บทที่ 358 ไม่กินเหล้าคารวะกินเหล้าลงโทษ

ลู่ซวงเจ๋อและป๋ายหลี่ฮ่าวคิดไม่ถึงว่าเย่จายซิงจะมองเห็นพวกเขาตั้งนานแล้ว ยังรู้ว่าพวกเขารออยู่ที่นี่ ก็เพื่อรอนาง

ลู่ซวงเจ๋อไอออกมาเบาๆ เอ่ยกล่าวด้วยรอยยิ้มไม่เปลี่ยน:

“แม่นางเย่อย่าได้เข้าใจผิด เหตุผลที่พวกข้าอยู่ที่นี่ อันที่จริงแล้วเพื่อเชิญชวนเจ้าเข้าร่วมตระกูลป๋ายหลี่ในตำแหน่งประธานอาจารย์กลั่นยา”

ตระกูลป๋ายหลี่!

มีคนหูแหลมจำนวนไม่น้อยได้ยินประโยคนี้ รีบหันหน้าไปมองพวกเขาสามคนหลายครั้งหลายครา เห็นเพียงแค่ว่าบริเวณชายเสื้อของพวกเขามีความแตกต่าง แต่ทั้งหมดปักด้วยตราสัญลักษณ์ที่เป็นสถานะสัญลักษณ์ของตระกูล

คนหนึ่งคือคนของตระกูลป๋ายหลี่ ยังมีอีกสองคนที่เป็นคนตระกูลลู่

เมืองเสวียนหยวนเล็กๆ ไม่นึกเลยว่ายังมีคนของตระกูลป๋ายหลี่และตระกูลลู่มาเยือนด้วย!

ตระกูลป๋ายหลี่มาเพื่อเชิญชวนเย่จายซิง นางคงจะไปกระมัง? อย่างไรเสียไปตระกูลป๋ายหลี่แล้ว อาจจะได้รับคำชี้แนะของราชาโอสถป๋ายหลี่ นี่คือความฝันที่อาจารย์กลั่นยาจำนวนมากมายไม่กล้าแม้แต่จะคิด

พรสวรรค์เช่นนี้ของนาง ไปตระกูลป๋ายหลี่จะต้องได้รับการเลื่อนขั้นได้รวดเร็วยิ่งขึ้น นี่สำหรับนางแล้ว เป็นเรื่องที่ดียิ่งนัก

ป๋ายหลี่ฮ่าวก็รู้สึกแบบนี้เช่นเดียวกัน เขายิ้มเล็กน้อยกล่าว:

“แม่นางเย่ มาตระกูลป๋ายหลี่ของพวกเราเถอะ ท่านปู่รองของข้าราชาโอสถป๋ายหลี่เป็นผู้ที่หวงแหนพรสวรรค์เป็นที่สุดคนหนึ่ง ตระกูลของพวกเราจะช่วยให้เจ้าแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น”

ริมหน้าต่างของภายในโรงน้ำชา หนานกงจิ่นลุกขึ้นยืน คนตระกูลป๋ายหลี่และตระกูลลู่ต่างก็ไม่ใช่คนดีอะไร เขาชัดเจนกว่าใครถึงการปฏิบัติตัวของตระกูลป๋ายหลี่ต่ออาจารย์กลั่นยานอกสกุลเหล่านั้น

ถ้าหากนางไปที่ตระกูลป๋ายหลี่จริง ชั่วชีวิตนี้ของนางก็ถูกทำลายแล้ว

เขากำลังจะเหาะไปเพื่อขัดขวางเย่จายซิง ก็ได้ยินนางปฏิเสธน้ำเสียงเย็นชาด้วยใบหน้าที่ไร้อารมณ์:

“ไม่ต้องแล้ว ตอนนี้ข้ายังไม่มีความคิดที่จะเข้าร่วมกับกองกำลังใดๆ”

เย่จายซิงมองเห็นความโหดเหี้ยมตรงกลางหว่างคิ้วของทั้งสามคนอย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง

แต่ต่อให้ไม่มีความสามารถอันนี้ นางก็ไม่มีทางเข้าร่วมกับตระกูลป๋ายหลี่

เนื่องจากนางได้สร้างความขัดแย้งกับลู่ซวงอิงไว้ก่อนล่วงหน้าเรียบร้อยแล้ว ลู่ซวงอิงไม่มีทางยอมแพ้อย่างเต็มใจ ถ้าหากนางเข้าร่วมกับตระกูลป๋ายหลี่ เช่นนั้นก็จะกลายเป็นเนื้อปลาบนเขียงแน่แท้แล้ว

นางไม่ใช่คนที่จะนำโชคชะตาของตนเองมอบไว้ในมือของผู้อื่น

คาดไม่ถึงว่าจะถูกปฏิเสธ!

ไม่ใช่แค่คนรอบข้างเท่านั้นที่ยากจะเชื่อ ลู่ซวงเจ๋อป๋ายหลี่ฮ่าวพวกเขาก็คาดไม่ถึงเป็นอย่างยิ่งเช่นกัน

โอกาสที่ดีมากถึงเพียงนี้ คนอื่นร้องขอแต่ไม่ได้ นางไม่แม้แต่จะไตร่ตรอง ก็ปฏิเสธเสียแล้ว!

แท้ที่จริงแล้วนางรู้หรือไม่ว่าตระกูลป๋ายหลี่นั้นแข็งแกร่งยิ่งใหญ่มากเพียงใด?

ป๋ายหลี่ฮ่าวกำหมัดอยู่ในแขนเสื้อ เอ่ยกล่าวทันที:

“ท่านปู่รองของข้าต้องการรับลูกศิษย์สายตรงคนสุดท้ายคนหนึ่ง พรสวรรค์ของเจ้าล้ำเลิศ ข้าคิดว่าเขาจะต้องไม่พลาดต้นอ่อนที่ดีแบบเจ้าไปอย่างแน่นอน แม่นางเย่ เจ้าไตร่ตรองให้ชัดเจนรอบคอบถึงจะถูกต้อง ท่านปู่รองของข้าจนถึงบัดนี้ ก็มีลูกศิษย์เพียงแค่คนเดียว ถ้าหากเจ้าเข้าร่วมกับตระกูลป๋ายหลี่ของพวกเรา ถ้าเช่นนั้น เจ้าจะเป็นลูกศิษย์เพียงแค่คนที่สองของท่านปู่รองของข้า”

เมื่อได้ฟังคำพูดของป๋ายหลี่ฮ่าว บรรดาผู้คนยิ่งตื่นตะลึงมากขึ้นไปอีก

คาดไม่ถึงว่าราชาโอสถป๋ายหลี่ต้องการจะรับลูกศิษย์สายตรงคนสุดท้าย!

นี่สำหรับเย่จายซิงแล้ว ราวกับเรื่องดีที่ขนมตกลงมาจากฟ้า(ได้สิ่งที่อยากได้โดยไม่ต้องออกแรง)!

เชื่อว่าครั้งนี้นางไม่มีทางปฏิเสธอีกครั้งอย่างแน่นอนแล้วกระมัง

ผู้ใดจะคิด เย่จายซิงพูดอย่างไม่อ้อมค้อมโดยที่ไม่แม้แต่จะคิด:

“ไม่จำเป็นต้องไตร่ตรองแล้ว ข้าไม่ได้มีความคิดอันนี้”

“เจ้าบ้าไปแล้วใช่หรือไม่? เจ้ารู้หรือไม่ว่าตระกูลป๋ายหลี่จะนำพาประโยชน์มาให้มากมายเพียงใด? แท้ที่จริงแล้วเจ้ามีสมองหรือไม่กันแน่?”

ลู่ซวงอิงเอ่ยกล่าวเสียงดัง นางสงสัยว่าเย่จายซิงก็คือมาจากสถานที่เล็กๆที่ห่างไกลความเจริญ อะไรก็ไม่เข้าใจ

บนโลกนี้มีอาจารย์กลั่นยาที่ไหนปฏิเสธการเป็นลูกศิษย์ของราชาโอสถป๋ายหลี่!

ถ้าหากนางไม่ตอบรับ จะมีโอกาสแย่งเพลิงพิลึกขั้นแปดจากบนร่างกายของนางที่ไหนกัน?

ไม่ได้ จะให้นางปฏิเสธไม่ได้!

“ปฏิเสธพวกเจ้าก็คือเสียสติแล้ว ก็คือไม่มีสมองแล้ว เห็นได้ชัดว่าเจ้ายิ่งเหมือนกับพาลโกรธ ก่อนหน้านี้ข้ากับคุณหนูลู่เจ้าก็มีความแค้นเก่า ข้าไม่ยินยอมไปตระกูลป๋ายหลี่ ย่อมต้องเป็นเพราะเหตุผลข้อนี้ ข้าไม่ต้องการหลังจากที่เข้าไปที่ตระกูลป๋ายหลี่แล้ว ยังต้องคอยดูสีหน้าของเจ้า ได้ยินมาว่าคุณหนูลู่ผูกพยาบาทยิ่งนัก มีแค้นก็ต้องล้าง หากข้าไป เมื่อคุณหนูลู่แต่งเข้าไป มิใช่ว่าจะกลายเป็นที่ระบายความอารมณ์ให้แก่คุณหนูลู่หรอกหรือ?”