บทที่ 999 พบหน้าคุณครั้งหนึ่ง

ในใจของหยวนชิงหลิงพอจะคาดเดาได้ กล่าวว่า: “พ่อคะ ไม่ต้องตรวจแล้ว ที่นี่ท้ายที่สุดก็เป็นโรงพยาบาล ข้อมูลตัวเลขเหล่านี้ก็เก็บเป็นความลับอย่างแน่นอนไม่ได้ หนูพาพวกเขาไปสถาบันวิจัยรอบหนึ่งไปหาฟางหวูละกันค่ะ”

พี่ชายของหยวนชิงหลิงก็เห็นด้วยกับการพูดของหยวนชิงหลิง จึงให้ศาสตราจารย์และแม่ของหยวนชิงหลิงกลับไปก่อน พวกเขาพาเด็กทั้งห้าคนมุ่งตรงไปยังสถาบันวิจัย ระหว่างทางโทรศัพท์หาฟางหวูก่อน

ฟางหวูรออยู่ในสถาบันวิจัย รอทุกคนมาถึง เธอจึงจัดการให้พวกเด็กๆทำการทดลองทุกอย่าง ค่าตัวเลขที่ได้ออกมาแม้แต่เธอเองก็อึ้งไปแล้ว

“ดอกเตอร์ คุณมองว่ายังไง?” ฟางหวูมองดูเธอ เอ่ยถาม

หยวนชิงหลิงมองดูอย่างละเอียดครู่ใหญ่ๆ จากนั้นมองดูฟางหวู “รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงต้องการบอกให้หยุดแผนการนี้?”

ฟางหวูถอนหายใจ “ฉันเข้าใจความหมายของคุณ เพียงแต่ ในใจมีความดึงดันเล็กน้อย หลายปีมานี้ก็ไม่สามารถปล่อยวางได้ บางทีฉันอาจจะผิดไปแล้ว แต่ตอนนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไง”

“ฟางหวู นี่จะเปลี่ยนแปลงโลก มีที่เหมือนกับเจ้าแฝดเพิ่มอีกไม่กี่คน คุณคิดว่าคุณจะเป็นคนควบคุมสถานการณ์ได้ไหม? ยานี้เป็นฉันที่ค้นคว้าวิจัยออกมา ฉีดบนร่างกายของฉัน ควบคุมร่างกายนี้จากมิติอื่น แต่ยาที่ฉันฉีดกลับกระตุ้นเซลล์บนร่างกายของเด็กๆไม่หยุด นี่ดูเหมือนเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เกิดขึ้นแล้ว ทันทีที่ใช้ยานี้เกินความเป็นจริง คุณคิดว่าคุณสามารถควบคุมสถานการณ์พวกนี้ได้มากน้อยเพียงใด? แม้กระทั่งทำไมเป็นแบบนี้คุณก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำ ฉันที่ได้ฉีดยาเข้าร่างกาย นำพาสสารไปให้ลูกๆของฉัน บังเอิญ ร่างกายที่ให้กำเนิดลูกๆของฉันไม่ได้เป็นร่างกายในเดิมทีที่ฉีดยาเข้าไปของฉัน คุณทำความเข้าใจจุดนี้ได้ ค่อยมาพูดกับฉันถึงปัญหาในการค้นคว้าวิจัยต่อไปดีไหม?”

อย่างไรเสียฟางหวูก็เป็นเจ้าอาวาสมาหลายปี อันที่จริงเรื่องหลายๆเรื่องเธอก็มองทะลุปรุโปร่ง เพียงแค่เป็นความดื้อรั้นในก้นบึ้งของหัวใจนั่น สำหรับเป็นความดื้อรั้นหรือความลำบากใจ หยวนชิงหลิงไม่รู้ ตัวเธอเองถึงจะรู้

แต่หยวนชิงหลิงเชื่อว่าเธอจะคิดอย่างกระจ่าง

หยู่เหวินเห้าดูลักษณะคลื่นเส้นชนิดนั้นค่าตัวเลขอะไรเหล่านี้ไม่เข้าใจ ได้ยินหยวนชิงหลิงพูดกับฟางหวู คิดว่าร้ายแรงเป็นที่สุดเท่านั้น เอ่ยถาม: “เจ้าแฝดจะเป็นอย่างไร? สมองของพวกเขาไม่ปกติ จะมีปัญหาอะไรหรือไม่?”

หยวนชิงหลิงมองดูใบหน้าที่ร้อนใจของเขา กล่าวว่า: “ตอนนี้สถานการณ์อะไรข้าก็ยังไม่รู้ ก็คือข้อมูลตัวเลขทั้งหมดล้วนผิดปกติ พวกเขาจะมีความสามารถพิเศษบางอย่าง แต่ว่าพวกเขาใช้ความสามารถพิเศษเหล่านี้แล้วจะมีผลเสียอะไรต่อร่างกาย ตอนนี้ข้าก็ไม่รู้”

กล่าวอีกอย่าง ความจริงอะไรก็ล้วนไม่รู้ รู้เพียงผิดปกติ

หยู่เหวินเห้าได้ยินนางอธิบายเช่นนี้ นางล้วนไม่รู้ เขายิ่งไม่สามารถรู้ได้เข้าไปใหญ่ มองดูดวงตาแดงเป็นเลือดทารกที่เฉยชาทั้งสอง ในใจของเขาก็กังวลเจ็บปวด เดิมทีคิดว่าตั้งแต่ตั้งครรภ์จนคลอด ล้วนราบรื่นไร้ที่เปรียบ เจ้าแฝดน่าจะเป็นคนปกติ อย่างน้อยก็สุขภาพปลอดภัย แต่ตอนนี้ กลับผิดปกติยิ่งกว่าพวกเด็กๆ เช่นนั้นจะทำอย่างไรดี?

“ดอกเตอร์ รัชทายาท” ฟางหวูเสนอออกมา “พวกท่านจำเป็นต้องทำเรื่องทะเลสาบจิ้งให้กระจ่างโดยเร็ว ส่งเจ้าแฝดกลับมาตรวจได้ทุกเวลา นี่จำเป็นต้องใช้เวลาตรวจสอบในระยะยาวจึงจะรู้ถึงพัฒนาการทางสมองและสภาพร่างกายของพวกเขา”

หยวนชิงหลิงพยักหน้า “ฉันรู้ ฉันจะพยายามทำทุกอย่างเพื่อทำความเข้าใจทะเลสาบจิ้ง”

เธอมองดูพวกเด็กๆ นึกถึงคำพูดของไทเฮา ตอนนี้ได้เอาความหวังส่วนใหญ่ฝากฝังไว้บนตัวของพวกเด็กๆ หวังว่าพวกเขาจะมองเห็นความหมายที่เป็นตัวแทนของกระแสน้ำวนเหล่านั้น

ก่อนหน้าที่จะออกจากสถาบันวิจัย หยู่เหวินเห้าได้เอ่ยกับหยวนชิงหลิงอย่างกะทันหันว่า “ข้าสามารถดูเจ้าในเดิมทีได้หรือไม่?”

หยวนชิงหลิงตะลึงเล็กน้อย มองดูเขา “ท่านอยากดู?”

“อยากดู ข้าเคยเห็นลักษณะในเดิมทีของเจ้าจากบนรูปถ่าย แต่ข้าอยากเห็นตัวจริงๆของเจ้า” ความจริงในใจของเขาสับสนมาก เขาได้หลงรักผู้หญิงที่ไม่ธรรมดา ทุกเรื่องที่นางได้เผชิญ เทียบกับการแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาทของเขา การแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาทจะนับอะไรได้อีก?

หยวนชิงหลิงกล่าวเบาๆ: “ได้ ข้าพาท่านไปดู!”

ร่างกายของนางก็วางอยู่ในช่องแช่แข็ง สามารถมองเห็นได้ผ่านกระจก ดวงตาสองข้างของนางปิดสนิท บนศีรษะเชื่อมต่อด้วยเส้นมากมาย สีหน้าขาวสะอาดสวนบริสุทธิ์ นิ่งสงบราวกับนอนหลับเช่นนั้น