บทที่ 298 ผ่านด่านข้าไปก่อน

เย่จายซิงเบิกตาขึ้นเล็กน้อย มองเสด็จอาด้วยความตกใจ

นางคิดไม่ถึงเลยว่า หลังจากที่เสด็จอาพานางขึ้นเขามา เพื่อมาขอนางแต่งงาน

เขาโยวหลิงลูกนี้เป็นภูเขาต้องห้ามของเสด็จอา บนภูเขามีป้ายบรรพบุรุษมากมาย อีกทั้งไท่ซ่างหวงยังทำการเก็บตายฝึกในภูเขาแดนลึกแห่งนี้ด้วย

ซึ่งคนทั่วไปขึ้นมาไม่ได้ มีเพียงสายเลือดของเชื้อพระวงศ์เท่านั้นที่จะขึ้นมาได้

แต่ตอนที่เขาพานางขึ้นมาบนภูเขานั้น ก็ไม่ได้รับการขัดขวางอะไร ตอนนั้นนางรู้สึกประหลาดเล็กน้อย คิดไม่ถึงเลยว่าเสด็จอาได้เตรียมตัวไว้ตั้งแต่แรก

เขาให้ความสำคัญกับการขอแต่งงานในครั้งนี้มาก ให้บรรพบุรุษของตระกูลโม่เป็นพยาน

ความรู้สึกที่ถูกมองเช่นนี้ ก็เป็นความรู้สึกที่ไม่เลวเหมือนกัน ดวงตาเป็นประกายของเย่จายซิงมองไปยังเสด็จอาที่มีความเกร็งๆ อย่างเห็นได้ชัดเจน จึงหัวเราะและยิ้ม：

“ข้ายินดี”

ใบหน้าที่เป็นกังวลของโม่เสิ่นยวนก็เผยความสุขออกมา กอดเอวของนางยกขึ้นด้วยความตื่นเต้น

“ดีจังเลย น้องซิงยอมแต่งงานกับข้าแล้ว！”

“ท่านปู่ ท่านได้ยินหรือไม่？ท่านมีหลานสะใภ้แล้ว！”

เย่จายซิงรีบเอามือปิดปากของเขา：“เสด็จอา เสียงเบาๆ หน่อย！”

หากว่าไท่ซ่างหวงที่กำลังเก็บตัวฝึกได้ยิน คงจะต้องเก้ๆ กังๆ เป็นแน่

ข้าเก็บตายฝึกอยู่ที่นี่ พวกเจ้ามาแสดงความรักกันต่อหน้าข้า？

“น้องซิง ข้ามีความสุขยิ่งนัก！”

โม่เสิ่นยวนรีบปล่อยนางลงมา แววตาคมลึกที่อ่อนโยน โอบอุ้มนางเอาไว้ด้วยความอ่อนโยน

นางรับรู้ความสุขและความตื่นเต้นของเขาอย่างชัดเจน

นี่ก็ยิ่งทำให้หัวใจของนางรักมากขึ้นไปอีก เผยรอยยิ้มในสายตาอย่างเปิดเผย

นางพูดว่า：“ข้ารู้ ได้เป็นสามีภรรยากับท่านอา ข้าก็ดีใจ”

คำพูดนี้ยิ่งทำให้โม่เสิ่นยวนมีความสุขขึ้นไปอีก น้องซิงของเขา เพราะว่ารักเขา ถึงได้ตอบตกลงกับเขา

เขากอดนางแน่น ดวงใจที่เต็มไปด้วยความรัก ราวกับความรักที่เต็มไปด้วยคริสตัล

สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นหลังจากที่นางปรากฏ และนำความเปลี่ยนแปลงมาสู่เขา

จากคนที่เย็นชาไร้ความรู้สึก ยิ่งเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนขึ้นเรื่อยๆ เต็มไปด้วยความรู้สึกต่างๆ มากมาย

“ข้าจะจัดงานแต่งงานใหญ่โตให้กับเจ้า น้องซิง ข้าดูฤกษ์มาแล้ว วันที่สิบสองเดือนหน้าก็คือฤกษ์มงคลสุริยวิถี เหมาะสำหรับพิธีสมรส เจ้าว่าดีหรือไม่？”

“วันที่สิบสองเดือน？เร่งรีบไปหน่อยไหม！”

เย่จายซิงคิดไม่ถึงเลยว่าเสด็จอาจะกำหนดวันเร็วขนาดนี้ ตอนนี้ก็สิ้นเดือนแล้ว ซึ่งก็หมายความว่า เหลือเวลาอีกแค่ครึ่งเดือนเท่านั้น พวกเขาก็จะต้องแต่งงานกันแล้ว？

“น้องซิงคิดว่าเร็วไปหรือ？แต่ว่าข้าอยากจะรีบแต่งงานกับเจ้าให้เร็ว ให้เจ้ากลายเป็นผู้หญิงของข้า”

สายตาเร่าร้อนของเสด็จอา ทำให้เย่จายซิงหน้าแดง

สักพัก พยักหน้าแล้วพูดว่า：“ก็ได้”

แต่งงานเร็วๆ ก็ดี หลีกเลี่ยงหญิงอื่นมากทำให้ผู้ชายของนางเปลี่ยนความคิด

เสด็จอาเป็นของนาง ทั้งร่างกายและจิตใจต่างก็เป็นของนาง

ได้รับการพยักหน้าของนาง โม่เสิ่นยวนดีใจมากจนก้มลงไปจุมพิตที่ริมฝีปากของนาง

……

โม่เสิ่นยวนก็เริ่มเตรียมตัวเรื่องงานแต่งงานของเขาและเย่จายซิงด้วยตัวเอง ถึงแม้ว่าเวลาค่อนข้างกระชั้นชิด แต่สำหรับเขาแล้ว ยังไงก็ทันอยู่ดี เพราะว่าหลายเดือนมานี้เขาเตรียมการเรื่องงานแต่งงานมาโดยตลอด