บทที่ 220 โดดเดี่ยวและโหดร้าย เลือดล้างพระราชวัง

อากาศที่เต็มไปด้วยความดันเย็นต่ำ

เจ้าเมืองชราโค้งทำความเคารพ หัวเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ

หลังจากที่เผชิญหน้ากับปีศาจ ในวังปีศาจเกิดเรื่องอะไรขึ้น เขาในฐานะเป็นเจ้าเมืองวังปีศาจ รู้ดียิ่งกว่าใคร

ราชาปีศาจใหม่ตนนี้ ไม่ใช่เจ้านายที่ปรนนิบัติได้ง่ายๆ ไม่มีใครรู้นิสัยของเขา

เนื่องจากในวังปีศาจมีโอรสทั้งหมดเก้าพระองค์ แต่พระองค์นี้ เป็นโอรสองค์ที่สิบ แถมยังไม่ถูกยอมรับอีกด้วย

เขาเกิดมาหลังจากฤดูใบไม้ผลิเย็นกับกษัตริย์ปีศาจและมาร นางมารก็มิใช่มารทั่วไป หากแต่เป็นองค์หญิงแห่งแคว้นมาร

แล้วก็มิทราบว่ากษัตริย์ปีศาจและนางมารมีความแค้นอะไรกันมาก่อน เมื่อโอรสองค์ที่สิบเกิดมา ก็ถูกทิ้งในหลุมปีศาจ

แต่ว่าเขาดวงแข็ง ไม่ตายง่ายๆ จากนั้นก็ถูกผู้ชายคนหนึ่งเก็บมาเลี้ยง

ชายผู้นั้นในบ้านของเขามีสุนัขตัวเมียที่เพิ่งคลอดลูก โอรสองค์ที่สิบจึงดื่มนมของสุนัขตัวเมียตัวนั้น

เมื่อเขาอายุ 5 ขวบ ชายผู้นั้นก็นำเขาไปขายในหอนางโลม

อันที่จริงแล้วที่ชายชราเก็บเขาไปก็เพราะว่าเขาหน้าตาดี การต่อว่าดาทอสำหรับข้าวที่ชุมเลี้ยงมาห้าปี ก็แลกกับหินปีศาจถุงใหญ่

โอรสองค์ที่สิบมีหน้าตางดงามจริง ทำให้ได้รับความสนใจเป็นอย่างมากในหอนางโลม ตระกูลปีศาจปกติก็ไม่ได้มีคุณธรรมเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว เด็ก 5 ขวบกับการทำงานในโรงน้ำชา ไม่รู้ว่าถูกผู้บำเพ็ญปีศาจจับต้องไปเท่าไหร่

ผ่านไปสามปี จู่ๆ หอนางโลมก็ถูกไฟเผาจนมอดไหม้ มีตระกูลปีศาจนับร้อยที่หลบหนีออกไป แต่มีเพียงโอรสองค์ที่สิบที่รอดมาได้เพียงผู้เดียว

ตอนนี้คิดย้อนไป เหตุเพลิงไหม้คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่หากมีคนจงใจเผามัน

ไม่นาน ชายชราผู้นั้นก็ตาย ถูกตัดเป็นหมู จากนั้นถูกแช่ในน้ำมูลสัตว์กระดูกตายนานนับครึ่งเดือน กระดูกเปื่อนจนหนอนแทะกิน

เมื่อคิดตรงนี้ เจ้าเมืองชราก็ขนลุก

โอรสองค์ที่สิบในตอนนั้นอายุเพียง 8 ขวบเท่านั้น ไม่มีใครช่วยเหลือเขา เขาแก้แค้นด้วยตัวเอง

ความร้ายกาจพวกนั้น แค่คิดก็ทำให้คนหวาดกลัว

โอรสองค์ที่สิบยังไม่รู้ฐานะของตนเอง ก่อนหน้าที่จะมาวังปีศาจเพื่อมายืนยันความเป็นลูก ผลปรากฏที่ราชาปีศาจได้เห็นเขา ก็นำเขาไปโยนในหลุมปีศาจ ไม่ถามเขาและไม่เคยยอมรับตัวตนของเขา

หลายปีมานั้น ใครกล้ารังแกเขา ได้ยินว่าองค์หญิงทรงศึกษายาพิษ เพื่อใช้เขามาทดลองยาพิษ

มีอยู่ครั้งหนึ่งเมื่อถูกทรมานจนตาย กษัตริย์ปีศาจมองก็ไม่มองด้วยซ้ำ จากนั้นให้องครักษ์โยนเขาออกไป เพื่อไม่ให้ตายในวังปีศาจ

จากนั้นโอรสองค์ที่สิบก็หายตัวไป ออกจากแคว้นปีศาจไปที่ตระกูลมาร แต่ใครจะคิดว่าการที่เขาได้อยู่ในแคว้นมารนั้นจะเป็นเช่นไร มิเช่นนั้นจะถูกเลี้ยงให้มีนิสัยที่โหดร้ายและโดดเดี่ยวเช่นนี้ได้เยี่ยงไร

ใครก็คิดไม่ถึงว่า คนที่ถูกผลักไสออกเช่นนี้มาตลอด อีกทั้งไม่ใช่สายเลือดปีศาจบริสุทธ์เช่นโอรสองค์ที่สิบ ได้กลายเป็นจักรพรรดิปีศาจใหม่ในช่วงสามพันปี ได้รับการยอมรับจากบรรพบุรุษจากแคว้นปีศาจ ได้รับโชคดีที่น่ากลัว

แค่คิดว่าส่วนที่เหลือของแขนหักในคุกใต้ดินนั้น เจ้าเมืองชายชราก็รู้สึกคลื่นไส้

พวกนั้น ต่างที่เป็นเจ้าหญิงลูกชายของกษัตริย์ที่ได้รับเกียรติจากอาณาจักรปีศาจ

นั้นก็เพราะในวังปีศาจมีตระกูลปีศาจตายไปมาก มิฉะนั้นการเลือกตั้งของเจ้าหญิงสำหรับจักรพรรดิปีศาจใหม่ไม่มีทางอยู่ในตัวพวกเขาเป็นแน่

แต่เขารับรู้สิ่งบางอย่างจากขันทีเก่ามากเกินไป ทำให้เขาอยากจะเป็นจักรพรรดิปีศาจตนใหม่ เรื่องการเลือกพระชายา เขาก็กลัวหัวเขาจะหลุดจากบ่าแล้ว

เขาพอเดาออกว่าจักรพรรดิปีศาจตนใหม่ชอบหญิงสาวประมาณไหน

เขาได้ยินมาว่า ข้างนอกมีข่าวลือเกี่ยวกับเหมยจีของจักรพรรดิปีศาจตนใหม่ เมื่อวานได้ถูกลากออกไป ทั้งตัวไม่มีชิ้นดี ตายนอนตาไม่หลับ

สีหน้าของจักรพรรดิปีศาจที่มองด้วยสายตาเย็นชา มีขนตาสีดำแพร จากนั้นเจ้าเมืองชราก็เริ่มขนลุก

“ตะ...ใต้เท้าจักรพรรดิปีศาจ ในบรรดาหญิงสาวพวกนี้ ท่านชอบคนไหนบ้าง？”

เขากลั้นใจถาม

เสียงดังขึ้น นี่สุดคนที่นั่งบนลังก์เสียงก็กล่าว