บทที่ 7

6

ครั้งนี้แค่เตือน NC++

(TW : ความรุนแรง , ข่มเหง )

—————————————————-

หมับ…!

มือหนาคว้าหมับเข้าที่เรียวแขนเล็กก่อนจะกระชากร่างบอบบางเข้ามาใกล้ตนเอง ทำเอาร่างเล็กปลิวไปตามแรงกระแทกกระทบกับอกแกร่งอย่างแรงจนเธอรับรู้ได้ถึงความเจ็บ กอหญ้าอยู่ในชุดนอนกางเกงขายาวและทับด้วยเสื้อคลุม เสื้อตัวข้างในที่สวมอยู่เป็นสายเดี่ยวสีขาวรัดรูป

ใบหน้าเรียวใสเริ่มเบ้ด้วยอาการหวาดกลัวแล้วไม่นานคางมนก็ถูกบีบด้วยมือหนาก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะก้มลงประกบจูบกับเธอ แบดซ์สอดลิ้นเข้ามาในโพรงปากนุ่มแล้วกวาดเลียชิมความหวานอย่างมูมมามฟันคมก็คอยกัดกลีบปากบางไปด้วยเมื่อลิ้นนุ่มพยายามผลักไสตน

“อ…อื้อ!” กอหญ้าครางประท้วงในลำคอ

กำปั้นน้อย ๆ ยกทุบอกแกร่งก่อนที่ร่างเล็กจะถูกผลักให้นอนราบบนโซฟาแล้วตามด้วยร่างหนาที่ตามเข้าไปดูดเลียริมฝีปากของเธออย่างป่าเถื่อนและดุดัน การกระทำรุนแรงของแบดซ์ทำให้กอหญ้ารู้สึกเจ็บปวดกลีบปากไม่น้อย มันรู้สึกระบมและปวดไปหมด

“อย่าทำแบบนี้ค่ะ ฮึก!…อย่า” เมื่อกลีบปากเป็นอิสระกอหญ้าก็พยายามร้องขอคนตรงหน้า มือของเธอยังคงจับอยู่ที่คอเสื้อของแบดซ์ กลีบปากสีหวานบวมเจ่อจากการถูกดูดเม้มอย่างรุนแรง

“เธอขอร้องให้ฉันทำเองนะกอหญ้า”

“แต่พี่บอกเพื่อแลกกับการหยุดโหวตของคนในกลุ่ม อย่าผิดคำพูดตัวเองเลยนะคะ”

“ฉันบอกแค่หยุดโหวต ไม่ได้แปลว่าฉันจะไม่ปล่อยคลิปเธอ”

“พี่โกหก..” เธอเอ่ยออกมาเสียงแผ่ว ตอนนี้กอหญ้ารู้ตัวแล้วว่าตนเองโดนหลอก แบดซ์หลอกให้เธอพูดและอัดคลิปเอาไว้เพิ่มก็เท่ากับว่าตอนนี้ เขามีทั้งคลิปเสียงและคลิปภาพที่พร้อมจะทำลายอนาคตของเธอ

“ไม่อยากโดนแบล็กเมล์มากกว่านี้ก็แค่ยอม”

“มะ…ไม่” กอหญ้ายังคงพยายามปฏิเสธ เธอพยายามใช้แรงที่มีทั้งหมดผลักร่างหนาออกจากร่างตนเองแต่ก็ไม่เป็นผลเมื่อคนตัวโตกว่ามากกดร่างเธอนอนแนบกับโซฟาพร้อมกับใช้มือหนาถอดกางเกงตัวหรูออกจากท่อนล่างตามด้วยซับใน

กระทั่งช่วงล่างของแบดซ์เปลือยเปล่าไม่มีอะไรปกปิด หนุ่มวิศวะไม่รอช้าจัดการกระชากคนตัวเล็กให้มานั่งอยู่บนพื้นตรงหน้าระหว่างขาตนเอง ก่อนจะบีบปากบางให้อ้าออกแล้วดันแก่นกายที่เริ่มแข็งตัวเข้าไปในโพรงปากนุ่มที่ตนเองโหยหาและต้องการมาตลอด

“ลองเลือกเอาว่าจะโดนเฉดหัวออกจากมหาลัยและหมดอนาคตตอนนี้หรือจะยอมเอากับฉัน” แบดซ์เสนอออกไปและมือหนาของเขายังคงกดที่ศีรษะเล็กของกอหญ้า

คนตัวเล็กพยายามขัดขืนแต่เมื่อได้ยินประโยคนั้นออกจากคำพูดของคนตรงหน้าเธอก็เริ่มหยุดขัดขืนพลางนึกคิด มหาลัยแห่งนี้เป็นอันดับหนึ่งของประเทศแถมมีชื่อเสียงมาก

หากมีคลิปอนาจารออกมาอนาคตก็คงดับแน่นอนเหมือนกับที่เขาพูด ซึ่งกอหญ้าไม่อยากเป็นแบบนั้น แต่การทำแบบนี้กับคนอื่นที่ไม่ใช่แฟนก็ผิดมากเหมือนกัน นี้เธอตกอยู่ในสถานการณ์ที่ต้องเลือกอีกแล้วแบบนั้นหรอ

“ยอมแล้วค่ะ กอหญ้ายอมพี่แล้ว” ในเมื่อชีวิตตนเองอยู่ในกำมือของแบดซ์ก็คงต้อง ‘ยอม’ เขาอย่างเดียว

“ยอมแล้วก็ทำ อมควยให้ฉัน” แบดซ์เอ่ยสั่งออกมาอย่างเอาแต่ใจ ในเมื่อกอหญ้ายอมทำตามสิ่งที่ตนต้องการแล้วมือหนาก็ยอมปล่อยจากศีรษะของเธอ แล้วปล่อยให้คนตัวเล็กได้ปรนนิบัติตนต่อไป

“อ…อึก!” กอหญ้ารู้ดีว่าแบดซ์ชอบแบบไหน เธอใช้มือนุ่มนิ่มจับเข้าที่โคนแล้วชักลำท่อนสองสามทีก่อนจะงับความใหญ่เข้าปาก ลิ้นเปียกแฉะคอยเลียตวัดตามความยาวและเลียเน้นตรงหัวหยักคล้ายดอกเห็ด

ความใหญ่ของขนาดเต็มมือเล็กและแทบจะกุมไม่หมด ยิ่งเวลามันแข็งตัวก็ยิ่งขยายยาวมากขึ้น กอหญ้าไม่ได้ดูตกใจกับขนาดตรงหน้าเพราะในอดีตเธอ ‘ เคยชิน ’ กับแก่นกายแท่งนี้เป็นอย่างดี ชินแค่ตอนเห็นแต่พอโดนครั้งไหนร่างน้อย ๆ ของเธอก็ไม่อาจจะรับความใหญ่ได้แม้แต่ครั้งเดียว

“ดูดมันแรง ๆ” แบดซ์เอ่ยสั่งออกมาด้วยนํ้าเสียงที่เริ่มเปลี่ยนไปจากเดิม สายตาดุร้ายของเขาก็คอยจ้องมองการกระทำของกอหญ้าเป็นระยะ

กอหญ้าใช้ลิ้นกวาดเลียหัวหยักสีชมพูราวกับว่ามันเป็นของโปรด ไม่เพียงเท่านั้นเธอยังใช้ลิ้นเลียตามความยาวของขนาดที่มีเส้นเลือดโอบล้อมอย่างชัดเจน กอหญ้าทำอย่างไม่เต็มใจ ใบหน้าของเธอยังคงเปื้อนคราบนํ้าตาอยู่

“อื้อ!” เสียงหวานครางประท้วงในลำคอเมื่อเอวสอบขยับลำท่อนใหญ่กระแทกกับอุ้งปาก ทำให้ความยาวถลำลึกลงไปในลำคอระหง คนตัวเล็กเบ้หน้าด้วยความทรมานและอึดอัดพลางนํ้าตาก็ไหลออกมาเป็นสายไม่หยุด

แบดซ์ไม่รอช้าเมื่อดันความใหญ่เข้าไปในปากคนตรงหน้าแล้วเขาก็ใช้มือหนากดกรอบหน้าหวานให้อยู่แน่นิ่งก่อนจะขยับตอกอัดความอยากของตนเองเข้าไปไม่ยั้ง

หนุ่มวิศวะไม่สนใจเลยว่าคนตรงหน้าจะรู้สึกทรมานกับขนาดที่ใหญ่เกินไปของเขามากแค่ไหน แบดซ์สนใจแค่ความรู้สึกต้องการและความรู้สึกแค้นของตนเอง ชายหนุ่มต้องการให้แฟนเก่าอย่างกอหญ้าเจ็บและทรมานมากที่สุด..

“ร่านได้ใจจริง ๆ” แบดซ์พ่นลมหายใจหนัก ๆ ออกมาจากปลายจมูกคมสันด้วยอารมณ์เสียวซ่าน เมื่อคนตรงหน้าพยายามอ้าปากรับขนาดที่ใหญ่โตของตน เอวสอบก็ยังคงขยับเข้าออกตามโพรงปากนุ่มนิ่มของกอหญ้า