ตอนที่ 314
บทที่ 359 ถ้าข้าจงใจไม่ตอบรับล่ะ?
October 22, 2026
“ไม่มีใครกล้าล่วงเกินตระกูลลู่กับตระกูลป๋ายหลี่ วันนี้ไม่ตอบรับก็ต้องตอบรับ!”
ลู่ซวงอิงตะโกนด้วยความโกรธ ทันใดนั้นกำไลข้อมือกระดิ่งหยกบนมือก็ลอยออกไป ขยายใหญ่อย่างต่อเนื่อง มีลำแสงสีฟ้าเขียวออกมา มุ่งไปทางเย่จายซิงแล้วแผ่คลุม จากนั้นก็รัดแน่นขึ้นทันที!
ทุกคนคิดไม่ถึงคาดไม่ถึงว่าลู่ซวงอิงจะลงมือกับเย่จายซิงต่อหน้าสาธารณชน พวกเขายิ่งสงสัยในจุดประสงค์ของการเรียกนางเข้าตระกูลป๋ายหลี่มากขึ้น
กลัวว่าหลังจากรอให้เย่จายซิงเข้าตระกูลป๋ายหลี่แล้ว จะต้องได้รับการปฏิบัติอย่างโหดร้ายทารุณของลู่ซวงอิงจริงๆ
ภายในใจของทุกคนตึงเครียดขึ้นมาทันที แต่ว่าไม่มีผู้ใดกล้ายื่นมือเข้าช่วยเย่จายซิง เนื่องจาก ณ ที่ตรงนั้นไม่มีผู้ใดสามารถแบกรับความเดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟของตระกูลลู่ที่ยิ่งใหญ่แบบนี้
ทันทีที่ไม่ระวัง ก็คือความเคราะห์ร้ายฆ่าล้างตระกูล
ภายในใจของทุกคนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสารเย่จายซิงขึ้นมา นางมีพรสวรรค์การกลั่นโอสถที่สูงเช่นนี้ แต่นางกลับล่วงเกินผู้ที่นางไม่สมควรล่วงเกิน บางทีชีวิตนี้อาจจะพังทลายลงแบบนี้แล้ว
หนานกงจิ่นเห็นภาพเหตุการณ์นี้ สีหน้าเคร่งขรึม เตรียมตัวจะเหาะลงไปจากหน้าต่างเพื่อช่วยชีวิตเย่จายซิง
แต่ทว่าในตอนนี้เอง เย่จายซิงหัวเราะน้ำเสียงเย็นชาออกมาทันที ดวงตาที่เย็นยะเยือกหนาวสะท้าน กล่าว:
“งั้นหรือ? ถ้าข้าจงใจไม่ตอบรับล่ะ?”
ทันทีที่เสียงพูดจบลง พลังอำนาจบนร่างกายนางเพิ่มขึ้นทันที พลังบีบบังคับที่แข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่งกดอัดจนทุกคนที่อยู่ ณ ที่ตรงนั้นหายใจไม่ออก
แดนมหาจักรพรรดิทิพย์!
สวรรค์! นึกไม่ถึงว่าเย่จายซิงจะเป็นผู้แข็งแกร่งของแดนมหาจักรพรรดิทิพย์!
ช่างน่าเหลือเชื่อ!
นางมีความสามารถในการกลั่นโอสถที่ทิ้งห่างจากคนอื่นไม่เห็นฝุ่นอยู่แล้ว นึกไม่ถึง นึกไม่ถึงว่ายังเป็นผู้บำเพ็ญเพียรแดนมหาจักรพรรดิทิพย์ที่ยิ่งใหญ่อีกด้วย!
ทุกคนตกตะลึงอ้าปากค้าง
มองดูนางอ่อนแอเปราะบาง ทันทีที่ลงมือ ก็ทำให้ทุกคนตกตะลึง!
ความแตกต่างกันที่เห็นได้ชัดนี้ ทำให้คนสั่นหวั่นไหวมากเกินไปแล้ว
เพล้ง!
ทันใดนั้นก็เกิดเสียงดังขึ้นมา กำไลข้อมือกระดิ่งหยกที่รัดอย่างแน่นหนาอยู่บริเวณเอวของเย่จายซิงถูกพลังที่แข็งแกร่งโจมตีจนแตกออก กระจัดกระจายร่วงลงบนพื้น
ลำแสงบนกระดิ่งหยกที่แตกละเอียดนั้นเสื่อมลง เห็นได้ชัดว่าของขลังขั้นสูงอันนี้ ถูกทำลายจนสิ้นซากแล้ว
“อ๊ะ! ของขลังบรรพกาลของข้า!”
ลู่ซวงอิงตะโกนเสียงดัง สีหน้าน่าเกลียดอย่างหาผู้ใดเปรียบมิได้!
นี่คือของขลังบรรพกาลขั้นเจ็ดชิ้นหนึ่งที่นางเพิ่งจะประมูลมาได้ไม่ได้นานมานี้ นางชื่นชอบเป็นพิเศษ ถึงแม้ไม่ใช่ของขลังดวงชะตา แต่ว่ากลับเป็นของขลังที่นางรักอย่างสุดจิตสุดใจ
แต่ตอนนี้ ของขลังที่แข็งแกร่งอันนี้ นึกไม่ถึงว่าจะถูกเย่จายซิงใช้พลังทิพย์ที่แข็งแกร่งทำให้กระเทือนจนแตกละเอียด!
นี่เป็นของล้ำค่าที่นางจ่ายด้วยหลายหมื่นหินทิพย์ชั้นสูงถึงจะประมูลมาได้!
“ของขลังบรรพกาลอะไร ดูเหมือนว่าก็ไม่เท่าไหร่ หรือจะกล่าวว่า มันอยู่ในมือเจ้ายากที่จะแสดงพละกำลังที่แท้จริงของมันออกมาได้อย่างเต็มที่? ช่างน่าเสียดายจริงๆ”
น้ำเสียงของเย่จายซิงเฉื่อยชา ปากกล่าวว่าน่าเสียดาย แต่กลับยื่นปลายเท้าออกไป เหยียบไปที่กระดิ่งหยกที่แตกละเอียดบนพื้น นำมันบดให้ละเอียดเป็นผง
การกระทำนี้ ความเป็นอันตรายไม่มาก ความสบประมาทเหยียดหยามรุนแรงเป็นที่สุด
ลู่ซวงอิงโกรธจนควันออกหู กล่าวอย่างโกรธแค้นสุดชีวิต: “เจ้ารนหาที่ตาย!”
“คุณหนูลู่ เจ้าคิดจะทำอะไร?”
หนานกงจิ่นมาถึงที่ด้านหน้าของเย่จายซิงแล้ว ดวงตาเย็นชาเหลือบมองลงไปที่ลู่ซวงอิง
ดวงตาทั้งสองข้างของลู่ซวงอิงเบิกโพลง: “หนานกงจิ่น! เหตุใดท่านถึงมาอยู่ที่นี่!”
นางตกตะลึงเป็นอย่างมาก ตระกูลหนานกงอยู่ที่อาณาจักรทางเหนือ ในฐานะที่เป็นผู้รับช่วงต่อในอนาคตของตระกูลหนานกง ไม่นึกเลยว่าจะมาปรากฏกายอยู่ในสถานที่เล็กๆเช่นนี้
อีกทั้ง นึกไม่ถึงว่าท่าทางของเขาเหมือนกับจะรู้จักกับเย่จายซิง ขวางอยู่ที่ด้านหน้าของเย่จายซิง
เพราะเหตุใดบุรุษจำนวนมากมายถึงเข้าข้างเย่จายซิง!
“ข้าอยู่ที่นี่ ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับคุณหนูลู่ เย่จายซิงเป็นสหายของข้า ถ้าหากเจ้าคิดจะแตะต้องขนของนางแม้แต่เส้นเดียวอีก อย่าโทษว่าข้าไม่เกรงใจ”
“นางก็คือปีศาจจิ้งจอกตนหนึ่ง เหตุใดแม้แต่เจ้าก็อยากจะช่วยเหลือนาง!”