บทที่40 นี่คือแฟนฉัน

แน่นอน แม้ว่าอวี้หยูเฉินจะตอบคำทักทายของคนเหล่านี้ แต่ไม่คิดที่จะติดต่อกับคนเหล่านี้เลย

ต่อหน้านามบัตรที่คนเหล่านี้ยื่นมาให้ เธอก็แค่รับไว้ แล้วใส่มันลงในกระเป๋าของเธอโดยไม่แม้แต่จะมองด้วยซ้ำ

แม้ว่าคนที่มาที่นี่ในวันนี้ไม่ใช่คนธรรมดา แต่พวกเขาก็มีลำดับในแวดวงนี้เช่นกัน และอวี้หยูเฉินก็อยู่ในระดับสูงสุด ไม่ใช่ว่าใครๆ ก็สามารถรู้จักเธอได้

"ฮ่าๆ ประธานอวี้คุณมาแล้ว!" ทันใดนั้น เสียงหัวเราะเต็มเปี่ยมก็หัวเราะออกมา

อวี้หยูเฉินและหลินฮ่าวเงยหน้าขึ้นพร้อมกัน

คนอื่นๆ ก็มองขึ้นพร้อมกัน

"รองประธานตู้……"

"รองประธานตู้……"

…...

เมื่อเห็นคนที่มา ผู้คนเหล่านั้นก็ทักทายกัน และเดินไปแจกนามบัตร

อวี้หยูเฉินหรี่ตาลงเล็กน้อย และกระซิบกับหลินฮ่าวที่อยู่ข้างๆ :"นี่คือพ่อของตู้หยาง รองประธานของเทียนเยียนกรุ๊ป! ไม่นึกเลยว่าเขาจะมาด้วยตัวเอง ดูเหมือนว่าเดี๋ยวจะต้องมีปัญหาบางอย่าง!"

หลินฮ่าวพยักหน้าเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะไม่ได้พูด แต่ก็ใบ้อะไรบางอย่างแล้ว

"รองประธานตู้ ไม่ได้เจอกันนานเลยค่ะ!"ถึงแม้ตอนอยู่ด้วยกันจะเข้ากันไม่ได้ แต่ภายนอก การแสดงเสแสร้งก็ต้องทำให้ดี

อวี้หยูเฉินเดินเข้าไป ยื่นมือสวยออกมา และจับมือคนที่ชื่อรองประธานตู้

"ประธานอวี้วางมาดใหญ่มากจริงๆ วันนี้มีคนเยอะขนาดนี้ แต่รอประธานอวี้คนเดียวเท่านั้น!"

รองประธานตู้ตู้เจียงเทาจับมือเล็ก ๆ ของอวี้หยูเฉิน.และพูดด้วยรอยยิ้ม

"ฉันขอโทษจริงๆค่ะ เพราะมีธุระจึงช้าไปหน่อย เดี๋ยวหยูเฉินจะลงโทษตัวเองด้วยการดื่มสามแก้ว!"

อวี้หยูเฉินแสดงรอยยิ้มที่มีเสน่ห์ ขณะพูด เธอดึงมือสวยออก แล้วเดินตรงไปยังมุมหนึ่งที่อยู่ไม่ไกล

ในทั้งห้องจัดเลี้ยง ผู้คนมาและจากไป ซึ่งดูมีชีวิตชีวามาก แต่ว่า มุมนี้ดูเหมือนจะเป็นเขตหวงห้าม ยกเว้นบางคนนั่งอยู่ที่โต๊ะ ปกติจะไม่มีใครกล้าเข้าใกล้

อวี้หยูเฉินจับมือหลินฮ่าวและเดินไปที่โต๊ะ และข้างหลัง ดวงตาของตู้เจียงเทาเป็นประกายสองสามครั้งติดต่อกัน จากนั้นจึงเดินตามไป

"โย่ นี่คือประธานอวี้ไม่ใช่เหรอ? ในที่สุดประธานอวี้ก็มาสักที!"เมื่อเห็นอวี้หยูเฉินเดินเข้ามา ทุกคนที่โต๊ะก็ยืนขึ้นและพูดด้วยรอยยิ้ม

อวี้หยูเฉินก็เดินเข้าไปทักทายพวกเขาทีละคน

คนเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นวัยกลางคน ไม่มีคนหนุ่มสาว แม้แต่คนเดียว

"คนนี้คือ?"ชายวัยกลางคนคนหนึ่งมองไปที่หลินฮ่าวและถามอวี้หยูเฉินด้วยความสงสัย