บทที่ 1

หลินซีอินรู้สึกแปลกใจว่าเมื่อคืนเผยมู่เหยี่ยเป็นบ้าอะไร ถึงได้ทรมานเธอบนเตียงขนาดนั้น

แต่เช้าวันนี้ เธอก็ได้รู้สาเหตุ

น้องชายสามีของเธอกำลังจะหมั้นหมาย

และคู่หมั้นก็คือรักแรกในดวงใจของเผยมู่เหยี่ยผู้เป็นสามีของเธอ

พูดง่าย ๆ ก็คือ หญิงในดวงใจที่เผยมู่เหยี่ยรักแต่ไม่อาจครอบครอง กำลังจะแต่งงานกับน้องชายแท้ ๆ ของเขานั่นเอง

ช่างน่าตื่นเต้นอะไรเช่นนี้

เมื่อนึกถึงตอนที่เผยมู่เหยี่ยบีบเอวเธอไว้แน่นเมื่อคืน นัยน์ตาแดงก่ำ กระแทกกระทั้นอย่างบ้าคลั่ง เธอก็พลันรู้สึกตลกร้ายสิ้นดี

หลินซีอินเดินลงมาข้างล่าง เผยมู่เหยี่ยก็แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยและกำลังจะออกจากบ้าน

ส่วนสูงเกือบหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตร ทำให้ชายหนุ่มมีกลิ่นอายความกดดันแผ่ออกมาโดยธรรมชาติ

การอยู่ในตำแหน่งสูงมานาน ทำให้ผู้คนมักจะมองข้ามหน้าตาของเขา แล้วไปจดจ่อกับออร่าอันทรงพลังบนตัวเขาเสียมากกว่า

แต่แท้จริงแล้ว เผยมู่เหยี่ยมีใบหน้าที่หล่อเหลา ต่อให้เขาจะดูเย็นชาและเคร่งขรึม ก็ไม่อาจปกปิดความจริงที่ว่าเขาเป็นชายหนุ่มรูปงามไปได้

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมีช่วงไหล่กว้างและเอวสอบ รูปร่างสูงใหญ่สง่างาม เรียวขาทั้งสองข้างถูกห่อหุ้มด้วยเนื้อผ้าชั้นดี ขับเน้นให้เห็นถึงพละกำลังและความแข็งแกร่ง

หลินซีอินรู้มาตั้งนานแล้วว่า คุณชายใหญ่แห่งตระกูลเผยผู้นี้เป็นคนหนักแน่น เคร่งขรึม และสำรวมตนอยู่เสมอ

ราวกับว่าบนโลกใบนี้ ไม่มีเรื่องใดที่จะสามารถสั่นคลอนอารมณ์ของเขาได้

ยกเว้นเพียงแค่ รักแรกคนนั้น…

หลินซีอินพยายามข่มความขมขื่นในใจลงไป ไม่มองหน้าเขา แล้วเดินตรงไปยังห้องอาหาร

นัยน์ตาสีดำขลับของเผยมู่เหยี่ยกวาดมองเรือนร่างของเธอรอบหนึ่ง จากนั้นก็หลุบตาลงจัดระเบียบกระดุมแขนเสื้อ แล้วหันหลังเดินออกจากบ้านไป

ทั้งสองคนไม่ได้เอ่ยคำใดออกมาเลย

เมื่อได้ยินเสียงปิดประตู หลินซีอินก็ยิ้มขมขื่น ความเจ็บปวดแผ่ซ่านขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ

เดิมทีเธอคิดว่าตัวเองจะสามารถยอมรับชีวิตคู่แบบ “เคารพซึ่งกันและกันแต่เย็นชาดั่งน้ำแข็ง” นี้ได้

ทว่าเธอกลับควบคุมหัวใจตัวเองไม่ได้ และค่อย ๆ ถลำลึกตกหลุมรักผู้ชายคนนี้ไปทีละน้อย

เธอทานอาหารเช้าอย่างไม่รู้รสชาติ แววตาเลื่อนลอย

เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น เธอรับสายแล้วลุกขึ้นยืน “ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”

จนกระทั่งตกบ่าย หลินซีอินก็ยุ่งอยู่กับงานในสถาบันวิจัยจนเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ

เธอเข้าขากับหลี่อวิ๋นซีที่เป็นคู่หูคนก่อนได้เป็นอย่างดี ไม่รู้ว่าทำไมจู่ ๆ เขาถึงถูกสั่งย้ายไป ส่วนอาจารย์อู๋ที่เพิ่งมาใหม่ก็ไม่ถนัดเรื่องข้อมูลพวกนี้เอาเสียเลย

เธอต้องทำงานของสองคนด้วยตัวคนเดียว บวกกับมีเรื่องให้คิดในใจ ก็ยิ่งรู้สึกเหนื่อยมากขึ้นไปอีก

พอยุ่งจนเสร็จแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู ถึงได้เห็นว่าเผยมู่เหยี่ยส่งข้อความมา มีเพียงคำสั้น ๆ อย่างเย็นชาว่า : ตอนเย็นกลับบ้านต้นตระกูล

หลินซีอินเดาว่า คงจะประกาศเรื่องงานแต่งงานของเผยอวิ๋นชิงและหมิงชิงหว่านแล้ว

เผยอวิ๋นชิงเป็นน้องชายต่างมารดาของเผยมู่เหยี่ย

ส่วนหมิงชิงหว่าน ก็คือรักแรกที่เผยมู่เหยี่ยเฝ้าคะนึงหาไม่เคยลืมนั่นเอง

พี่น้องสองคนตกหลุมรักผู้หญิงคนเดียวกัน

งานเลี้ยงครอบครัวคืนนี้... คงจะครึกครื้นน่าดู

เมื่อหลินซีอินมาถึงบ้านใหญ่ตระกูลเผย พอกำลังจะเดินเข้าบ้าน ก็เหลือบไปเห็นเผยมู่เหยี่ยและหมิงชิงหว่านตรงหัวมุม

ระยะห่างค่อนข้างไกล จึงไม่ได้ยินว่าทั้งสองคนคุยอะไรกัน

แต่เธอเห็นเผยมู่เหยี่ยยื่นถุงของขวัญใบหนึ่งส่งไปให้