บทที่ 310 ตัวตลกที่กระโดดไปมาก็เท่านั้น

ที่จริงหลงเฟยหลีอยากฆ่าคน

กลุ่มผู้ชายหกคนและผู้หญิงสองคนรูปงามเดินมา พวกเขาแต่งกายเป็นเอกลักษณ์ ผมสีเขียวเข้มเงางามราวกับสาหร่าย

ดูจากลวดลายไหมทองที่ปักบนเสื้อผ้าของพวกเขาก็จะดูออกว่าพวกเขาเป็นใคร

สมาชิกราชวงศ์เผ่ามารเป็นทายาทของจักรพรรดิมาร

ข้างในอาจมีลูกของราชินีมาร แม่ผู้ไร้หัวใจที่ให้กำเนิดเขา

ดังนั้น ทันทีที่พวกเขาปรากฏตัว หลงเฟยหลีมีเจตนาฆ่าแล้ว

แต่เมื่อเขาเหลือบมองเย่จายซิงที่นอนหลับอยู่ในอ้อมกอดของโม่เสิ่นยวน เขาก็ระงับความโกรธเกลียดที่อยู่ในใจของเขา

เย่ยู่หยางยืนขวางหน้าหลงเฟยหลีเพื่อป้องกันไม่ให้เขาลงมืออย่างหุนหันพลันแล่น

สมาชิกราชวงศ์เผ่ามารไม่รู้ว่าราชาปีศาจแห่งโลกปีศาจอยู่ตรงหน้า ใบหน้าพวกเขามีรอยยิ้มที่ตื่นเต้นที่ได้เห็นโม่เสิ่นยวนที่สวมหน้ากากสีเงิน

โม่เสิ่นยวนเป็นเซ่าตี้แห่งเผ่ามนุษย์ ในร่างกายมีชี่มังกร หลังจากเข้ามาโลกามาร ระฆังหินเก่าในดินแดนก็ดังขึ้น

พวกเขาจึงออกมาต้อนรับ แต่ไม่คิดว่าจะได้เห็นโม่เสิ่นยวนก่อนออกจากภูเขาศักดิ์สิทธิ์

แม้ว่าโม่เสิ่นยวนสวมหน้ากาก พวกเขาก็จำเขาได้ในทันที

แม้ว่าเผ่ามารจะถูกแยกออกจากโลก แต่ก็ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่รู้จักโลกภายนอก

พิธีมงคลสมรสของเซ่าตี้ เผ่ามารยังไปร่วมแสดงความยินดี

หลังจากพิธีมงคลสมรส เซ่าตี้ไม่ได้ออกมาต้อนรับแขก แต่กลับมาวังเทว เรื่องนี้ราชวงศ์เผ่ามารก็รู้

หน้ากากสีเงิน ยังเป็นโม่เสิ่นยวนที่เคยใส่

“เซ่าตี้เดินทางมาไกล ไม่มาต้อนรับไม่ได้ มาเผ่ามารครั้งนี้ เซ่าตี้เป็นอย่างไรบ้าง? หากว่ามีอะไรให้ข้าช่วยเหลือรีบส่งข่าวมา”

ผู้นำที่เป็นมิตรจากราชวงศ์เผ่ามารถาม

เขาเป็นทายาทคนโตของจักรพรรดิมารชื่อว่าอันเหยียนไม่แปลกใจที่จะเป็นจักรพรรดิมารในอนาคตของเผ่ามาร

หลงเฟยหลีก้มหน้า หัวเราะเยาะในใจ เขาไม่เชื่อว่าเผ่ามารจะใจดีขนาดนี้

ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยมาที่เผ่ามารเลย เขามาเพื่อตามหาแม่ผู้ให้กำเนิดที่ไร้หัวใจของเขา เขาอยากจะถามนางตรงๆ ว่าทำไมนางถึงทอดทิ้งเขา

สุดท้ายผู้หญิงที่ไร้หัวใจคนนั้นแสดงท่าทางรังเกียจเขาและส่งคนไปตามไปฆ่าเขา

เหตุผลคือกลัวสามีของนางจะรู้ว่าเขายังอยู่

เฮอ

เขาหอบร่างที่บาดเจ็บสาหัสเจียนตายออกจากเผ่ามาร

ด้วยเหตุนี้เอง เขาเชื่อว่าราชวงศ์ทั้งหมดของเผ่ามารเป็นคนชั่ว ไม่มีอะไรดี

โม่เสิ่นยวนมองคนที่อยู่ตรงหน้า พูดด้วยเสียงต่ำว่า :

“ภรรยาของข้าบาดเจ็บสาหัส ข้ามาที่นี่เพื่อช่วยนาง”

“วันนี้เป็นวันมงคสมรสของพวกเจ้า ทำไมนางได้รับบาดเจ็บ? เป็นเรื่องไม่มงคลเลย”

สาวน้อยคนหนึ่งในเผ่ามารเป็นถามด้วยความสงสัย มองไปที่ร่างของหญิงสาวในอ้อมกอดของโม่เสิ่นยวน

นางอยากรู้ว่าภรรยาของเซ่าตี้หน้าตาเป็นอย่างไร ได้ยินว่าตอนแรกฮ่องเต้ไม่เห็นด้วยกับการแต่งงานในครั้งนี้ แต่เซ่าตี้ยืนกรานที่จะแต่งงานให้ได้

และยังได้ยินมาว่าหญิงสาวผู้นี้สวยที่สุดในเฉินตู

น่าเสียดายที่หมวกคลุมศีรษะปิดหน้ามิดชิด และยังไม่รู้สึกตัว จึงไม่ได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริง

“ชุยหยู มีมารยาทหน่อย! ”

อันเหยียนขมวดคิ้วและตำหนิหญิงสาวชื่อชุยหยู

หลงเฟยหลีเงยหน้าขึ้น สายตาแข็งกร้าว

ชุยหยู

เขาจำได้ ผู้หญิงคนนั้นและสามีของนางมีลูกสาวคนหนึ่งชื่อว่าชุยหยู

“ข้าพูดไม่ผิดแน่ เจอพวกเผ่ามารนี้ก็เป็นเรื่องไม่มงคล”

ชุยหยูแลบลิ้นและแอบมองโม่เสิ่นยวน

นางรู้ตั้งนานแล้วว่าเซ่าตี้แห่งเผ่ามนุษย์รูปงาม น่าเสียดายที่วันนี้เขาใส่หน้ากาก

“ท่านเซ่าตี้อย่าได้ถือสา น้องสาวของข้าปากไวใจเร็ว ไม่ได้มีเจตนาทำให้ขุ่นเคือง

อันเหยียนแสดงความขอโทษ

โม่เสิ่นยวนไม่ได้ตอบรับ แต่สายตาเย็นชา