด็กในท้องของฉางเล่อเหยียนยังไม่ถึงเวลาคลอด แต่จดหมายของเธอนั้นเขียนด้วยเลือด

ถ้าผู้หญิงที่ฉลาดอย่างชางเล่อเหยียนไม่ประสบปัญหา ทำไมเธอถึงให้จดหมายเลือดของเธอ?

เมื่อ เซี่ยซานได้ยินคำพูดของไป๋ชิงหลิง ใบหน้าของเขาก็ซีดเซียว: "ข้าพูด... ข้าจะพูดทุกอย่างกับท่าน"

“ก่อนที่ข้าจะจากไปคุณหนูยังไม่เคยนอนกับอาเขยเลย”

ไป๋ชิงหลิงขมวดคิ้ว ใบหน้าของเธอควบแน่นเล็กน้อย

เซี่ยซาน ร้องไห้: "แรกอาเขยก็ดีกับคุณหนูของข้ามากๆ ในสายตานั้นมีแต่คุณหนู และก็ยอมที่จะเอาใจทำให้คุณหนูมีความสุขอย่างเต็มที่ เขารู้ว่าคุณหนูยังไม่สามารถยอมรับเขาได้ เขาก็ยังให้เวลากับคุณหนู”

“แต่คุณหนูตั้งท้องหลังจากที่เธอกลับมาจากค่ายไป๋หู เด็กในท้องของคุณหนูไม่ใช่ของอาเขย”

เดิมทีคิ้วขมวดของไป๋ชิงหลิงผ่อนคลายลงเล็กน้อย

ที่แท้ปัญหาอยู่ที่นี่

ฉางเล่อเหยียนกล่าวในจดหมายว่า: ตระกูลฉิน ต้องการฆ่าลูกของข้า แต่ข้าต้องการรักษาลูกในท้องไว้ แต่สถานการณ์นั้นยากลำบาก ข้าหวังว่าฮองเฮาจะปกป้องลูกของข้าได้ แต่ไม่รู้ว่าจะรอถึงฮองเฮาหรือไม่!

หากลูกที่ฉางเล่อเหยียนตั้งท้องอยู่นั้นไม่ใช่ทายาทของตระกูลฉิน ก็ไม่น่าแปลกใจที่ตระกูลฉินต้องการฆ่าลูกของเธอ

“เด็กในท้องคุณหนูเจ้าคือ...”

“ไม่ใช่ของพวกสารเลวในค่ายไป่หู!”

“นั่นเป็นของใคร?” ไป๋ชิงหลิงถามอย่างโพล่งออกมา

เซี่ยซานหยุดพูดทันที

เธอรู้ดีว่าหากเธอเปิดเผยบิดาผู้ให้กำเนิดของเด็ก มันคงจะทำให้เกิดหายนะทำร้านชืื่อเสียงของอ๋องเฉิน

นี่ไม่ใช่สิ่งที่คุณหนูต้องการเห็นอย่างแน่นอน

เนื่องจากคุณหนูของเจ้าไม่ได้กล่าวถึงบิดาผู้ให้กำเนิดของเด็กในจดหมายของเธอ เซี่ยซานจึงไม่กล้าพูดออกมาเหมือนกัน

เมื่อเห็นความลังเลของเธอ ไป๋ชิงหลิงก็ขมวดคิ้วและพูดว่า "เซี่ยชาน ข้าอยากถามเจ้าว่า พ่อของเด็กในท้องของคุณหนูเจ้าคือใคร"

เซี่ยซานเงยหน้าขึ้นและส่ายหัวทั้งน้ำตาไหลทั่วหน้าว่า: "ข้าไม่รู้!"

“เจ้าไม่รู้จริงๆ หรือ?” ไป๋ชิงหลิงสับสน

เซี่นยซาน พยักหน้าและพูดด้วยท่าทียืนยัน: "ข้าไม่รู้เรื่องนี้จริงๆ ขอร้องฮองเฮาช่วยช่วยคุณหนูด้วย ตระกูลฉินนั้นไม่ใช่คนดีอะไร พวกเขาต่อสู้เพื่อยึดครองทรัพย์สินตระกูล หาเงินเบื้องหลังที่ไร้จิตสำนึก” อาเขยรู้ว่าเด็กในท้องคุณหนูไม่ใช่ของเขา เขาจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อฆ่าคุณหนูอย่างแน่นอน”

“ทำไมเจ้าไม่บอกข้าก่อนหน้านี้!” ไป๋ชิงหลิงกระแทกโต๊ะและพูดด้วยความโกรธ

เมื่อนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนที่ฉางเล่อเหยียนจะแต่งงาน ไป๋ชิงหลิงก็รู้สึกเอ็นดูกับผู้หญิงคนนี้มาก

แม้ว่าเด็กในท้องของเธอจะไม่ใช่ของตระกูลฉิน งั้นต้องเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้จริงๆ!

เธอไม่เคยคิดเลยว่าเด็กในท้องคนนี้จะเป็นของอ๋องเฉิน...

“คุณหนู ไม่ต้องการให้ข้าน้อยพูดมากกว่านี้” เซี่ยชานร้องไห้และเป็นลมไป

ไป๋ชิงหลิงโบกมือแล้วพูดว่า "พาเธอลงไป"

หลังจากที่ เซี่ยซานถูกนำตัวไปไป๋ชิงหลิง ก็ส่งข้อความถึง หรงเยี่ยโดยบอกเขาว่าเธอต้องการไปจิงโจวด้วยตนเอง...

ขณะที่ไป๋ชิงหลิงเดินออกจากตำหนัก หรงเยี่ยก็เข้ามา

ไป๋ชิงหลิงเดินไปหาเขาอย่างรวดเร็วแล้วพูดว่า "ข้ามีเรื่องสำคัญจะถามท่าน"

“มีอะไรหรือ? เข้าไปคุยกันด้านใน” เขาจับมือเธอแล้วกลับไปที่