ตอนที่ : 03

@วันต่อมา

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"มาย...เปิดประตูให้พี่หน่อยมาย"

"....." ฉันได้ยินเสียงของพี่หมอกเคาะประตูเรียกนะ แต่ไม่รู้ทำไมฉันถึงไม่อยากสนใจเสียงเรียกของพี่หมอก ฉันอยากนอนนิ่งๆ อยากอยู่แบบนี้

"พี่ขอโทษที่เมื่อวานใส่อารมณ์กับมาย"

"....." ฉันไม่ได้โกรธพี่หมอกหรอกนะที่พี่หมอกพูดแบบนั้นใส่ ฉันเข้าใจความรู้สึกพี่หมอกดี

พี่หมอกก็ไม่ต่างอะไรจากพ่อแม่ที่เลี้ยงดูฉันมาตั้งแต่เด็กๆ พี่หมอกเป็นทั้งพ่อทั้งแม่ทั้งพี่เป็นทุกอย่างให้ฉันหมดจนฉันเติบโตมาได้ทุกวันนี้

เป็นฉันต่างหากที่ผิดเองทำเรื่องน่าอับอายทำให้พี่ชายต้องผิดหวัง

"เปิดประตูให้พี่หน่อยนะมาย พี่ขอโทษ..."

แกร้ก..

สุดท้ายฉันก็ทนเสียงรบเร้าของพี่หมอกไม่ไหว และเดินไปเปิดประตูให้พี่แกเข้ามา

"เป็นยังไงบ้าง ทำไมเพิ่งมาเปิดประตู"

"มายเพิ่งตื่น พี่มีอะไรหรือเปล่า?"

"พี่เป็นห่วง แล้ววันนี้ไม่ไปเรียนเหรอ?"

"ไม่ค่ะ วันนี้มายหยุดเรียน จะได้จัดการเรื่องพวกนี้ให้จบๆ ไปด้วย"

"มาย...."

"....."

"พี่ขอโทษนะที่เมื่อวานพี่พูดรุนแรงกับมายไป พี่ไม่น่าพูดให้มายคิดมากแบบนั้นเลย"

"ช่างมันเถอะค่ะเรื่องมันผ่านมาแล้ว"

"พี่เคารพการตัดสินใจของมายนะ แต่พี่ก็อยากให้มายคิดดีๆ เชื่อพี่อีกสักครั้งนะ"

"พี่คิดว่ามายจะไปทำแท้งเหรอ?"

"ก็ที่มายพูดมันทำให้พี่คิดแบบนี้"

"....." อืม....ฉันเองแหละที่พูดเหมือนกับว่าตัวเองจะไปทำแท้ง ไม่รู้ตอนนั้นฉันรู้สึกบ้าอะไรเหมือนกันถึงได้พูดประชดพี่หมอกไปแบบนั้น

"มาย...จะไปทำแท้งจริงๆ เหรอ"

"แล้วพี่คิดว่ามายมีทางเลือกไหนอีก?"

"พี่รู้ว่ามันเป็นเรื่องยากสำหรับมาย แต่พี่อยากให้มายคิดดีๆ พี่ไม่อยากให้มายทำแบบนั้นหรอกนะ"

"แต่พี่ก็รู้ว่าเรายังไม่พร้อม มายเองก็ต้องเรียนพี่เองก็ต้องทำงาน"

"ไม่ได้จำเป็นต้องปุบปับตอนนี้เลยหรอกนะ เราค่อยๆ ปรับเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ไม่ใช่ว่ามายท้องแล้วจะคลอดเลยสักหน่อย มันยังเหลือเวลาอีกตั้งหลายเดือนให้เราได้ปรับตัว"