บทที่ 851 เจ้าเลือกพระชายากลับไปสักคน

"แล้วก็เจ้า..." ฉางเล่อเหยียนชี้ไปที่ขาของฉินหยวนอี้: “ขาถูกคนทำร้ายจนหักและพิการ เจ้าก็เลยหันมาพึ่งข้า เจ้ายังคิดว่าตั้วเองเป็นผู้ชายอยู่หรือ? นี่คือสิ่งที่ผู้ชายควรทำงั้นเหรอ?”

“เกิดเรื่องขึ้น ทั้งหมดกลับเป็นความผิดของผู้หญิงอย่างข้า เจ้าไม่ผิด คนในตระกูลของเจ้าถูกหมด ข้าแค่ต้องการความยุติธรรมให้กับตัวเอง ข้าผิดหรือ? ข้าอยู่ในจวนของเจ้าข้าไม่เคยมีความสุขเลยแม้แต่วันเดียว และยังถูกไล่ให้ไปอยู่ในโรงไม้เป็นเวลาสามเดือน”

“ตอนนี้ข้ากำลังจะออกไปข้างนอกด้วยสภาพแบบนี้ แล้วเจ้าคิดว่าเจ้ายังจะได้รับสิ่งที่อยู่ในมือของนายผู้เฒ่าฉินอีกงั้นหรือ? "

เมื่อถูกเธอต่อว่า ใบหน้าของฉินหย่วนอี้ก็เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำในทันที

ถ้าฟังจากที่พูดมา ดูเหมือนว่า...เธอจะเป็นผู้บริสุทธิ์จริงๆ

และนายท่านฉินเองก็ถูกคำพูดของฉางเล่อเหยียนทำรู้สึกอับอายเช่นกัน

แต่ฉินฮูหยินคิดแต่เรื่องธุรกิจและสมบัติ!

“ข้าจะไปอยู่เอง เล่อเหยียน เป็นแม่เองที่ทำผิดต่อเจ้า แม่รู้ว่าเด็กในท้องของเจ้า...นั่นคือสาเหตุที่แม่โกรธมากขนาดนั้น”

“เจ้าพูดถูกหมดทุกอย่าง แม่ดูแลเจ้าไม่ดีเอง มันเป็นความผิดของพวกเรา เจ้าจะออกไปแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด ข้าขอร้องเจ้าล่ะ "

ฉินฮูหยินขอร้องเธอ

ฉางเล่อเหยียนหันไปมองเซี่ยซาน: "เซี่ยซานไปหาแม่เล้า แล้วตามหาเซี่ยหลิง เซี่ยจวี๋และเซี่ยชวงกลับมา พวกเขาทั้งหมดถูกขายออกไป ถ้าหาพวกเขาเจอ จะต้องไถ่ตัวพวกเขาออกมาให้ได้"

“เพคะ!”

“เรื่องนี้ให้เป็นหน้าที่ของกระหม่อมเถอะ!” อิงเหลียนเดินไปข้างหน้า โค้งคำนับ แล้วหันหลังจะออกไป

อีผิงถิงกล่าวว่า: "พาคุณหนูฉางสองไปที่เรืองของฉินฮูหยิน"

แล้วฉางเล่อเหยียนก็ถูกพาไปที่เรือนของฉินฮูหยิน

เรือนของฉินฮูหยิน ถึงจะกล่าวได้ว่าเป็นเรือนที่ดีที่สุดในจวน

ด้านหลังลานซงจู๋มีบ่อน้ำพุร้อนขนาดใหญ่ ด้านหน้ามีสวนดอกไม้ ทางด้านซ้ายเป็นป่าไผ่ และด้านขวาเป็นสระบัว

ฉางเล่อเหยียนขาดสารอาหาร ดังนั้นอีผิงถิงจึงจัดอาหารเสริมเพื่อบำรุงครรภ์ จากนั้นจึงตรวจสภาพร่างกายการคลอดบุตรของฉางเล่อเหยียน

“เป็นอย่างไรบ้าง?” ฉางเล่อเหยียนถามอย่างกังวลเมื่อเห็นอีผิงถิงเก็บข้าวของเครื่องมือของเธอ

อีผิงถิงกล่าวว่า "เด็กมีรูปร่างค่อนข้างเล็ก แต่ยังแข็งแรงดี ต่อไปพวกเราจะช่วยคุณหนูฉางสองบำรุงให้กลับมาแข็งแรงเหมือนเดิม คุณหนูฉางสองทำใจให้สบายและดูแลเด็กในครรภ์ให้ดีเถิด"

“ขอบคุณหมอหญิงอี”

“ไม่จำเป็นต้องขอบคุณหม่อมฉันหรอก ถ้าคุณหนูต้องการขอบคุณ ก็ขอบคุณฮองเฮาเถิด ฮองเฮาเหนียงเหนียงเดินทางไปถึงตระกูลฉางด้วยพระองค์เอง” อีผิงถิงมองไปที่ฉางเล่อเหยียน ไม่อยากให้ฉางเล่อเหยียนปิดบังอะไรจากฮองเฮาอีกต่อไป และหวังว่าเธอจะสามารถบอกความจริงกับฮองเฮา : “คุณหนูฉางสอง คุณหนูแต่งงานเข้ามาในตระกูลฉิน เพราะคุณชายฉางต้องการแต่งงานกับองค์หญิงจริงๆหรือ?”

ใบหน้าของฉางเล่อเหยียนแข็งทื่อ และเธอก็ลดสายตาลง ดูเหมือนเธอจะไม่เต็มใจที่จะพูดอะไร