บทที่ 1614 บาปของกล่องยา

ดึกดื่นแล้วจึงจะกลับสถาบันวิจัย หยางหรูไห่ลากหยวนชิงหลิงไปที่ห้องทำงานทันที

“วันนี้ฉันตามพวกคุณไปทะเล คนเห็นความพิเศษของหยู่เหวินเห้าไหมคะ?”

“คุณหมายถึง...คลื่นพวกนั้นถูกเขาควบคุมเหรอคะ?” ทันใดนั้นหยวนชิงหลิงรู้ว่าเธอจะพูดอะไร

“ใช่ค่ะ วันนี้ลมไม่แรง เกิดคลื่นสูงขนาดนั้นไม่ได้ แล้วฉันก็เห็นว่าช่วงที่มีคลื่นก็ไม่มีเรือผ่านด้วย เพราะงั้น...คลื่นนี้มันเกิดขึ้นเองค่ะ”

หยวนชิงหลิงมองเธอ “หมายความว่าอะไรคะ?”

“ฉันไม่รู้ค่ะ แต่คุณเคยได้ยินวิชาควบคุมน้ำไหมคะ”

หยวนชิงหลิงรู้สึกคุ้นหู “เคยค่ะ” เพียงแต่หัวสมองว้าวุ่น คิดไม่ออก

“พลังนี้มาจากการกลายพันธุ์ของยีนในร่างกายมนุษย์ พลังนี้จะไวกับน้ำมาก เหมือนกับที่ยาไวกับโรค พลังนี้จะเกิดเป็นสนามแม่เหล็กพิเศษกับน้ำ ขณะที่แผ่พลังนี้ออกไป อากาศก็จะสั่นสะเทือน ทำให้น้ำเป็นไปตามพลังนี้ นี่เป็นงานที่ผู้เชี่ยวชาญท่านหนึ่งของเราเคยวิจัย มีผลสรุป คุณอยากดูไหมคะ?”

“ค่ะ ให้ฉันดูหน่อยนะคะ!”

หยางหรูไห่ค้นไฟล์ในคอมพิวเตอร์ออกมา เปิดให้หยวนชิงหลิงดู

หยวนชิงหลิงนั่งลง กุมเมาส์ อ่านรายงานผลสรุปช้าๆ จากนั้นก็ตกตะลึงตาค้าง “แล้วทำไมในร่างมนุษย์คนนั้นถึงควบคุมพลังชนิดนี้ได้ล่ะคะ? ในนี้เธอไม่ได้อธิบายไว้ เพียงแต่พูดถึงปัญหาเฉยๆ”

หยางหรูไห่ยิ้มนิดๆ มองเธอ “ใช่ค่ะ ก็ขาดเคสสังเกตนี่คะ”

หยวนชิงหลิงถูกเธอมองจนขนหัวลุก “คุณอยากวิจัยเจ้าห้าเหรอคะ?”

“ในเมื่อการวิจัย LR มีปัญหา งั้นคุณก็พักเอาไว้ก่อน แล้วหันมาวิจัยสามีคุณแทน เป็นไงคะ?”

หยวนชิงหลิงจะร้องไห้ก็ไม่ใช้ จะหัวเราะก็ไม่ใช่ “ฉันพูดว่า ‘ไม่’ ได้ไหมคะ? ฉันก็ต้องสังเกตเขาอยู่แล้ว”

“ที่จริงคนที่มีวิชาควบคุมน้ำก็มีอยู่หลายคน นักพรตที่บำเพ็ญตบะสูงก็ควบคุมน้ำได้ แต่นี่กับสามีของคุณ...ฉันคิดว่ามีความต่างในตัวของมันอยู่ ก็รอให้คุณไขความลับนี้นั่นแหละค่ะ”

“เรื่องนี้ฉันรู้ค่ะ ก่อนหน้านี้ฉันก็เคยวิเคราะห์กับลูกสาว...” หยวนชิงหลิงเงยหน้าขึ้นพลัน มองหยางหรูไห่ “ฉันยังรู้จักคนที่มีวิชาควบคุมน้ำอีกคน เฮ้อ สมองฉันวุ่นวายมาก ลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท”

“คุณยังรู้จักอีกคน? งั้นก็ดีจริงๆ เลยค่ะ คุณมีสองเคสแล้ว” หยางหรูไห่พูดด้วยความดีใจ

“แต่คนคนนี้ ฉันไม่ค่อยอยากคลุกคลีด้วยเท่าไร กลับไปเจอสักครั้งยังพอได้ ฉันคิดดูก่อนนะคะ นี่เหมือนจะมีปัญหาอยู่หน่อย” ก็เพราะเป็นฮ่องเต้น้อยของแคว้นอื่นนี่

“ค่ะ คุณใจเย็นก่อน ตอนนี้คุณว้าวุ่นมากเกินไป ข้อมูลในสมองคุณมากเกิน เยอะเกิน ก็เลยสับสนได้ง่าย ต้องการฉีดยาระงับไหมคะ?”

“ไม่ค่ะ ไม่ต้องค่ะ” หยวนชิงหลิงนั่งลง รินสุราแก้วหนึ่งแล้วจิบ ให้ตัวเองสงบลง “หนอนน้ำแข็งที่คุณว่า มีความสามารถในการดำรงชีวิตสูงมากใช่ไหมคะ? จะติดอยู่กับเสื้อผ้า หรือว่าจดหมายได้ไหมคะ?”

“ใช่ ได้สิคะ”