บทที่ 20

โหลวฉางเยว่รีบพูดไกล่เกลี่ยขึ้นว่า “ประธานเสี่ยวจินก็มาทานอาหารด้วยเหรอคะ? ซุปเห็ดในร้านนี้ก็ค่อนข้างอร่อยเลยนะคะ เดี๋ยวคุณลองสั่งดูได้เลยค่ะ ยังมีเรื่องที่คุณคุยกับฉันในวันนั้น ฉันยังพิจารณาอยู่นะคะ รอให้พิจารณาเสร็จแล้ว ฉันจะติดต่อคุณไปอีกทีนะคะ”

จินอี้เฟยยังเห็นแก่หน้าของโหลวฉางเยว่อยู่ เขาเหลือบมองไปที่ซูหยุน ก่อนจะพูดกับเธอต่อว่า “ครับ ผมจะลองสั่งดูแน่นอน และผมก็รอคำตอบของคุณอยู่นะครับ”

จากนั้นก็พาเพื่อนร่วมงานสาวไปยังอีกโต๊ะทันที

โหลวฉางเยว่มองไปที่ซูหยุน ซูหยุนก็รีบพูดขึ้นว่า “ไม่นะครับ ฉางเยว่ คุณอย่าไปพิจารณาเขาเลย ผมเองก็จริงใจจริง ๆ นะครับ”

โหลวฉางเยว่ “จริงใจอะไรเหรอคะ?”

“จริงใจอยากจะจ้างคุณมาเป็นเลขาของผมจริง ๆ ครับ! ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลย แล้วจะไปบริหารบริษัทของพ่อผมได้ดีอย่างไรล่ะครับ ผมต้องการคุณมากกว่าใคร” ซูหยุนกล่าวอย่างจริงใจ

“คุณวางใจได้เลยครับ ผมก็เป็นเพียงเจ้านายประเภทนั้น ประเภทที่ใช้แต่เงินมาจ้าง ไม่บีบบังคับ คุณไม่ต้องกังวลว่าผมจะไปเจ้ากี้เจ้าการผู้เชี่ยวชาญนะครับ คุณทำงานกับผมที่นี่ ก็เป็นผู้อำนาจเหนือคนทั้งปวงครับ!”

ตอนแรกโหลวฉางเยว่โกรธกับเมื่อกี้ที่เขาพูดขนาดนั้นอยู่เล็กน้อย แต่ดูตอนนี้แล้ว คนคนนี้ก็มีนิสัยเป็นแบบนี้ และรู้สึกว่าตลกอยู่นิด ๆ และตอบไปว่าตัวเองจะตั้งใจพิจารณาดู

ประโยคที่ว่าจะพิจารณาดูก็ทำให้ซูหยุนดีใจเป็นอย่างมาก และยืนกรานจะถ่ายรูปกับโหลวฉางเยว่ให้ได้ ถ่ายเสร็จก็โพสต์ลงในหน้าฟีดไทม์ไลน์ ซึ่งแคปชั่นก็คือ——ฉันต้องการเก็บเกี่ยวทั้งความรักและอาชีพการงานที่ดีพร้อม ๆ กัน!

โหลวฉางเยว่จนถึงวันนี้เพิ่งจะมีเบอร์โทรของเขา และแน่นอนว่าไม่มีไลน์ของเขา และยิ่งไม่รู้ด้วยว่าเขายังโพสต์แคปชั่นที่ดูคลุมเครืออย่างยิ่งนี้ลงบนหน้าฟีดไทม์ไลน์

ซิ่วอวี้เหลือบมองไปที่โทรศัพท์มือถือแล้วเห็นเข้า เขาเลิกคิ้วขึ้น และยื่นให้เหวินเหยียนโจวที่อยู่ตรงข้ามดูทันที

เหวินเหยียนโจวมองดู และไม่แสดงออกใด ๆ

กินข้าวเสร็จ ซูหยุนก็ยังอยากจะไปส่งโหลวฉางเยว่กลับบ้าน ไม่ว่าโหลวฉางเยว่จะปฏิเสธอย่างไร เขาก็วิ่งไปที่ลานจอดรถแล้วขับรถอย่างมีความสุข

โหลวฉางเยว่ทำได้เพียงรอเขาอยู่ตรงหน้าทางเข้าร้านอาหาร

ผลคือรออยู่สิบกว่านาที ซูหยุนก็ไม่ขับรถออกมา เธอกำลังจะโทรไปหา ก็เห็นรถตำรวจมุ่งหน้าไปยังลานจอดรถ เธอขมวดคิ้วขึ้นมา และรีบไปที่ลานจอดรถทันที

จากนั้นก็เห็นซูหยุนกับจินอี้เฟยจมูกเขียวและหน้าบวมฟกช้ำไปหมดกำลังโดนตำรวจนำตัวขึ้นรถ ในข้อหาทำร้ายร่างกายกัน

โหลวฉางเยว่ “……”

ซูหยุนเห็นเธอเข้า ก็รีบตะโกนขึ้นทันที “เลขาโหลว! โทรหาพี่โจวให้หน่อยสิครับ! ให้เขามาช้อนผมออกไปที!”

ตำรวจเอ็ดขึ้นว่า “ช้อนเชิ้นอะไรกัน! อยู่นิ่งๆหน่อยสิ!”

โหลวฉางเยว่ “……”

จินอี้เฟยก็เรียกขึ้นว่า “คุณโหลว! คุณต้องมาประกันตัวผมนะครับ เรื่องนี้จะให้พ่อผมรู้ไม่ได้!”