บทที่37 บัตรอาหาร

"นายมากินที่นี่ด้วยเหรอ! เราไปด้วยกันเถอะ!"เหยาซือหย่าพูดด้วยรอยยิ้มที่มีเสน่ห์

ขณะพูด ก็เดินขึ้นไปโดยไม่ลังเล คล้องแขนของหลินฮ่าวและเดินไปที่ช่องตักอาหาร ดูสดใสและเป็นธรรมชาติเป็นพิเศษ

ที่ด้านหลัง ซ่งเย่กำลังจะยกมือขึ้น เรียกเหยาซือหย่า แต่เมื่อเขาเห็นฉากนี้ ดวงตาของเขาก็มืดมนทันที

มือที่เขายื่นออกมานั้นค่อยๆ บีบแน่น แล้วก็กัดฟันแน่น

"หลินฮ่าว......"ระหว่างฟันของเขา บีบเสียงต่ำและเย็นชาออกมา สุดท้ายหันหลังกลับ เดินออกจากร้านอาหารไปเลย

หลังจากเข้าแถว ตักข้าวกับเหยาซือหย่าเสร็จ หลินฮ่าวก็หยิบเงินออกมาจ่ายเงิน เมื่อเหยาซือหย่าเห็น ก็ผงะ และพูดว่า:"เดี๋ยวก่อน หลินฮ่าว นายไม่มีบัตรอาหารเหรอ?"

หลินฮ่าวรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย และพูดว่า:"บัตรอาหารอะไร?"

เหยาซือหย่าโบกมือและพูดว่า:"ช่างเถอะ มื้อนี้ใช้บัตรอาหารของฉันนะ ที่นี่จ่ายเงินไม่ได้ สามารถใช้ได้เพียงบัตรอาหาร และฟรีนะ!"

พูดไป เหยาซือหย่าก็ยื่นบัตรของเธอไป

พนักงานรูดสองครั้ง แล้วส่งให้เหยาซือหย่า

เหยาซือหย่าจับมือหลินฮ่าวเดินไปที่โต๊ะว่างซึ่งอยู่ไม่ไกลและนั่งลง

เมื่อเห็นสีหน้าที่ตกตะลึงของหลินฮ่าวเหยาซือหย่าก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มพูดว่า:"ทำไม นึกไม่ถึงสินะว่าสวัสดิการของเทียนหยูจะดีขนาดนี้ มิน่าล่ะมีหลายคนแย่งกัน จะเบียดเข้ามาในนี้แทบตาย!"

หลินฮ่าวพยักเล็กน้อย แล้วพูดว่า:"ใช่ ฉันนึกไม่ถึงจริงๆ!"

มองอาหารเต็มโต๊ะข้างหน้า นี่ถ้าอยู่ในร้านอาหารอื่น อย่างน้อยก็ต้องหลายหยวน แต่ว่าในนี้ กลับจัดให้ฟรีทุกวัน ไม่พูดไม่ได้เลยว่า สวัสดิการของเทียนหยูมันน่าทึ่งจริงๆ

"โอเค ไปกินข้าวกันเถอะ!"หลินฮ่าวพยักหน้าเล็กน้อย และพูดด้วยรอยยิ้ม

ขณะที่พูด หลินฮ่าวก้มหน้าลงและเริ่มกิน

"ขอบคุณนะ หลินฮ่าว!"ทันใดนั้นเอง เหยาซือหย่าก็พูดขึ้นมาทันที