บทที่ 3 น้ำตาลการละคร

หลายวันต่อมา

น้ำตาลเปิดประตูแล้วก้าวลงจากรถหรูที่จอดหน้าตึกคณะวิศวะฯ ของมหา’ลัยที่เซนต์เรียน วันนี้ไม่ได้ตั้งใจมาหาเขา เพียงแค่แวะมาหา ‘อาจารย์กฤต’ เป็นเพื่อนสนิทพ่อและเป็นอาจารย์ที่นี่

“ชยุตม์เป็นไงบ้าง” อาจารย์กฤตเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

“สบายดีค่ะ พ่อบินไปดูงานที่ต่างประเทศ ท่านเลยฝากตาลเอาของมาให้”

“ขอบใจหนูตาลมากนะ เป็นเด็กดีแถมยังน่ารักอีก”

น้ำตาลยิ้ม ก่อนที่สายตาจะเหลือบเห็นเซนต์และเพื่อนกำลังช่วยกันขนของอยู่ รอบที่แล้วเห็นอยู่กับอาจารย์พรพรรณ รอบนี้มาหาอาจารย์กฤตก็เห็น พรหมลิขิตชัดๆ แต่ดูเหมือนเขาจะยังไม่เห็นเธอ แต่ต่อให้เห็นเขาก็ไม่สนใจอยู่ดี

“กำลังทำอะไรอยู่เหรอคะ”

“พรุ่งนี้มีงานรับเกียร์น่ะ” อาจารย์กฤตตอบ พลางมองตามลูกศิษย์ที่กำลังขนของ

“อ๋อ…” เธอพยักหน้าอย่างเข้าใจ จังหวะที่หันกลับไปมองเซนต์อีกครั้ง และคราวนี้เขาก็มองกลับพอดี เธอรีบโบกมือทักทายด้วยรอยยิ้มสดใส แต่สิ่งที่ได้ตอบกลับมาคือ…เขาหันหน้าหนี

“รู้จักกับอินทร์คชาด้วยเหรอคะ”

“เขาชื่อจริง…อินทร์คชาเหรอคะ?”

“ใช่ อาจารย์สอนห้องเขาอยู่ นั่นนะเด็กหลังห้อง เกเรมาก มาเรียนก็สาย บางวันไม่มา ถ้าไม่ติดว่าเรียนเก่งและทำงานส่งตลอด คงให้ติด F แล้ว”

“ไม่ได้นะคะ ให้ติด F ไม่ได้” เธอรีบพูด “อาจารย์รู้ไหมคะว่านั่นนะ…อนาคตลูกเขยคุณพ่อนะ”

“จริงเหรอ?” กฤตแทบไม่อยากเชื่อว่าคนแบบเซนต์คืออนาคตลูกเขยชยุตม์

“ค่ะ ยังไงฝากอาจารย์กฤตให้ A เขาด้วยนะคะ”

กฤตพยักหน้ารับ ก่อนจะหันไปมองลูกศิษย์ที่กำลังยกของช่วยคนอื่นๆ มาเรียนก็สาย ขาดเรียนก็บ่อย ถึงอย่างนั้นก็ยอมรับว่าอินทร์คชาเรียนเก่ง สอบได้เยอะสุดในห้อง บางวิชาคะแนนเต็มโดยเฉพาะคำนวณ ไม่แปลกใจเท่าไร เพราะตอนสอบเข้าที่นี่อินทร์คชาได้คะแนนสูงสุดเป็นอันดับหนึ่ง

“ตาลขอตัวก่อนนะคะ”

“อืม”

เด็กวิศวะฯ แถวนั้นต่างสะกิดกันให้มอง เพราะคณะนี้เต็มไปด้วยผู้ชายเป็นส่วนใหญ่ อยู่ๆ มีสาวสวยระดับนางฟ้าเดินผ่านมาก็เหมือนโลกหยุดหมุน น้ำตาลโดดเด่นสะดุดตาตั้งแต่หัวจรดเท้า อีกทั้งผิวยังขาวอมชมพูน่ามอง

เธอไม่ได้สนใจนอกจากอนาคตหวานใจคนตรงหน้า เขาถลกชายเสื้อยืดสีดำขึ้นเช็ดเหงื่อบนใบหน้า เผยให้เห็นซิกซ์แพ็กแน่นๆ ที่เรียงตัวอย่างสวยงาม

สาวๆ แถวนั้นต่างมองกันตาค้าง แม้แต่เกย์กับสาวประเภทสองยังถึงกับอ้าปากพะงาบๆ จนน้ำตาลอดรู้สึกหวงไม่ได้ เธอจงใจเข้าไปยืนบังอาหารตาของคนพวกนั้น ทำเอารอยยิ้มแสนสดใสของทุกคนหายวับไปกับตา

“หวงนะคะ”

เซนต์ชะงัก พอเอาเสื้อลงแล้วเห็นเป็นน้ำตาลก็ทำสีหน้าเบื่อหน่ายทันที

“อย่าโชว์เยอะสิคะ” น้ำตาลพูดพร้อมรอยยิ้มขี้เล่น ในขณะที่สายตาไม่หยุดมองเขา “เก็บไว้ให้ตาลดูคนเดียวก็พอ”

“เมื่อไหร่จะเลิกยุ่งกับฉัน” เซนต์เอ่ยถามด้วยสายตาหงุดหงิดปนระอา

“ไม่เลิกง่ายๆ หรอกค่ะ” เธอตอบทันทีโดยไม่ต้องคิด เสียงใสนั่นแฝงความดื้อรั้น “จนกว่าพี่เซนต์จะใจอ่อนเปิดใจให้ตาล”

“อยากได้ฉันจนตัวสั่นเลยรึไง?” เขาแค่นหัวเราะในลำคอ

เธอเงยหน้าขึ้นสบตา รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นมุมปาก

“ค่ะ ตาลอยากได้พี่เซนต์เป็นผัวจนตัวสั่น” เติมคำว่า ‘ผัว’ เข้าไปเอง สีหน้าเขาดูไม่ค่อยพอใจเท่าไรที่ได้ยินแบบนั้น

ดวงตาคมเข้มฉายแววความไม่พอใจกับคำที่น้ำตาลใช้เรียกแทนเมื่อครู่ กำลังอ้าปากพูดต่อ แต่ทว่า…

“ขอโทษครับ ขอทางด้วยครับ”

ปึก!

กล่องใบใหญ่จากเด็กวิศวะอีกคนชนเข้ากลางหลังน้ำตาลเต็มๆ จนร่างบางเซถลาไปข้างหน้าโดยอัตโนมัติจนชนเข้ากับคนตัวโตเข้าเต็มๆ

กลิ่นกายของเขาตีกันระหว่างสบู่หอมสะอาดกับกลิ่นเหงื่อจางๆ ที่ชวนให้ใจสั่น สายตาคมเข้มหลุบมองน้ำตาลที่ยังไม่ยอมขยับออกไปไหน

“ตัวพี่เซนต์หอมจัง”

“ถอยออกไปยัยโรคจิต”

“สูบบุหรี่ด้วยเหรอคะ ได้กลิ่นบุหรี่นิดนึง”

เซนต์ไม่ตอบแต่เป็นฝ่ายเดินออกไป ส่วนน้ำตาลไม่ยอมแพ้รีบเดินตามไปติดๆ กระทั่งมาถึงกลุ่มเพื่อนของเขาที่กำลังเกาะกุมคุยกัน

“สวัสดีค่ะ” เธอยกมือไหว้เพื่อนของพี่เซนต์ด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะสะดุดตาเข้ากับผู้หญิงคนนึงที่อยู่ด้วย มองแวบเดียวเธอก็จำได้ทันทีว่าคือคนที่ไปเดินป่ากับเขาคราวก่อน

“น้องตาลมาทำอะไรที่นี่เหรอครับ” ภูริเอ่ยถาม

“มาหาอาจารย์กฤตค่ะ และมาหา…” เธอเบนสายตาไปมองเซนต์

ภูริหันไปมองคริสต์แล้วยิ้มอย่างรู้กัน

“น้องเขามาหามึงอะ” คริสต์ใช้ศอกสะกิดเซนต์

เซนต์ไม่ตอบ ยืนกระดกน้ำแล้วมองไปทางอื่น ส่วนเนเน่แอบลอบมองทุกอย่างเงียบๆ

“เย็นชาใส่น้องเขาจังวะ” ภูริพูดขึ้นขำๆ “น้องอุตส่าห์มาหา”

“กูไม่ได้ขอให้มาหา”

ในขณะที่เพื่อนของเขาพยายามช่วยพายเรือ ‘น้ำตาลเซนต์’ สุดแรง หากแต่เจ้าของเรือกลับคว่ำมันลงกลางน้ำด้วยมือของตัวเอง

หัวใจดวงน้อยแอบสั่นคลอนกับคำตอบเมื่อครู่ของเซนต์ แต่ยังคงฝืนยิ้มราวกับไม่เป็นอะไร

ทุกครั้งที่เซนต์พูดจาแดกดันหรือทำเหมือนเธอเป็นแค่คนที่น่ารำคาญ เธอยังคงยิ้มและพยายามบอกตัวเองว่าไม่เป็นไร แต่ความจริงคือ… มันไม่เคยไม่เป็นไรเลย

“อย่าไปถือสามันเลย” เสียงของภูริเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มเอ็นดูน้ำตาลเหมือนน้องสาวคนนึง

“ตาลไม่ถือสาหรอกค่ะ ชินแล้ว” เธอพูดติดตลกอย่างพยายามทำให้ดูเหมือนไม่เป็นอะไร

“คืนนี้พวกพี่ไปดื่มกันที่ร้านคลินบาร์ เผื่อน้องอยากตามมา” คริสต์กระซิบบอกน้ำตาลไม่ให้เซนต์ได้ยิน

“ขอบคุณนะคะ”

“พี่เชียร์เรากับมันอยู่นะ”

เนเน่ที่นั่งอยู่ข้างหลังได้ยินเข้าก็เผลอจิกมือแน่น ไม่เคยรู้ว่าตัวเองมีคู่แข่งจนกระทั่ง…เจอน้ำตาล

•••

หลังจากขึ้นมานั่งในรถได้ไม่นาน น้ำตาลกดปุ่มสตาร์ต เครื่องยนต์ส่งเสียงครืดเบาๆ ก่อนที่แอร์เย็นจะเริ่มไหลออกจากช่องลม

มือเรียวเล็กคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหา ‘ดัชเชส’ เพื่อนสนิทอีกคน รอไม่นานปลายสายก็กดรับ

“ฮัลโหลดัชเชส ได้ข่าวว่าอกหักเหรอ”