ตอนที่ 11 ร้องไห้แล้วจะได้สิ่งที่ต้องการ

ถ้าตาย ก็ต้องตายด้วยกัน... แองเจลล่าไม่ใช่นักบุญ และเธอจะไม่ยอมให้แฟนนี่ได้ดิบได้ดีเป็นอันขาด เจสสิก้าผงะกับคำพูดของแองเจลล่า แองเจลล่ามักจะเป็นคนที่หลีกเลี่ยงการพูดเรื่องยากลำบากของตนให้ฟังมาโดยตลอด เจสสิก้าจึงเพิ่งได้รู้ว่าตอนนี้เพื่อนสาวเคยอาศัยอยู่ในห้องแบบนั้นในบ้าน แบบนี้มันเกินไปจริง ๆ

คำพูดพวกนั้นเล่นเอาความจองหองของแฟนนี่สั่นสะเทือนอย่างปฏิเสธไม่ได้ หลังจากได้ยินคำพูดของแองเจลล่า ความคิดเห็นของทุกคนเกี่ยวกับแฟนนี่ก็เปลี่ยนไป

แฟนนี่เริ่มหน้าร้อนผ่าว เธอไม่คิดว่าแองเจลล่าจะทำให้เธอขายหน้าต่อสาธารณะชนเช่นนี้ได้

และเธอก็ไม่เรียกเธอว่าน้องสาวแล้ว แต่เรียกว่าคุณคินส์แทน แสดงให้เห็นว่าเธอพยายามแยกตัวออกจากครอบครัวคินส์ชัดเจน “แองเจลล่า เธอกำลังโทษพ่อกับแม่ว่าดูแลเธอไม่ดีงั้นเหรอ พ่อกับแม่ทำงานหาเงินอย่างหนัก เราควรเข้าใจพวกเขาและไม่ควรร้องขออะไรมากเกินไปนะ ถ้าเธอไม่โอเค เราแลกห้องกันก็ได้”

แฟนนี่เริ่มเจราจาโน้นน้าวในฐานะพี่น้อง ทำให้ยากที่ใครจะปฏิเสธได้

ดูสิ เธอช่างมีความเห็นอกเห็นใจและมีน้ำใจอะไรขนาดนี้ แองเจลล่าแทบน้ำตาไหล

ชาติที่แล้วฉันถูกคนหน้าซื่อใจคดนี่หลอกจนยอมตกเป็นทาสของเธอ

แองเจลล่ายิ้มเยาะ “เอาสิ เอาตามที่เธอว่าเลย แล้วก็อย่าไปร้องไห้กับพวกพี่ ๆ แล้วบอกว่าฉันขโมยห้องทีหลังนะ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของแฟนนี่ก็เปลี่ยนไป หญิงสาวมองไปที่แองเจลล่าเงียบ ๆ

ดวงตาที่สวยงามของเธอเต็มไปด้วยน้ำตา ราวกับไม่อยากจะเชื่อเลยว่าแองเจลล่าจะพูดอะไรแบบนั้นได้

“แองเจลล่า เธอ... โอเค พอเธอกลับไปเดี๋ยวฉันย้ายออกให้” แฟนนี่พูดด้วยความเสียใจ

เพื่อนสนิทของแฟนนี่ทนไม่ไหวกับภาพตรงหน้าจึงพูดขึ้นด้วยความโกรธ “แองเจลล่า เธอทำเกินไปแล้วนะ เธอมันหน้าไม่อายถึงขั้นแย่งห้องคนอื่นเลยเหรอ ใจร้ายขนาดนี้ได้ยังไง!”

ร้องไห้แล้วจะได้สิ่งที่ต้องการ แองเจลล่าเห็นทริคนี้มานักต่อนัก

เธอเหนื่อยใจกับมันจริง ๆ

แองเจลล่าเอ่ยออกไปตามตรง “อย่าบอกให้ฉันเห็นใจถ้าเธอไม่เคยผ่านนรกที่ฉันเจอมา ฉันอยู่ห้องนั้นมาตั้งหลายปีก็ไม่เห็นเป็นไร แล้วทำไมแฟนนี่จะอยู่ไม่ได้ล่ะ เกิดมาสูงส่งนักหรือไง ทำไมเธอถึงได้อยู่ห้องที่เหมือนกับห้องเจ้าหญิง แต่ฉันต้องไปอยู่ในห้องรูหนู?”

ใบหน้าของแฟนนี่ซีดลง เธอรีบละล่ำละลัก “แองเจลล่า เพราะฉันมีปัญหาสุขภาพ พ่อกับแม่เลยดูแลฉันดีกว่า...”

“หุบปากไปเลย ไม่อยากเปลี่ยนก็พูดมา”

แองเจลล่าไม่ให้โอกาสแฟนนี่ได้ละล้าละลัง เธอจี้ใจดำเสร็จแล้วหมุนตัว ตั้งท่าจากไปพร้อมกับเจสสิก้า

แฟนนี่มองเธอด้วยน้ำตาคลอเบ้า ดูน่าสงสาร

เพียงมองแวบเดียวก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสะท้อนใจ

ยัยนั่นปากแซ่บชะมัด เธอโวยวายเพราะอยากเอาชนะไม่ใช่เหรอ พ่อแม่ยัยนั่นให้ทุกอย่างกับแฟนนี่ด้วยความสมัครใจ แฟนนี่ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย

ถ้ายังทำตัวแบบนั้น ซักหน่อยคงตีคนแก่ แกล้งคนป่วยเป็นแน่

เจสสิก้ากระทืบเท้าด้วยความโกรธ เธอเป็นลูกคนเดียว แต่ก็มีลูกพี่ลูกน้องมากมาย แต่ก็เป็นที่โปรดปรานเสมอ

เธอไม่เคยเห็นครอบครัวที่ไม่รักลูกสาวตัวเอง แต่กลับปฏิบัติต่อลูกสาวบุญธรรมราวกับเป็นสมบัติล้ำค่ามาก่อน เรื่องวันนี้เปิดตาเธอมาก