บทที่ 104 โหลชีผู้ที่อยู่ยงคงกระพัน

แต่ทว่า ตัวพวกนี้มันมากเกินไป มากเกินไปแล้ว น่าจะหลายพันตัว ทั้งยังไม่กลัวตาย นอกจากนี้โหลชียังพบว่า แม้ว่าตัวพวกนี้จะขาดไปหนึ่งส่วน ส่วนหัวของมันก็ยังคงเคลื่อนไหวอยู่ และยังคงโจมตีพวกเขาต่อไปได้

หากเป็นเช่นนี้ต่อไปก็ไม่ใช่ทางออกแล้ว อีกอย่างพวกเขาไม่รู้ว่าตัวพวกนี้คือเกิดขึ้นเองในป่าของทุ่งน้ำแข็ง หรือมีคนควบคุมมันไว้ หากเป็นอย่างหลัง เมื่อเฉินซ่าหมดกำลังภายในแล้ว สุดท้ายจะมีกระบวนท่าสังหารที่ใหญ่กว่านี้อีกหรือไม่?

โหลชีเกาะอยู่บนหลังของเขา สมองกำลังหมุนอย่างรวดเร็ว ตัวพวกนี้กลัวอะไร? หรือว่า บนตัวพวกเขาจะมีอะไรที่ดึงดูดพวกมัน?

คืออะไรนะ?

เฉินซ่ามีแต่ดาบเท่านั้น ก่อนหน้านี้เคยมีพิชิตวัน ต่อมาพิชิตวันโดยพื้นฐานเป็นนางที่กำลังใช้มัน และที่ตัวเขาก็มีเพียงจิ้งจกน้ำแข็งที่นางมอบให้เขาเท่านั้น

เมื่อโหลชีคิดได้เช่นนี้ ก็เอื้อมมือออกไปที่หน้าอกของเขา และหยิบขวดเล็กๆ ที่มีจิ้งจกน้ำแข็งออกมาจากอกของเขา แล้วเอื้อมมือออกไปอีกด้านและแกว่งไปมา

แต่ตัวพวกนั้นไม่ได้ขยับอะไรเลย

โหลชีเก็บจิ้งจกน้ำแข็งไว้อีกครั้ง ทันใดนั้นนางนึกถึงสิ่งที่เหมือนกับลูกบอลน้ำที่นางได้มาจากร่างของอสูรน้ำแข็งที่สามารถทำให้เกิดอาการประสาทหลอนเท่านั้น

นางจำได้ว่า ของสิ่งนั้นมีกลิ่นที่พิเศษมาก ตอนนั้นนางไม่ได้สนใจอะไร แต่ตอนนี้จู่ๆ ก็นึกขึ้นมาได้ นางจึงหยิบของสิ่งนั้นออกมาทันที และได้แกว่งไปมาอีกครั้ง

เป็นอย่างที่คิด!

ไส้เดือนสีแดงเหล่านั้นหยุดเคลื่อนไหวทันที และทุกอย่างก็หยุดลง ราวกับว่าโลกทั้งใบถูกตรึงไว้อย่างกะทันหัน

"นี่คืออะไร?"

เมื่อเฉินซ่าเห็นสิ่งนี้ ได้หันหน้าไปมองนางด้วยความประหลาดใจ

ลูกบอลน้ำถูกวางลงในขวดเล็กๆ อีกขวดหนึ่ง แม้ว่าจะมีจุกไม้อุดอยู่ แต่พอนำออกมาแบบนี้ เขาก็ยังสามารถได้กลิ่นแปลกๆ นั้นอยู่ กลิ่นนั้นยากที่จะอธิบาย แต่กลิ่นใช่ว่าจะเหม็น

"ข้าได้มันมาจากในถ้ำน้ำแข็ง เพราะข้าไม่รู้ว่ามันคืออะไร รู้สึกว่ามันพิเศษก็เลยหยิบมาด้วย ตอนนี้ดูเหมือนว่า สิ่งนี้จะดึงดูดกองทัพหนอนพวกนี้นะ" นางยังคงเขย่าขวดในมือต่อ ลูกบอลน้ำขนาดเล็กที่อยู่ภายในนั้นได้กลิ้งไปกลิ้งมาอยู่ตลอด เมื่อกลิ้งไปรอบๆ โหลชีก็พบว่ากลิ่นมันเข้มข้นขึ้นเล็กน้อย และกองทัพหนอนไม่ได้หยุดนิ่งแล้ว แต่มันทำให้โหลชีได้รู้สึกแปลกๆ ราวกับว่าพวกมันทั้งหมดได้มึนเมา ต่างมึนเมาเพราะกลิ่นชนิดนี้

นางนึกขึ้นได้ว่า อสูรน้ำแข็งตัวนั้นสามารถกล่อมประสาทได้ ต่อมานางใช้อุ้งเท้าของมันมาเป็นอาวุธ เมื่อแทงเขาไปคนแรกนางพบว่าคนผู้นั้นจะสูญเสียสติไป เหมือนกับชายคนสูงกับคนเตี้ยสองคนที่นางจัดการไปเมื่อครั้งก่อน ถ้าเช่นนั้น ตัวพวกนี้คือได้รับมาจากร่างของอสูรน้ำแข็ง จะมีประสิทธิภาพที่แข็งแกร่งมากขึ้นหรือไม่?

นางจึงเปิดฝาออกแล้วเขย่าขวดต่อไป กลิ่นนั้นยิ่งรุนแรงเข้าไปใหญ่ เหล่ากองทัพหนอนพวกนั้นกองอยู่บนพื้นน้ำแข็ง แต่ไม่ได้แข็งตัวไปโดยสิ้นเชิง มองอย่างละเอียดร่างกายยังคงบิดไปมาเล็กน้อย

มันเป็นของสิ่งนี้จริงๆ!

"ไปกันเถอะ ฉกฉวยโอกาสนี้เลย" โหลชีพูดขึ้นทันที

เฉินซ่าวิ่งตามหลังนางไป ถ้าตัวพวกนั้นไม่ขยับ เขาก็ยังสามารถวิ่งผ่านช่องว่างได้ ในระหว่างกระบวนการนี้โหลชียังคงเขย่าขวดอยู่ตลอด

ในที่สุดเมื่อพวกเขาก็ออกมาจากดินแดนของหนอนเหล่านั้นได้ โหลชียกมือขึ้นแล้วจะโยนขวดออกไป สิ่งที่สามารถดึงดูดกองทัพหนอนเหล่านี้ได้ นางไม่ต้องการมัน ไม่ชอบ

เฉินซ่าหยุดนาง สายตาที่มองนางก็ดูแปลกไปเล็กน้อย ราวกับว่านางพูดไม่ออกกับโชคบางอย่างของนาง

"มีอะไรเหรอ?" โหลชีรู้สึกงงงวย ทำไมถึงได้มองนางเช่นนี้?

เฉินซ่าเงียบไปครู่หนึ่ง ถึงเอ่ยว่า "เคยได้ยินหมอเทวดาเคยกล่าวไว้ว่า ในตำราโบราณบันทึกไว้ มีจิ้งจอกมารประเภทหนึ่ง ทั่วร่างกายของมันเต็มไปด้วยสิ่งมหัศจรรย์ ฟัน อุ้งเท้า และสิ่งที่มีค่าที่สุดคือดีของมัน"

"ดี? ท่านไม่ได้พูดถึงของสิ่งนี้ใช่ไหม?"โหลชีมองไปที่ลูกบอลน้ำในขวดนั้น ว่าไปก็แปลกมาก ด้านนอกของลูกบอลน้ำดูเหมือนจะมีเยื่อโปร่งใสที่บางมาก แต่เมื่อครู่นางเขย่ามันอย่างรุนแรง สิ่งนั้นก็ไม่แตก

"ของสิ่งนี้ในตำราโบราณมีบันทึกไว้ ข้าไม่เคยอ่านมาก่อน แต่คิดดูแล้วน่าจะเป็นของสิ่งนี้ หมอเทวดาบอกว่า เมื่อได้ดมกลิ่นมัน หนอนหลายชนิดออกมา เขย่าของเหลว หนอนหลายชนิดก็เมา กินมันเข้าไป สามารถหลีกเลี่ยงหนอนหลายชนิดได้"

แม้ว่าเขาจะไม่ได้พูดต่อ แต่โหลชีก็เข้าใจทุกอย่างแล้ว ดวงตาของนางสว่างขึ้นทันที "ท่านหมายความว่า กินเจ้าสิ่งนี้แล้ว ต่อไปไม่ว่าหนอนอะไรก็ไม่กลัวแล้ว? ทั้งหมดจะหลีกเลี่ยงหนีไป? รวมถึงแม้แต่หนอนกู่หนานเจียงด้วย?"

"หมอเทวดาหมายความอย่างนั้นจริงๆ" เฉินซ่าพยักหน้าและกล่าวว่า "ได้ยินมาว่าจิ้งจอกมารปรากฏตัวเพียงครั้งเดียวเมื่อร้อยปีก่อน ใครๆ ต่างก็ต้องการที่จะจับมันและเอาดีมาให้ได้ แต่ไม่มีใครสามารถทำลายภาพลวงตาของมันได้ ดังนั้นจึงไม่มีใครสามารถจับมันได้ ร้อยปีมานี้ ก็ไม่มีใครพบจิ้งจอกมารอีกเลย" แต่ไม่เคยคิดเลยว่าโหลชีพอมาถึงทุ่งน้ำแข็งนางก็ได้พบกับจิ้งจอกมารในวันแรกเลย และนางยังสามารถทำลายภาพลวงตาของมันได้ และฆ่ามันเพื่อนำเอาดีของจิ้งจอกมารนี้มาด้วย จะไม่ยอมรับโชคของนางไม่ได้จริงๆ

โหลชีเล่าให้เขาฟังถึงเหตุการณ์ที่ได้พบอสูรน้ำแข็งในวันนั้น ทั้งนึกขึ้นได้ว่ามันมีลักษณะอย่างไร สุดท้ายได้แน่ใจ นางยังได้รับดีของจิ้งจอกมารที่ทุกคนในโลกต้องการโดยไม่ได้ตั้งใจ อย่าว่าแต่ดีจิ้งจอกมารเลย แม้แต่กรงเล็บไม่กี่อัน ก็ถือเป็นของดีเช่นกัน

"ฮ่าฮ่าฮ่า โหลชีผู้ที่อยู่ยงคงกระพัน!"

โหลชีภูมิใจ ดีใจและหยิ่งแล้ว

นางขยับตัวเข้ามา เขย่งปลายเท้าขึ้นแล้วจูบริมฝีปากเขาอย่างตื่นเต้น

"ข้าชอบทุ่งน้ำแข็งแล้ว ท่านดูสิ เมื่อข้ามาที่ทุ่งน้ำแข็ง ข้าได้อะไรมาไม่น้อยเลย!"

"อืม"

เฉินซ่าเองก็ดีใจเช่นกัน เพราะนางได้รับของเช่นนี้แล้ว สำหรับนางแล้วมันมีประโยชน์อย่างมาก อย่างน้อยในอนาคตจะพบกับคนของหนานเจียง นางจะได้ไม่ต้องกลัวหนอนกู่ของพวกเขาแล้ว

"กลับไปให้หมอเทวดาดูก่อนค่อยว่ากัน" เขากล่าว ถึงแม้ว่าจะรู้สึกว่ามีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นของสิ่งนี้ แต่ก็ไม่เคยมีการยืนยันที่แน่นอน เขายังคงไม่วางใจ