ตอนที่ 3

“ขอบคุณค่ะ”

ตอบพลางหย่อนสะโพกลงบนเก้าอี้หนังสีน้ำตาลเข้ม สองมือประสานกันไว้ที่ตัก ท่าทางเกร็งจนเห็นได้ชัด เมื่อต้องมานั่งอยู่ต่อหน้าคิมหันต์ ผู้ชายที่สาวๆ เห็นแล้วต้องละลายไปตามกัน

“รีแลกซ์...”

คิมหันต์ยิ้มกว้าง หงายฝ่ามือสองข้าง อยากให้หญิงสาวตรงหน้ารู้สึกผ่อนคลายที่จะพูดคุยกับเขา

“ชลันดา...”

เขาสะกดชื่อของหล่อนที่ปรากฏอยู่ในใบสมัคร สายตากวาดไปตามแถวของตัวอักษร

“ค่ะ... ชลันดา”

หล่อนตอบ

“ชื่อเพราะนะ”

กล่าวโดยไม่มองหน้าหล่อน สายตาคมกริบยังคงกวาดไล่ลงมาอ่านประวัติที่กรอกไว้ด้วยลายมือสวย เส้นสายปากกาสีน้ำเงินของตัวอักษรดูสม่ำเสมอ ชลันดาจบปริญญาตรีจากคณะครุศาสตร์สาขาปฐมวัยของมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งทางภาคเหนือ

“จบครุศาสตร์ทำไมไม่ไปเป็นครู”

เขาสงสัย

“รอเปิดสอบบรรจุค่ะ”

หญิงสาวตอบ แม้ว่าตามแผนการสอบบรรจุจะเปิดในปีหน้า หากก็รู้ว่าไม่ง่ายเลยที่จะสอบได้ ใช่ว่าทุกคนที่เรียนครูจะได้เป็นครูหลังเรียนจบ ทุกวันนี้คนสมัครเป็นหมื่นเป็นแสน แต่รับได้แค่เพียงหลังร้อยหลักพัน

“รักเด็กไหม...”

คิมหันต์ถามยิ้มๆ ใช้คำถามราวกับว่าหล่อนมาสมัครประกวดนางงาม ลักษณะการคลี่ยิ้มมุมปากและดวงตาวาววาบ แฝงประกายเจ้าชู้ชัดเจน วิธีการที่เขามองหล่อน ทำให้ชลันดารู้ว่าผู้ชายรูปหล่อถึงขั้นทำเอาใจสะท้านคนนี้เจ้าชู้นัก

“ค่ะ... ที่ดิฉันเลือกเรียนสาขาปฐมวัยก็เพราะรักเด็กค่ะ ชอบทำงานกับเด็ก”

ชลันดาตอบตามจริง

“ดี... ฉันก็รักเด็กเหมือนกัน...”

น้ำเสียงบอกความพึงพอใจ

“เธอเพิ่งอายุยี่สิบ... แสดงว่าเข้าเรียนเร็วสินะ”

เขาดูจากข้อมูลในใบสมัครที่หล่อนกรอกเอาไว้

“ค่ะ...”

ชลันดาพยักหน้า ตอบเพียงสั้นๆ

“บังเอิญตอนนี้ตำแหน่งที่เธอสมัครเต็มหมดแล้ว”