บทที่41 เป็นแค่บอดี้การ์ด

ซีอีโอหลายคนนั่งคุยกัน เพื่อสร้างความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน

แน่นอน แม้ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังพูดคุยกันเพื่อสร้างความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ทว่าจริงๆแล้วต่างคนต่างรู้ดี ว่านี่เป็นการเพิ่มกระชับความสัมพันธ์ด้วยกัน เพราะไม่มีใครสามารถมั่นใจได้ว่าพวกเขาจะไม่ต้องการความช่วยเหลือจากกันและกันในอนาคต

ซึ่งในการสนทนานี้ หลินฮ่าวไม่สามารถแทรกเข้าไปได้เลย

และบังเอิญเขากำลังหิวอยู่พอดีเลย ดังนั้นในขณะที่คนเหล่านี้กำลังพูดคุยกันอยู่ เขาก็กำลังเริ่มกินอาหารอย่างเงียบๆ

เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมง การสนทนาก็ใกล้จะจบลงแล้ว และพวกเขาก็เริ่มรวมตัวกับหุ้นส่วนของตัวเองเพื่อหารือเกี่ยวกับเรื่องธุรกิจต่างๆ ดังนั้นบนโต๊ะจึงเหลือเพียงอวี้หยูเฉินและตู้เจียงเทา

“ประธานอวี้ ฉันคิดว่าเราควรคุยกันตอนนี้เลยไหม” เมื่อเห็นว่าผู้บริหารของสี่ตระกูลใหญ่จากไปทั้งหมด ตู้เจียงเทาก็มองมาที่อวี้หยูเฉินแล้วพูดด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา

“โอ้ รองประธานตู้คิดว่าเรายังมีอะไรที่ต้องคุยอีกเหรอ?” อวี้หยูเฉินยังคงยิ้มได้เมื่อเผชิญหน้ากับผู้บริหารของสี่ตระกูลใหญ่

ทว่าในเวลานี้ เนื่องจากการจากไปของผู้บริหารสี่ตระกูลใหญ่ อวี้หยูเฉินก็กลับมามีสีหน้าที่เย็นชาในทันที

“ประธานอวี้ ฉันคิดว่าเรามีเรื่องต้องคุยกันจริงๆ และฉันคิดว่าประธานอวี้ไม่จำเป็นต้องแสดงสีหน้าที่ปฏิเสธแบบนั้นเลย” ตู้เจียงเทาหยิบไวน์แดงขึ้นมาบนโต๊ะ แล้วค่อยๆแกว่งไปมาสองครั้ง ดื่มมันในอึกเดียวแล้วยิ้มขึ้น

“แล้วรองประธานตู้ต้องการคุยเรื่องอะไรล่ะ” อวี้หยูเฉินเหลือบมองตู้เจียงเทาแล้วพูดออกมา

อย่างไรก็ตาม พวกเขาเป็นศัตรูกันอยู่แล้ว ดังนั้นอวี้หยูเฉินจึงไม่จำเป็นต้องเกรงใจเลย

“หึหึ ประธานอวี้ ฉันคิดว่าคุณก็รู้เหมือนกัน ตอนนี้เทียนเยียนกรุ๊ปมีไพ่ไม้ตายอยู่ในมือ ซึ่งประธานอวี้เป็นคนอัจฉริยะ สามารถเอาชนะและท้าทายในสิ่งที่คนอื่นไม่สามารถทำได้ และยังมีการพัฒนาในด้านการวิจัยยามากขนาดนี้ แต่ฉันเชื่อว่าถ้าฉันใช้ไพ่ไม้ตายใบนี้เมื่อไหร่ ทุกอย่างที่ประธานอวี้ทำมา ก็จะตกอยู่ในมือของเทียนเยียนกรุ๊ปได้?”

ตู้เจียงเทาพูดด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน

สีหน้าของอวี้หยูเฉินเปลี่ยนไปเล็กน้อย ซึ่งในประโยคสั้นๆนี้ เธอสามารถได้ยินถึงการข่มขู่

“ที่คุณพูดน่าจะเป็นแก๊งเทียนฮุนใช่ไหม? ฉันไม่คิดว่าไพ่ตายของรองประธานตู้จะทรงพลังมากขนาดไหน! ในทางกลับกัน ฉันควรที่จะเตือนรองประธานตู้ว่าเรื่องไหนควรทำและเรื่องไหนไม่ควรทำ แต่ถ้าหากรองประธานตู้อยากจะพึ่งพาแก๊งเทียนฮุนทำในสิ่งที่ฉันไม่สามารถยอมรับได้จริงๆล่ะก็ ฉันก็ไม่รังเกียจที่จะทำให้แก๊งเทียนฮุนหายไปจากโลกนี้!”

เมื่อสีหน้าของอวี้หยูเฉินเปลี่ยนไป ทันใดนั้นเสียงของหลินฮ่าวก็ดังขึ้นมาและพูดด้วยรอยยิ้ม

ดวงตาของตู้เจียงเทาหรี่ลงเล็กน้อย และเขาอดไม่ได้ที่จะมองหลินฮ่าว จากนั้นเขาก็เยาะเย้ยว่า: “ที่ตู้หยางได้รับบาดเจ็บก็เพราะนายใช่ไหม นายมีความกล้าหาญมาก ทว่านายไม่ดูเลยว่าที่นี่เป็นที่ไหนกัน ฉันและประธานอวี้เป็นสถานภาพอะไร นายมันเป็นแค่บอดี้การ์ด คิดว่าอยู่ที่นี่แล้วจะพูดอะไรก็ได้งั้นเหรอ?”

“เหอะๆ รองประธานตู้พูดถูก ฉันเป็นแค่บอดี้การ์ดคนหนึ่ง แต่ในเมื่อรองประธานตู้รู้ว่าฉันเป็นบอดี้การ์ด นายก็น่าจะรู้ว่าฉันเป็นบอดี้การ์ดของใคร? แล้วฉันมีสิทธิ์พูดหรือไม่ รองประธานตู้ก็มีสิทธิ์มายุ่งได้งั้นเหรอ?

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลินฮ่าวก็ยิ้มและพูดอย่างไม่ใส่ใจ