ตอนที่ 11 นายคืออีธานใช่ไหม

ทันทีที่จาเซียลก้าวออกจากพิพิธภัณฑ์ เขาก็ได้รับโทรศัพท์จากทิโมธี ลุงของเขา

"จาเซียล ฉันเห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้นในพิพิธภัณฑ์เมื่อกี้ แกไปขัดใจบิลลี อยากตายรึไง ฉันแนะนำให้แกออกจาก คาเดร็กเซียเดี๋ยวนี้ แล้วไปซ่อนตัว อิทธิพลของบิลลีเกินกว่าที่แกจะจินตนาการได้"

ทิโมธีพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

จาเซียลอดไม่ได้ที่จะเกาหัว

เขาลืมไปว่าทิโมธีก็อยู่ในพิพิธภัณฑ์

ดูเหมือนว่าจะต้องให้ฌอนสืบประวัติบิลลี เมื่อรู้ทุกอย่างแล้ว จาเซียลจะจัดการกับบิลลี

"ลุงทิโมธี ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวผมจัดการเอง" จาเซียลพูด

"จะจัดการยังไง จะใช้อะไรจัดการ ชีวิตแกเหรอ"

เสียงของทิโมธีดังขึ้น ฟังดูไม่พอใจ

จาเซียลตอบด้วยน้ำเสียงที่สงบ "ลุงทิโมธี วางใจเถอะครับ ผมไม่ใช่เด็กแล้ว อีกอย่าง บิลลีก็ไม่ได้พิเศษอะไร เดี๋ยวผมจะไปคุยกับเขา ผมมั่นใจว่าเขาจะรับฟัง"

"อะไรนะ" ทิโมธีหงุดหงิดจนเกือบจะปาโทรศัพท์ทิ้ง "แกคิดว่าแกเป็นใคร แกมันก็แค่เด็กที่ชอบทำอะไรบุ่มบ่าม"

ได้ยินดังนั้น วิเวียนก็อดไม่ได้ที่จะพูดแทรก "จาเซียล ครั้งนี้ฟังพ่อฉันเถอะ บิลลีไม่ใช่คนที่นายจะยุ่งด้วยได้"

จาเซียลยิ้มแห้งๆ พูดว่า "ลุงทิโมธี จริงๆ แล้ววันนั้นผมเป็นคนสั่งให้ทำร้ายเดเมียนที่คลับคลาวด์วิว และผมก็เป็นคนสั่งห้ามไม่ให้คาร์ลอสและคนอื่นๆ ติดต่อวิเวียน วางใจเถอะครับ ผมจัดการกับบิลลีได้"

"หุบปาก" ทิโมธีโกรธจัด "แกคิดว่าฉันจะเชื่อแกเหรอ แกมันชอบพูดโอ้อวด ฉันพูดทุกอย่างแล้ว จะฟังหรือไม่ฟังก็แล้วแต่แก ถ้าแกอยากตายนัก เราก็ห้ามไม่ได้"

จากนั้นสายก็ตัดไป

จาเซียลยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ ฉันพูดความจริง ทำไมไม่มีใครเชื่อ เลย

ทิโมธี วิเวียน และโซฟี ออกจากพิพิธภัณฑ์

วันนั้นไม่มีใครเจอคาร์ลอส ทำให้ทิโมธีหงุดหงิดมาก

จาเซียลโทรหาฌอนและถามว่า "ช่วยสืบให้หน่อยได้ไหม บิลลีเป็นใคร"

ถึงแม้ว่าเขาจะบอกว่าไม่สนใจว่าบิลลีเป็นใคร แต่จาเซียลก็ไม่สามารถปล่อยให้ภัยคุกคามแบบนี้ไว้ได้

"ผมรู้จักบิลลี เขาเป็นบุคคลสำคัญในวงการใต้ดินของคาเดร็กเซีย เดเมียนเป็นลูกน้องของเขา คนๆ นี้ขึ้นชื่อเรื่องการกระทำที่โหดร้าย ไร้ความปราณี ไม่รู้ว่าเขาฆ่าคนไปเท่าไหร่แล้ว" ฌอนรายงาน

"ไปหามาว่าคืนนี้เขาอยู่ที่ไหน ฉันจะไปคุยกับเขา" จาเซียลพูด

"ครับ" ฌอนตอบ

จาเซียลเรียกรถแท็กซี่ "ไปเลคฟิลด์ครับ"

คนขับอดไม่ได้ที่จะมองจาเซียล ไม่คิดเลยว่าชายหนุ่มหน้าตาธรรมดาๆ คนนี้จะอาศัยอยู่ในย่านที่หรูหราที่สุดใน คาเดร ็ก เซ ีย ตัดสินคนจากภายนอก ไม่ได้ จริงๆ

เมื่อเขากลับมาถึงทางเข้าของย่านที่อยู่อาศัย จาเซียลก็ลงจากรถแท็กซี่

เนื่องจากการเข้าไปในย่านที่อยู่อาศัยต้องลงทะเบียนรถ ซึ่งค่อนข้างจะเสียเวลา จาเซียลจึงไม่ให้แท็กซี่เข้าไปส่งข้างใน

ทันทีที่เขาลงจากรถแท็กซี่ รถคันหนึ่งก็ขับสวนมา