บำเรอรัก️มาเฟียร้าย<6>ดุร้ายและแข็งกร้าว NC18++

"เปลี่ยนใจตอนนี้ไม่ทันแล้วนะสาวน้อย"

น้ำเสียงแหบห้าวกระเส่าบอกพลอยไพลินที่เบิกตากว้างกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ด้วยความตกใจปนความหวาดกลัวที่ค่อยๆคลืบคลานเข้ามา แต่สุดท้ายความอยากรู้อยากรู้อยากลองก็สั่งให้ใบหน้าสวยเชิดขึ้นก่อนที่จะส่งสายตาท้าทายผู้ชายตรงหน้าที่หล่อเสียจนเธอใจสั่นแทบละสายตาไปจากใบหน้าหล่อเหลานี้ไม่ได้

นี่ใช่ไหมที่เขาชอบพูดกันว่าหล่อจนมดลูกสั่นและใช่เธอกำลังรู้สึกแบบนั้น!!

เรย์กระตุกยิ้มมุมปากอย่างถูกใจก่อนที่จะรูดสาวท่อนเอ็นใหญ่ยักษ์ขนาดเกินมาตรฐานที่มีถุงยางสวมอยู่เรียบร้อย ก่อนที่จะเอาส่วนหัวเห็ดเคาะกุหลาบแรกแย้มที่อวบอูมน่าบดขยี้ให้แหลกสลายสองสามครั้งและค่อยๆส่งท่อนเอ็นใหญ่เข้าไปในร่องกุหลาบงามที่กลีบกุหลาบบานออกทันทีที่ความใหญ่โตกำลังสอดแทรกเข้าไปช้าๆ

"อ๊ะ อื้อ จะ เจ็บ เอาออกไปก่อนได้ไหมคะ ฮือ"

พลอยไพลินสะดุ้งสุดตัวด้วยความเจ็บปวดมือบางยื่นมาจับมัดกล้ามเนื้อสวยของเรย์เอาไว้ก่อนที่จะจิกเล็บลงบนกล้ามแขนที่สวยงามของเรย์ด้วยความเจ็บปวดราวกับร่างกายจะฉีกขาด สายตาคมดุมองหน้าพลอยไพลินที่กำลังเบ้หน้าจะร้องไห้โดยปราศจากความสงสารก่อนที่จะตัดสินใจกระแทกทีเดียวท่อนเอ็นใหญ่ก็ทะลุผ่านเยื่อบางๆเข้าไปจนสุดลำ

"กะ กรี๊ด.....อุ๊ป"

พลอยไพลินตัวสั่นด้วยความเจ็บปวดก่อนที่จะร้องกรี๊ดขึ้นมาเสียงดังเรย์ก้มลงกระแทกจูบลงบนปากนุ่มอย่างไม่ปรานีจนรอยแผลที่แตกในครั้งแรกแตกอีกครั้ง เลือดสีแดงสดค่อยๆไหลออกมาเรย์ไม่รอช้าที่จะดูดเลียชิมเลือดสีแดงสดอย่างไม่นึกรังเกียจเพราะเขารู้แล้วว่าร่างบางอวบอิ่มที่กำลังตัวสั่นอยู่ใต้ร่างของเขานั้นบริสุทธิ์ผุดผ่องและเขาเป็นผู้ชายคนแรกของเธอ

หึ ผู้ชายคนแรกรู้สึกแปลกๆอย่างไรไม่รู้เพราะตั้งแต่ที่รู้จักรสชาติของเซ็กซ์ที่เร่าร้อนในครั้งแรกเขาก็เจอแต่ผู้หญิงที่ช่ำชองกร้านโลกมาตลอด แต่กับเธอสาวสวย Sexy คนนี้กลับซิงจนเขาให้นึกแปลกใจอยู่ไม่น้อยเพราะสาวเจ้าดูยั่วเสียจนเขาคิดว่าผ่านมาหลายมือแล้วเสียอีก

ปึก ปึก ปึก

เรย์เริ่มกระแทกเบาๆเพื่อให้พลอยไพลินที่เขายังคงบดจูบอยู่ได้ปรับตัวเล็กน้อย เลือดสีแดงสดไหลออกมาจากช่องทางรักลงมาตามเรียวขาขาวยืนยันความบริสุทธิ์ของสาวน้อยใต้ร่างที่เขากำลังเริ่มต้นกระแทกอย่างนุ่มนวล มือใหญ่จับมือบางของพลอยไพลินเอาไว้ทั้งสองข้างก่อนที่จะกดเอาไว้บนหัวเตียงโดยที่ยังไม่ถอนจูบออกจากปากนุ่ม

"แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก อื้อ จะ เจ็บ คะ คุณ พลอยเจ็บ"

เมื่อปากนุ่มที่บวมเจ่ออย่างชัดเจนจากแรงจูบที่เรย์บดลงมาถูกปล่อยเป็นอิสระพลอยไพลินก็หอบหายใจสูดเอาอากาศเข้าปอดราวกับว่าเธอกำลังจะขาดอากาศหายใจถ้าไม่รีบสูดอากาศเข้าไป ก่อนที่น้ำเสียงหวานจะเอ่ยออกมาเสียงกระท่อนกระแท่นด้วยความเจ็บและพยายามกระเถิบถอยหนีท่อนเอ็นใหญ่ที่เริ่มจะเพิ่มความแรงในการกระแทกมากขึ้นกว่าเดิม

"เรย์ ฉันชื่อเรย์ คาร์เทอร์ จำเอาไว้ให้ขึ้นใจเสียวเมื่อไหร่จะได้เรียกถูก"

เรย์แนะนำตัวเองให้หลอยไพลินได้รู้จักอย่างเป็นทางการก่อนที่จะเร่งกระแทกความใหญ่โตเข้าหาความอ่อนนุ่มที่คับแคบเสียจนเขาแทบเสร็จในเดี๋ยวนั้น แต่ยังก่อนความสนุกเพิ่งเริ่มเขาจะทำตัวเป็นไก่อ่อนไม่ได้

ปึก ปึก ปึก

"อ๊ะ อ๊า เรย์ขา พลอยเจ็บ เจ็บ ฮือ"

หยาดน้ำตารินไหลออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ก่อนที่จะพยายามดิ้นออกจากพันธนาการที่แข็งแกร่งราวกับกรงเหล็กที่เธอไม่สามารถหนีไปออกไปได้

"อ๊าาาาา ทนเอาหน่อยนะสาวน้อยเสียวฉิบหาย"

เรย์หลุดเสียงครางออกมาก่อนที่เขาจะปล่อยมือบางของพลอยไพลินที่ขึ้นสีแดงเถือกเพราะแรงกดให้เป็นอิสระ แล้วจับขาเรียวทั้งสองข้างขึ้นพาดที่ไหล่แกร่งก่อนที่จะกระแทกตัวตนเข้าหาร่องรักที่เขารู้สึกพึงพอใจอย่างรุนแรง

ปึก ปึก ปึก

"อื้อ อ๊าาาาา เรย์ขา จุก อื้อ"

แรงกระแทกอย่างรุนแรงที่เรย์ส่งมายังพลอยไพลินทำให้เธอถึงกับจุกน้ำเสียงหวานพยายามขอร้องอ้อนวอนเรย์แต่กลับไร้ซึ่งความเห็นใจ มือใหญ่ยื่นมาสะกิดที่ยอดอกอวบแผ่วเบาแต่กลับทำให้คนใต้ร่างเสียวจนวูบไหวไปทั้งร่าง

"อย่าเกร็งลองปล่อยใจให้สบายและมีอารมณ์ร่วมไปกับมันแล้วเธอจะพบความสุขที่วิเศษมาก"

เรย์ขย้ำอกอวบแรงขึ้นก่อนที่จะก้มหน้าลงไปกระซิบชิดอกอวบใหญ่ลิ้นร้ายค่อยๆดูดเลียดอกบัวดอกใหญ่ที่เด้งขึ้นลงตามแรงกระแทกทำเอาความเจ็บที่มีค่อยๆหายไปและมีความเสียวซ่านเข้ามาแทนที่

"อ๊าาาา เรย์ขา พะ พลอยเสียวแล้ว อื้อ"