บทที่ 331 เจ้าถูกกำหนดให้เป็นของข้า

เยว่เห็นจู่ๆโหลชีก็ชูนิ้วกลางให้ฝ่าบาทด้วยความโกรธเกรี้ยวกะทันหัน เขาไม่เข้าใจว่ามันหมายความว่าอย่างไร แต่ความโกรธของนางสามารถมองออกได้

"พระสนม......"

โหลชีกวาดตามองเขาครู่หนึ่ง แล้วหันกลับไปทางฝ่าบาท สูดลมหายใจเข้าลึกๆเฮือกหนึ่ง อดกลั้นความโกรธเอาไว้ แล้วกล่าวเสียงเบาขึ้นมาอีกครั้ง: "ตอนนี้พวกท่านกำลังคุยอะไรกันอยู่?"

ได้ยินคำถามของนาง เฉินซ่าขมวดคิ้วขึ้นมากะทันหัน น้ำเสียงกลับเย็นชาเล็กน้อย เขากล่าวออกมาช้าๆ: "ข้าไม่เชื่อนาง"

ดวงตาคู่โตของโหลชีคู่นั้นเปล่งประกายเจิดจ้าขึ้นมาในทันใด

นางหัวเราะเหอะๆออกมาอย่างไร้เสียง หัวเราะจนคิ้วขดเป็นเส้นโค้ง ดูเหมือนอารมณ์จะดีขึ้นมาทันที ยังหันหน้าไปทางองครักษ์เยว่ด้วยตัวเอง ส่งกระแสจิตกล่าวกับเขาว่า: "จิตแห่งการควบคุมตนเองของนายท่านพวกเจ้าไม่ใช่โอ้อวดจริงๆ ว้าว ถูกควบคุมฝันอยู่ ยังไม่ทำตามความต้องการของอีกฝ่าย ยังสามารถเกิดความสงสัยได้ ต้องกดไลก์ให้เขาแล้วจริงๆ!"

เยว่กำลังอยากจะถามว่ากดไลก์หมายความว่าอย่างไร ก็ได้ยินนางกล่าวถามฝ่าบาทขึ้นมาอีก "เพราะอะไรท่านถึงไม่เชื่อนาง? นางสวยหรือเปล่า?"

เฉินซ่าทำหน้ารังเกียจ "ขี้เหร่กว่าฮั่วหยูฉุนเสียอีก"

"พุด" โหลชีอดกลั้นความอยากหัวเราะเอาไว้ไม่ได้ ฮั่วหยูฉุนซวยจริงๆอยู่ดีๆก็โดนไปดอกหนึ่ง!

เยว่ก็อดไม่ได้แตะไปที่จมูกเพื่อปิดบังริมฝีปากที่แฝงไปด้วยรอยยิ้มของเขาเอาไว้

เฉินซ่ากล่าวขึ้นมาอย่างมั่นใจมาก: "นางโตแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่จะน่าเกลียดเช่นนี้"

นี่ก็คือเหตุผลที่เขาไม่เชื่อเฟยฮวนคนนั้น? โหลชีหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้จริงๆ ตอนนี้นางอยากรู้มาก เฟยฮวนคนนั้นขี้เหร่ขนาดไหนกันแน่?

"เช่นนั้นตอนนี้ท่านถามอะไรนาง?"

"ข้าให้นางฮัมเพลงเพลงหนึ่งที่เคยร้องตอนเป็นเด็ก หากนางสามารถฮัมออกมาได้ ข้าก็จะเชื่อนาง สายตาของนางกลับวูบวาบสั่นไหว เห็นได้ชัดว่าไม่รู้ว่าเพลงอะไร!"

พูดถึงตรงนี้จู่ๆเฉินซ่าก็แสดงท่าทีโกรธเคืองออกมา "นี่มันใครกัน กล้าเข้ามาในความฝันของข้า มาหลอกลวงข้าได้!"

โหลชีเบิกตากว้าง จู่ๆก็ตบต้นขาแล้วหัวเราะด้วยการทำปากหัวเราะฮ่าๆๆขึ้นมา ราวกับเช่นนี้ยังไม่เพียงพอกับการแสดงความดีใจและความประหลาดใจของนาง ยังส่งกระแสจิตกล่าวกับเยว่: "ฮ่าๆๆ นายท่านของพวกเจ้าสุดยอดมาก! ถูกควบคุมฝันเดิมทีจะเชื่อในตัวคนที่ร่ายมนต์คนนี้อย่างสนิทใจ เดินไปตามเค้าโครงเรื่องที่อีกฝ่ายกำหนดเอาไว้ ถึงแม้จะมีการต่อต้าน นั่นก็จะปรากฏแค่ความลังเลเท่านั้น คิดไม่ถึงว่าเขาจะยังมีความตระหนักรู้ในตนเองที่แข็งแกร่งเช่นนี้ได้ ยังตั้งคำถามพิสูจน์ข้อเท็จจริงให้คนอื่นอีก! ฮ่าๆๆ สุดยอดมากจริงๆ!"

อีกอย่าง เห็นได้ชัดว่าเฉินซ่าพิสูจน์ออกมาได้แล้ว อีกฝ่ายกำลังหลอกเขา! นี่แสดงว่าจิตแห่งการควบคุมตัวเองของเขาแข็งแกร่งมากจริงๆ! ถึงแม้จะอยู่ในฝัน เขาก็ยังไม่ถูกอีกฝ่ายควบคุม!

"เช่นนั้นตอนนี้นางมีปฏิกิริยาอย่างไร?"

เฉินซ่าฮึเย็นชาออกมาคำหนึ่ง: "สีหน้าซีดขาว"

"ฮ่าๆๆ" โหลชีอดไม่ไหวหัวเราะขึ้นมาอีก การร่ายมนต์ควบคุมฝันแบบนี้เดิมทีก็ต้องใช้พลังอย่างมากอยู่แล้ว หากผู้ที่ถูกควบคุมไม่มีการขัดขืนเลยแม้แต่น้อยก็จะไม่เป็นไร แต่หากผู้ถูกควบคุมขัดขืนอย่างรุนแรง อีกฝ่ายจะเจอกับอาการแว้งกัด อาการแว้งกัดแบบนี้ มันจะสะท้อนไปยังร่างอวตารในความฝันของอีกฝ่ายโดยตรง ดูท่า ผู้ที่ร่ายมนต์ควบคุมฝันก็คือผู้หญิงที่ชื่อเฟยฮวนคนนั้น!

อีกฝ่ายไม่รู้แน่นอน ว่านางจะเป็นวิชานี้ รู้ทุกสิ่งทุกอย่างในฝันเช่นกัน เมื่อเป็นเช่นนี้ อีกฝ่ายก็จะเปลี่ยนจากการอยู่ในที่ลับออกมาอยู่ที่แจ้ง อย่างน้อย นางก็รู้ชื่อของนางแล้ว เฉินซ่ารู้จักหน้าตาของนาง ไม่ว่านางจะทำอะไร อนาคตเมื่อนางปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขา พวกเขาก็จะสามารถเตรียมพร้อมรับมือแล้ว

แต่ว่า เฉินซ่าพูดถูก กล้าที่จะเข้าสู่ความฝันของเขา กล้าที่จะร่ายมนตร์ควบคุมฝันเช่นนี้กับเขา จะไม่สั่งสอนหน่อยได้อย่างไร!

เดิมทีคือไม่มีทางเลย แต่ว่าตอนนี้เห็นจิตในการควบคุมตนเองของเฉินซ่าแข็งแกร่งขนาดนี้ บวกกับมีนางด้วย ไม่แน่ว่าจะทำไม่ได้

ดังนั้น เยว่เห็นมุมปากของโหลชีเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่จะเล่นงานออกมาเล็กน้อย ล่อลวงฝ่าบาทของพวกเขาราวกับจิ้งจอกเจ้าเล่ห์: "ท่านอยากจะสั่งสอนนางหน่อยไหม?"

"สั่งสอนอย่างไร?"

"อย่าต่อต้านข้า ข้าช่วยท่าน......" ยิ้มเจ้าเล่ห์มากยิ่งขึ้น

"ได้" กับคนที่ร่ายมนต์ควบคุมฝันต่อต้านขนาดนั้น แต่กับนาง กลับไม่พูดพร่ำทำเพลงก็บอก "ได้" แล้ว โหลชีแสดงความพึงพอใจอย่างมาก

มือทั้งคู่ของนางทำเป็นสัญลักษณ์ร่ายคาถาสองสามท่าอย่างรวดเร็วทันที นิ้วชี้กับนิ้วกลางรวมอยู่ด้วยกัน กดไปที่หน้าผากของเฉินซ่า

เยว่วิตกกังวลขึ้นมา ไม่รู้นางจะสั่งสอนผู้หญิงคนนั้นอย่างไรกันแน่

จากนั้นเขาก็ได้ยินโหลชีกล่าวเสียงแผ่วเบา: "ท่านบอกกับนาง นางไม่ได้ชื่อเฟยฮวน นางชื่อชุ่ยฮัว"

ฝ่าบาทผู้ยิ่งใหญ่แสดงความสงสัย "ทำไมถึงชื่อชุ่ยฮัว?"

โหลชีสงบนิ่งมาก: "เพราะชื่อนี้ซื่อสัตย์และเที่ยงตรงมาก"

สีหน้าฝ่าบาทเข้าใจชัดเจน "ถือว่าจัดการนางได้ง่ายมาก"

"พุด!" โหลชีปิดปากเอาไว้อย่างเร็ว อดกลั้นต่อความอยากหัวเราะได้อย่างลำบากมาก......

โอ้ย จัดการนางได้ง่ายมากเช่นนี้ก็ไม่เป็นไรจริงๆ! เพียงแต่ว่าจิตในการควบคุมตนเองของฝ่าบาทผู้ยิ่งใหญ่ท่านแข็งแกร่งขนาดไหนกันแน่ ท่านอยู่ในการถูกควบคุมฝันของคนอื่นอยู่นะ ยังสามารถพูดคุยกับนางด้วยความคิดที่ชัดเจนขนาดนี้ได้ นี่ท่านไม่ได้จะให้คนอื่นถูกพลังเวทมนตร์แว้งกัดจนกระอักเลือดหรอกหรือ?

ในความฝัน เฉินซ่ากล่าวกับหญิงสาวที่กำลังมองมาด้วยสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักตรงหน้าเขาอย่างเย็นชาว่า: "มองดูตาของข้า"

ความแข็งแกร่งทางจิตของโหลชีเสริมเข้าไปในคาถา กำลังปล่อยให้เจตจำนงและพลังจิตของนางค่อยๆไหลเข้าไปที่หน้าผากของเฉินซ่า นางหลับตาลง กล่าวขึ้นมาอย่างช้าๆ: "มองดูตาของข้า ชื่อของเจ้าคือชุ่ยฮัว ชื่อของเจ้าคือชุ่ยฮัว"

ซีเฟยฮวนรู้สึกเพียงแค่ว่าจู่ๆดวงตาของเฉินซ่าก็กลายเป็นความดำมืดลึกล้ำหาที่เปรียบไม่ได้กะทันหัน เสียงของเขาราวกับมาจากสวรรค์ชั้นเก้า ตรงเข้าไปในใจของนาง

ชื่อของนางคือชุ่ยฮัว......

พุด——