ตอนที่ 1
Chapter 1 - ผู้หญิงอย่างเรามีสิทธิ์เลือก!
November 4, 2026
วันนี้เมื่อปีที่แล้ว
บริษัทเอมม่าคอสเมติกส์ เป็นบริษัทเครื่องสำอางนำเข้าจากเกาหลีชื่อดังของประเทศไทย มีการจัดเลี้ยงเปิดสาขาที่เชียงใหม่ ซึ่งนั่นเป็นครั้งแรกที่อัญชิสาได้เจอกับ แทนไท แฟนหนุ่มคนปัจจุบันของเธอ แถมเขายังพ่วงดีกรีเป็นผู้จัดการฝ่ายการตลาดสำนักงานใหญ่มาร่วมในงานเลี้ยง
เขาปิ๊งเธอ-เธอปิ๊งเขา
ทุกอย่างดูลงตัวและก็น่าจะจบแบบหวานเจี๊ยบแต่ไม่ใช่ เพราะหลังจากโทรจีบกันได้กี่เดือน อัญชิสาตกลงยอมเลื่อนสถานะจากคนคุย มาเป็นแฟน แต่ทว่าที่ผ่านมาตอนคบกัน ส่วนใหญ่ถ้าไม่คุยกันทางมือถือ ไม่จะมีแค่วิดีโอคอลหากันบ้างตามประสาคู่รักที่อยู่ห่างไกลกันคนละจังหวัด
แต่ในเมื่อโลกก็หมุนมาให้คนสองคนเจอกัน อัญชิสาเลยคิดว่าเหมือนโลกทั้งโลกเธอมีเขาแค่สองคน
มือเคยจับ กอดเคยมี แต่ที่แน่ๆ เซ็กส์ยังไม่เคย เพราะอัญชิสาตั้งใจว่าแต่แรกถ้าคบกันถึงปีแล้วจะให้
และเที่ยงคืนของวันคริสต์มาสนี้ก็ครบวันนั้น วันที่เธอตั้งใจจะมาเซอร์ไพรส์แล้วให้สิ่งที่หวงแหนกับแฟนหนุ่ม!
อุตส่าห์ลงทุนไปขัดน้ำแร่แช่น้ำนม แว็กซ์ขนทุกส่วนสัดเนียนกริบ ทำทุกอย่างเพื่อคืนพิเศษในคืนนี้
แต่ทุกอย่างพังไปหมด!
เพราะภาพที่เห็นตรงหน้า!
อัญชิสายืนกัดฟันกรอด มองดูภาพหญิงชายคู่นั้นกำลังยืนเต้นในท่าทางที่โอบกอดเอวอยู่ตรงหน้า ท่ามกลางเสียงเพลงดังกระหึ่ม ผู้หญิงสวยในชุดรัดรูปสีแดงแข่งกับเธอ กำลังเต้นโยกย้ายบดสะโพกกลมมนขยี้ยั่วอยู่หว่างขาของแทนไท
ถ้าเอากันได้สองคนนี้คงเอากันแล้วอยู่ตรงนั้น
แม่งเอ๊ย!
อัญชิสาคว้าแก้วแชมเปญสีเข้มจากบริกรที่เดินถือถาดเสิร์ฟอยู่ภายในงาน ก่อนเดินตรงไปหาชายร้ายหญิงเลวคู่นั้น แล้วสาดแชมเปญลงไป!!
โครม!!
“ว้าย”
ไม่ใช่เสียงร้องของชายหญิงคู่นั้น แต่เป็นเสียงร้องของอัญชิสาเองที่ยืนเหม่อ จินตนาการไปไกลว่าเมื่อครู่เธอกำลังสวมบทนางเอกมาจับกิ๊ก! สาดน้ำใส่คนทั้งคู่ไปแล้ว
แต่เปล่าเลย เธอเพิ่งถูกคนที่เดินเต้นไปมาถอยหลังมาชนจนเดินเซเสียเกือบล้ม
“ขอโทษนะคะ เจ็บไหม”
“ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เจ็บ” อัญชิสาโน้มศีรษะเพราะเธอเองก็ทันได้ระวัง อีกอย่างถึงจะเจ็บก็เจ็บแค่นอกกาย เพราะตรงที่ใจเจ็บกว่าเยอะ และเมื่อคนเดินชนขอโทษขอโพยแล้วเดินจากไป แต่อัญชิสายังยืนนิ่งมองภาพตรงหน้าอย่างเจ็บใจอยู่ที่เดิม
ก่อนหน้านี้ยี่สิบสี่ชั่วโมงของเมื่อวาน แฟนหนุ่มเพิ่งโทรหาเธอชวนเธอมางานเลี้ยง แต่พอเธอปฏิเสธว่าไม่มา แค่ชั่วข้ามคืนเขาก็หาคนใหม่มาแทนเธอได้รวดเร็ว
ไม่สิ …บางทีเขาอาจจะมีคนของเขาอยู่ก่อนแล้ว และบางทีเธอเองนั่นแหละ ที่อาจเป็นมือที่สาม ที่สี่ ที่ห้า ที่หก
โว้ยยยยย…นั่นมันทศกัณฐ์ค่ะ!
ส่วนเมื่อวานก่อนที่เขาโทรมาหา ก็อาจจะแค่เป็นการโทรเช็กว่าเธอมางานด้วยหรือเปล่าก็เท่านั้น!
....
(“บี๋ครับ บี๋ขึ้นมางานเลี้ยงบริษัทด้วยไหมครับ เค้าอยากเจอบี๋ …คิดถึง”)
อัญชิสานึกถึงประโยคหวานเจี๊ยบจากแฟนหนุ่มหน้าตี๋ทำเสียงอ้อนมาตามสาย
“คงไม่ได้ไปคะตัวเอง พอดีเค้าต้องไปงานแต่งงานของเพื่อน เพื่อนเค้าแต่งงานเอาวันคริสต์มาสพอดีเลย”
(“แต่เค้าอยากเจอหน้า อยากกอดบี๋นี่นา ไหนบี๋สัญญากับเค้าว่าไงน้าาาา”)
“ว่า...ถ้าถึงวันวันคริสต์มาสเค้าจะเป็นของตัวเองไง”
งุ้ยยยยย …
ว่าแล้วอัญชิสาก็นั่งเขินตัวบิด
“แต่...เค้าไปงานเลี้ยงบริษัทไม่ได้จริง ๆ เค้าต้องไปงานแต่งงานเพื่อน”
บางทีก็จำเป็นต้องเล่นตัวเป็นพิธี เพื่อเพิ่มมูลค่าให้ตัวเองบ้างนิดหน่อย
(“เสียดายจัง งั้นเอาไว้เค้าจะหาวันลาพักร้อน แล้วขึ้นไปหาบี๋นะ”)
“ค่าไว้เจอกัน จุ๊ป!”
อัญชิสาวางสายจากแฟนหนุ่ม แต่ใบหน้าหวานยิ้มกริ่ม เตรียมแพ็คกระเป๋าไปเซอร์ไพรส์อย่างอารมณ์ดี
“อัญแกแน่ใจเหรอจะไปหาพี่แทนที่กรุงเทพ”
เสียงเพื่อนรักชื่อวีนา เธอเป็นพยาบาลประจำห้องพยาบาลบริษัท และเป็นรูมเมทที่พักห้องเดียวกันเอ่ยขึ้น
💋💋💋