บทที่ 684 ทำการรักษา

ทันทีที่เห็นพระชายาอาน ดวงตาของหยวนชิงหลิงถึงกับพร่าเลือนไปครู่หนึ่ง สามวันมาแล้วที่นางต้องอาศัยยาเม็ดจื่อจิน กับน้ำแกงโสมเพื่อยื้อลมหายใจสุดท้าย ทั้งร่างซูบผอมจนไม่เหลือสภาพมีน้ำมีนวลเหมือนดังแต่ก่อน

กุ้ยเฟยกับอ๋องอานเฝ้าดูแลนางอยู่ข้างเตียง สีหน้าของกุ้ยเฟยซีดเซียวอิดโรย ดูเหมือนว่านางจะคอยดูแลพระชายาอานด้วยตัวเองอยู่นานมากทีเดียว ไม่ห่วงสถานะของตน ยินดีลดตัวลงมาดูแลพระชายาอานด้วยองค์เอง หยวนชิงหลิงอดรู้สึกสะท้อนใจไม่ได้ ดูแม่สามีคนอื่น แล้วหันกลับมาดูแม่สามีตัวเองบ้าง ช่างต่างกันราวฟ้ากับเหว

ริมฝีปากนางเปิดออกเล็กน้อย ดูจมูกแล้วแทบจะไม่ขยับเลย ลมหายใจก็อ่อนระโหยมากแล้ว บางครั้งหน้าอกก็ขยับยกขึ้นบ้าง บางครั้งก็ไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ ให้เห็น ราวกับว่านางหายใจเข้าครั้งหนึ่ง ลมหายใจต่อไปก็พร้อมจะหยุดลงได้ทุกเมื่อ

การหายใจลำบากเข้าขั้นวิกฤติแล้ว

หยวนชิงหลิงเปิดกล่องยา พบว่ามีถังออกซิเจนแบบพกพาขนาด 0.5 ลิตรอยู่ในนั้น ของสิ่งนี้ไม่เคยปรากฏมาก่อน ดูเหมือนว่า มันถูกจัดเตรียมมาเป็นพิเศษสำหรับพระชายาอานโดยเฉพาะ

นางหยิบถังออกซิเจนแบบพกพาออกมา กดท่อออกซิเจนเส้นหนึ่งที่อยู่ด้านล่าง หลังจากต่อปากท่อช่วยหายใจแล้ว คิดจะสวมมันให้พระชายาอาน อ๋องอานที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็พลันยื่นมือออกมาขวางไว้ ถามขึ้นว่า “นี่คืออะไร?”

หยวนชิงหลิงรู้ว่าเขาไม่ได้ไว้วางใจตัวเองอย่างสมบูรณ์ จึงพูดว่า “ท่านอ๋อง ไม่ว่าข้าจะทำอะไรในตอนนี้ สถานการณ์ก็จะไม่มีทางเลวร้ายไปกว่านี้แล้ว ดังนั้นเจ้าอย่าได้ขัดขวางข้าจะดีกว่า”

อ๋องอานยอมปล่อยมือ ถามด้วยเสียงแผ่วต่ำ "ช่วยได้หรือไม่?"

“ไม่รู้!” หยวนชิงหลิงสวมท่อออกซิเจนให้นาง หยิบหูฟังออกมาเพื่อฟังเสียงหัวใจกับปอด

หมอหลวงยืนอยู่ข้าง ๆ หมอหลวงผู้นี้เคยร่วมงานกับหยวนชิงหลิงในการช่วยทำคลอดฮู่เฟยครั้งก่อน ดังนั้น จึงมีประสบการณ์ในการร่วมงานกันมาแล้ว เขาอธิบายถึงอาการพระชายาอานอยู่ข้าง ๆ ว่า "เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ พระชายาได้อาเจียนเป็นเลือดทั้งหมดสามครั้ง น่าจะเป็นเพราะพลังฝ่ามือไปกระทบกระเทือนปอด กับเส้นเลือดบริเวณหัวใจ มีสภาวะชีพจรเต้นอ่อนและเลือดอุดตัน ให้หมอหญิงมากดช่องท้องส่วนล่าง พบว่ามีอาการแข็งเล็กน้อย ทารกในครรภ์แท้งไปแล้ว แต่คาดว่ามีสิ่งตกค้าง เพียงแต่ไม่กล้าใช้ยา เพราะเกรงว่าจะทำให้เสียเลือดได้พ่ะย่ะค่ะ"

หยวนชิงหลิงพยักหน้า "เอาล่ะ เจ้าออกไปก่อนเถอะ ข้าจะตรวจช่องท้องส่วนล่างหน่อย"

หมอหลวงพูดว่า: "เช่นนั้นกระหม่อมจะรออยู่ข้างนอก หากพระชายารัชทายาททรงต้องการความช่วยเหลือ โปรดเรียกใช้กระหม่อมได้ทุกเมื่อ"

พูดจบก็ถอยออกไป

หยวนชิงหลิงปิดผ้าม่าน ปลดเสื้อผ้าของพระชายาอาน อ๋องอานเฝ้าดูอยู่ด้านข้างตลอด ที่จริงแล้วเขาไม่ไว้วางใจหยวนชิงหลิง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขาเอาแต่มองไปที่ท่อออกซิเจนนั่น ราวกับกลัวว่าท่อออกซิเจนจะเป็นสารพิษก็ไม่ปาน แววตาเต็มไปด้วยความสงสัยและไม่ไว้วางใจ

หยวนชิงหลิงกดนิ้วลงบนท้องของพระชายาอาน ท้องส่วนล่างค่อนข้างแข็งจริง ๆ ไม่ต่างจากที่หมอหลวงบอกนัก บางทีอาจมีสิ่งตกค้างจริง ๆ ก็เป็นได้

นางสวมเครื่องตรวจคอยฟังเสียงอยู่ตลอดเวลา การแพทย์แผนปัจจุบัน สามารถอาศัยเครื่องมือต่างๆ มากมายช่วยเสริมได้ แต่ตอนนี้ การใช้แค่เครื่องตรวจฟังเสียงในการวินิจฉัยเพียงอย่างเดียว ไม่นับว่าปลอดภัยเชื่อถือได้ แต่นางมีประสบการณ์ทางคลินิกไม่มากพอ จึงทำได้เพียงต้องอาศัยการวินิจฉัยอย่างระมัดระวังเท่านั้น

หลังจากที่พระชายาอานได้รับบาดเจ็บ นางก็ได้ไปศึกษาจากอาซี่จนเข้าใจ เกี่ยวกับผลที่ตามมาของอาการบาดเจ็บด้วยพลังฝ่ามือมาแล้ว

อาซี่เล่าว่า หลังจากที่อวัยวะภายในได้รับบาดเจ็บจากแรงฝ่ามือ อวัยวะภายในอาจไม่ได้แตกในทันที แต่จะส่งผลให้การไหลเวียนของเลือดผิดปกติได้อย่างแน่นอน โดยทั่วไป คนที่ไม่รู้วรยุทธ์ อาจถึงกับเกิดอาการประเภทเลือดไหลย้อนกลับ หรือเลือดออกปากออกจมูกจนตายได้เลยทีเดียว

หยวนชิงหลิงเข้าใจดีว่า อาจมีเลือดออกในอวัยวะภายใน หรือกำลังภายในไปกระทบกระเทือนอวัยวะภายในจนทำให้มีเลือดออกภายใน มีสภาวะเลือดคั่งในช่องอก หรือมีปัญหากับระบบสูบฉีดเลือด หากอวัยวะภายในเสียหาย ก็จะส่งผลให้เลือดออกช้าเช่นกัน

พระชายาอานไม่ตาย น่าจะเป็นเพราะฤทธิ์ของยาเม็ดจื่อจิน ดังนั้น ตอนนี้หยวนชิงหลิงจึงยังรู้สึกสงสัยเกี่ยวกับยาเม็ดจื่อจินไม่หาย นี่ช่างเป็นยาวิเศษที่ใช้รักษาได้น่ามหัศจรรย์ใจเหลือเกินแล้วจริง ๆ

มีของเหลวในปอด คาดว่าปัญหาการหายใจลำบาก ส่วนใหญ่น่าจะเกิดจากสาเหตุนี้นี่เอง

นางใช้ยาขับปัสสาวะเพื่อลดปริมาณเลือดก่อน จากนั้นก็ใช้ยาคาร์ดิโอโทนิคเพื่อเพิ่มการหดตัวของกล้ามเนื้อหัวใจ ขยายหลอดเลือดแดงขนาดเล็ก และลดแรงดันของหลอดเลือด หากยังไม่ดีขึ้น ก็อาจต้องใช้วิธีเจาะระบายน้ำแล้ว

อ๋องอานจับตาดูอยู่ข้าง ๆ ก้มลงไปพิจารณาของทุกสิ่งที่หยวนชิงหลิงใช้ใกล้ ๆ อย่างละเอียดยิบ กุ้ยเฟยไม่ได้จับตามอง แต่เอนกายลงบนเก้าอี้กุ้ยเฟย แล้วหลับตาพักผ่อน

“เป็นอย่างไรบ้าง? ” อ๋องอานถามอีกครั้ง

หยวนชิงหลิงฟังการเต้นของหัวใจอีกครั้ง แล้วพูดว่า: "อาการบาดเจ็บค่อนข้างรุนแรง การหายใจรวมถึงการเต้นของหัวใจอ่อนแอมาก มีอาการเลือดคั่งในทรวงอก ทั้งยังคั่งอยู่นานแล้ว หากตอนเกิดเรื่องแล้วเจ้ามาหาข้าทันที ไม่แน่ว่าอาการอาจจะไม่รุนแรงขนาดนี้ อีกทั้งตอนนี้ ข้าก็ไม่อาจยืนยันได้ว่าเลือดออกที่บริเวณไหน พูดอีกอย่างคือ การบาดเจ็บจากพลังฝ่ามือนั้นรุนแรงแค่ไหน อวัยวะภายในส่วนไหนได้รับบาดเจ็บ หรือที่ไหนบาดเจ็บค่อนข้างหนัก ข้ายังไม่อาจบอกได้"

“พอจะเสี่ยงดวงด้วยการผลักเลือดให้กระจายได้หรือไม่?” อ๋องอานแสดงสีหน้าชัดว่าไม่รู้ว่าตัวเองควรจะทำอย่างไร