บทที่ 1719 ก็ดีมาก

วันที่แปดก็เริ่มประชุมเช้าแล้ว เจ้าแฝดสองเปิดเทอมวันที่เก้า ดังนั้นจึงต้องเก็บสัมภาระ

เพราะครั้งนี้ยกขบวนกลับบ้านค่อนข้างใหญ่ ดังนั้นหยวนชิงหลิงจึงอารักขาส่งกลับด้วยตัวเอง

อู๋ซ่างหวงไม่ยอมและไม่อยากรอแล้ว เขาก็เริ่มเก็บข้าวของตั้งแต่วันขึ้นปีใหม่

ฮ่องเต้ฮุยจงก็ตามกลับไปด้วยหนหนึ่ง อย่างไรทางนั้นก็มีคนรู้จักอยู่บ้าง ต้องกลับไปมีสมาคมเสียหน่อย

จะให้โพ่ตี้อวี้เงียบเหงาเกินไปก็ไม่ได้ด้วย ต้องกลับไปอยู่เป็นเพื่อนบ้าง

เขาคิดว่า โพ่ตี้อวี้อยู่ทางนั้นต้องน่าอนาถแน่ เพราะนอกจากสหายในธุรกิจแล้ว เขาก็ไม่มีเพื่อนจริงใจของตัวเองสักคน แม้แต่ป้าๆ ที่เต้นตามลานกว้างก็ไม่สนใจเขาด้วย

แต่พอถึงทางนั้นและโทรศัพท์หาเขา เขากลับรีบกล่าวว่าจะเปิดเทอมแล้ว ต้องทำความสะอาดโรงอาหาร เตรียมทำกับข้าวในวันพรุ่งนี้ ไม่มีเวลาสมาคมกับเขา

ฮ่องเต้ฮุยจงอึ้งไปพักหนึ่งแล้วถึงวางสายไปอย่างคับแค้นใจ ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ว่าโพ่ตี้อวี้เพิ่งสามารถหารูปแบบการดำรงชีวิตที่เหมาะกับตัวเองได้ในบั้นปลายชีวิต

โค้กกับเซเว่นอัพก็กลับโรงเรียนในวันนั้น พวกเขาอยู่หอพักประจำ

ชีวิตมัธยมศึกษาตอนปลายปีที่สามอันตึงเครียดก็เปิดฉากขึ้นอีกครั้ง

แม้ไม่ต้องเป็นห่วงคะแนนของพวกเขาทั้งสอง แต่ก็หย่อนยานไม่ได้ พวกเขาเป็นแบบอย่าง หากพวกเขาหย่อนยาน คนอื่นๆ ก็จะทำตาม

เวลานี้อู๋ซ่างหวงยังเข้าพักที่บ้านใหม่ไม่ได้ ถึงจะตกแต่งอย่างเอิกเกริก แต่ตกแต่งเสร็จแล้วยังต้องปล่อยทิ้งไว้สองสามเดือนจึงสามารถเข้าอยู่ได้

ดังนั้นพวกเขายังพักอยู่ที่บ้านเดี่ยวหลังใหญ่หลังเมื่อก่อนหน้านั้นของฮ่องเต้ฮุยจง

เมื่อถึงทางนี้ พวกเขาก็เริ่มทำการไม่คำนึงถึงสิ่งใด

เพราะคนสูงอายุทางนี้ไม่รอตายอยู่ที่บ้านอย่างสงบเสงี่ยม ออกไปข้างนอกด้วยกันทั้งนั้น

พวกเขามาครั้งนี้ ก็เพื่อจะไปหลายๆ ที่ ชมทิวทัศน์ ดูผู้คน ดูของแปลกน่าสนุกต่างๆ

เป็นไปไม่ได้ที่หยวนชิงหลิงจะไปทุกที่เป็นเพื่อนพวกเขา แต่ดีที่การหาไกด์เชื่อถือได้ไม่ยากนัก จ้างไกด์ของบริษัททัวร์หนึ่งด้วยราคางาม เขาเป็นเพื่อนมัธยมปลายของพี่ชายหยวนชิงหลิง เป็นเพื่อนสนิท วางแผนการท่องเที่ยวที่เหมาะกับพวกเขาได้