บทที่ 4

"มองไรวะ" เสียงตงตงเอ่ยถามขึ้นทำให้ธามได้สติหันหน้ากลับไปมองหน้าเพื่อนตัวเอง

"เปล่า" ริมฝีปากหนาตอบกลับก่อนจะหยิบซองบุหรี่ขึ้นมาหมายจะลุกขึ้นไปสูบ

"ไปไหม?" ใบหน้าหล่อหันไปมองหน้าเอ่ยถามเพื่อนทั้งสองของตัวเองแต่ยังไม่ทันที่ตงตงกับมาร์คัสจะตอบอะไรกลับ

"เฮ้! พวกคนเลว" เสียงเล็กแหลมของใครบางคนก็ดังขึ้นทำให้สามหนุ่มหันไปมองตามเสียงก่อนจะเห็นร่างบางของแสตมป์ที่เดินเบะปากเข้ามายังทั้งสามด้วยท่าทีสนิทสนมซึ่งแสตมป์ก็คือลูกสาวน้องแม่ของธามโดยทั้งสองเป็นญาติกัน ไม่เพียงเท่านั้นแสตมป์เองยังเป็นแฟนเก่าของมาร์คัสอีกด้วยแต่ทั้งสองจบกันดีเลยสามารถที่จะเป็นเพื่อนกันได้

"ทำปากเป็นตูดอีกละ" มาร์คัสเอ่ยแซวอดีตแฟนตัวเองด้วยท่าทีกวน ๆ ตามประสา ใบหน้าสวยจึงหันไปพูดใส่คนตัวสูง

"เสือก"

"แตม!"

"อะไร!"

"ฮึ่ย" มาร์คัสก็มองหน้าอดีตแฟนตัวเองด้วยแววตาฝากไว้ก่อน

";p" แสตมป์ก็แลบลิ้นใส่หน้าอีกคนไปด้วยความหมั่นไส้ก่อนจะหันไปมองยังธามที่ยืนอยู่

"วันนี้นายจะไปวันเกิดอาเพชรไหมอะ"

"ไม่รู้"

"ไม่รู้ทั้งปี ไปไม่ไปบอกด้วย ไม่มีเพื่อน"

"อืม" คนตัวสูงก็พยักหน้าตอบญาติตัวเองกลับไปก่อนจะหมุนตัวทำท่าจะเดินออก

"แล้วนั่นนายจะไปไหนอะ"

"..." ธามก็เงียบไม่ตอบแต่เลือกที่จะหยิบซองบุหรี่ยกขึ้นแทนคำตอบ

"อะ สูบอีกละ สูบจนปอดร้องขอชีวิตแล้วมั้ง" ปากเล็กบ่นตามหลังญาติตัวเองออกไปด้วยความหมั่นไส้ก่อนจะหันมายังร่างสูงอีกสองคนที่นั่งอยู่

"แล้วทำไมมาอยู่ใต้ตึกคณะฉันได้อะ" แสตมป์ถาม ซึ่งเธอเองเรียนอยู่บริหารปีสี่ปีเดียวกับพวกเขานั่นแหละ

"รออาจารย์ลี่สอนเสร็จ" ตงตงตอบ

"รอทำไมอะ" ร่างบางถามด้วยสีหน้างุนงงอยากรู้

"เขาให้รอคุยเรื่องโปรเจกต์จบ"

"อ๋อ เขาเป็นคนดูแลเหรอ"

"ใช่"

"อ่า" แสตมป์ก็พยักหน้ารับรู้ไปกับสิ่งที่ได้ยินก่อนที่เสียงโทรศัพท์ของหญิงสาวจะดังขึ้น

ครืดดด