บทที่ 1753 นี่เป็นแผ่นดินขอข้า

หวนนึกถึงเรื่องนี้ในอดีต เนื่องจากปรากฏอยู่ในความฝัน ดังนั้นจึงรู้สึกว่าเรื่องนี้เพิ่งจะเกิดขึ้นไม่นาน

พวกเขาในตอนนั้น เป็นชายหนุ่มที่เหนื่อยจนสายตัวแทบขาด แต่เวลานี้พวกเขากลับเป็นคนแก่ที่ว่างจะตายอยู่แล้ว

เรื่องราวความหลังกลายเป็นเมฆหมอก ตลอดทางที่ผ่านมาพวกเขาสูญเสียผู้คนมากมาย

อู๋ซ่างหวงนึกถึงฮองเฮาของเขา ซูเสี่ยวเม่ย ซูเฟิ่ง

ชาตินี้ตลอดเวลาที่ผ่านมา พวกเขาเป็นฮ่องเต้และฮองเฮาในรูปแบบมาตรฐาน เขาเป็นหลักในราชสำนัก นางเป็นหลักในวังหลัง เขาไม่เคยรังแกนาง แต่ก็ไม่เคยให้ความรักการดูแลมากเช่นกัน

ใช้ชีวิตอย่างราบเรียบมาตลอดชีวิต กระทั่งวันนั้นที่นางจากไป หัวใจเขาทุกข์ระทมหนัก ราวกับขาดส่วนหนึ่ง

เขาคิดมาตลอดว่าจะจากไปก่อนนาง แต่คนที่อยู่เคียงข้างมาตลอดชีวิตกลับจากเขาไปก่อน

ทั้งสามใจเต้นระรัวอยู่นาน จากนั้นก็เข้าสู่การเดินทางต่อ

เกี่ยวกับเรื่อง[เหว๋ยอู๋ตู๋จุน]ก็สั่งสมจนใหญ่โต แต่ทุกการทะเลาะวิวาทสุดท้ายก็ยุติอย่างสันติได้ ทุกความโอหังก็ค่อยๆ ปิดฉากไป ไม่มีค่าให้สนใจจริงๆ

แต่ด้วยคลิปวิดีโอระหว่างทางของทั้งสามที่มากขึ้นเรื่อยๆ [เหว๋ยอู๋ตู๋จุน]ก็ถูกด่าหนักยิ่งขึ้น

จอมยุทธ์คีย์บอร์ดร้ายกาจมาก ในความเป็นจริงหากด่าคนไปเรื่อยก็จะถูกต่อยได้ แต่ในอินเทอร์เน็ต ขอเพียงมีเหตุผลที่ถูกหลักทำนองคลองธรรม ก็ควรเอาคีย์บอร์ดมาผดุงความยุติธรรมเยี่ยงจอมยุทธ์

วันหนึ่ง โสวฝู่ฉู่นั่งลงเปิดเว็บเพจอยู่นาน อ่านคอมเมนต์มากมาย เขาราวกับมีความคิด พบคลิปวิดีโอหนึ่ง คลิปนั้นถ่ายภาพอาทิตย์อัสดง อาทิตย์อัสดงคล้อยตัวลงเขาไป จากนั้นก็ประกอบกับตัวหนังสือ มีเพียงประโยคเดียว “ขอให้ไม่มีการโต้แย้ง มีแต่สันติสุข!”

เขาหวังว่าความโต้แย้งทั้งหลายจะจบฉากลงได้กระมัง อย่าได้บีบคนให้จนตรอก สำหรับพวกเขาแล้ว คนที่ใช้ปากถกเถียงแพ้ชนะมิใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา

อือ....โดยหลักเป็นเพราะไม่คู่ควร!

หลังจากเผยแพร่คลิปวิดีโอออกไปสองวัน ในที่สุด[เหว๋ยอู๋ตู๋จุน]ก็อัปโหลดคลิปวิดีโอขออภัย สำนึกผิดกับการประชันเอาชนะ ดูถูกวิชายุทธ์ นับแต่นี้จะออกจากวงการวิดีโอคลิปสั้น แล้วยัง@ไอดี[ยามอาทิตย์อัสดง] ขอโทษด้วยความจริงใจอีก

การขอโทษด้วยความจริงใจมักได้มาซึ่งความเข้าใจและให้อภัย ในที่สุดเหล่าจอมยุทธ์ก็หยุดก่นด่า

พวกเขาคิดว่าจะกลับเมืองก่วงในเดือนห้า และยังไม่คิดมีแผนการท่องเที่ยว เพราะเดือนหกเด็กๆ ก็จะสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว