Chapter 2 - ดีลแรก

ดีลแรก

ตอนได้เบอร์หนุ่มโฮสต์ว่าตื่นเต้น แต่ตอนที่กดโทรไปนัดให้หนุ่มโฮสต์มาหาตื่นเต้นกว่า สุดท้ายอัญชิสาก็โทรไป นัดกันดิบดีว่าจะให้เขามารอตรงล้อบบี้ของโรงแรม

~อีกยี่สิบนาทีเจอกัน!~

เน้นให้เขาใส่สูทให้เรียบร้อย เพราะห้องบอลรูมข้าง ๆ มีงานเลี้ยงบริษัทของเธอ ถ้าเกิดฟลุ๊คมีคนในบริษัทออกมาเจอ จะได้สร้างภาพให้ดูดีหน่อยว่าตัวเองได้ควงหนุ่มหล่อขั้นเทพ

ทันทีที่วางสาย อัญชิสายกมือกุมหัวใจไม่ให้สั่น แต่เอาเถอะ เธอตัดสินใจไปแล้วว่าตัวเองจะเป็นสาวมั่น ต้องก็มั่นให้มันสุด!

….

ที่ล้อบบี้

หนุ่มหล่อร่างสูงในชุดสูทสีเข้มราวกับเป็นพระเอกมาเฟียหลุดออกมาจากซีรีส์ เดินออกมาจากในลิฟต์ พร้อมกับชายหนุ่มอีกคนที่หล่อไม่แพ้กันซึ่งเป็นเจ้าของโรงแรมแห่งนี้ชื่อพาทิศ หรือ ไทเกอร์

ด้านหลังของหนุ่มหล่อทั้งสอง มีบอดี้การ์ดสองคนเดินคุ้มกันด้านหลัง ส่วนด้านข้างและเยื้องไปด้านหน้ามีคอยคุ้มกันอีกสี่คน ผู้คนที่พบเห็นต่างพากันเดินหลีกทางเดินข้างหน้าไปอย่างอัตโนมัติ รังสีความเป็นมาเฟียเปล่งออร่าแค่เดินผ่านคนก็เกรง

“คริสนี่มันดึกมากแล้ว ทำไมนายไม่ค้างที่นี่วะ”

“ไม่ดีกว่า กูไม่ชอบค้างที่อื่น” มาเฟียหนุ่มบอกปัดเพื่อนรักอย่าง พาทิศ ที่เป็นเจ้าของโรงแรมนี้ เขาแค่ต้องการมาคุยกับเพื่อนสนิทเรื่องรวมหุ้นกันทำธุรกิจคาสิโนบนเรือสำราญลำใหม่ที่คิดจะหุ้นทำด้วยกันก็เท่านั้น

“ที่อื่นเหี้ยไร โรงแรมกู แต่ถ้ามึงต้องการความเป็นส่วนตัว กูปิดฟอร์ชั้นบนสุดตรงข้ามกับเพนเฮาส์ของกูในโรงแรมให้มึงยังได้”

“…”

“หรือมึงอยากจะนอนกับสาว ๆ กูก็จัดให้ได้อีกเหมือนกัน”

“กูไม่ชอบ” เขาส่ายหน้า คนอย่างคริส-คริสโตเฟอร์ ถ้าจะนอนกับผู้หญิงสักคนก็ต้องเลือก เพราะเขาไม่ชอบนอนซ้ำร่างกายกับคนอื่น แต่ถ้าของสดและใหม่จริงก็ไม่แน่!

“โอเค งั้นก็ได้” พาทิศไม่เซ้าซี้เพราะยื่นข้อเสนอดี ๆ ไปให้แล้ว

“ส่วนมึงมาส่งกูแค่นี้พอ ไปทำธุระของมึงต่อเถอะ”

“เค ๆ ตามสบาย คิดว่าโรงแรมนี้ก็เป็นของมึง ติดอะไรบอกกู” พาทิศตบบ่าคริสโตเฟอร์ก่อนจะเดินออกไป

เหล่าบอดี้การ์ดรู้หน้าที่มองหน้ากัน หัวหน้าสุดออกคำสั่ง เมื่อเห็นพาทิศเดินจากไป

“ไปเตรียมรถให้นาย”

บอดี้การ์ดสี่คนโค้งน้อมรับคำสั่ง ส่วนที่เหลืออีกสองคนคือมือขวาและมือซ้าย ผายมือเชิญเจ้านายให้นั่งรอที่โซฟาขนาดใหญ่ตรงใจกลางของล็อบบี้ ก่อนที่ทั้งคู่จะถอยห่างออกมายืนอยู่ข้าง ๆ เพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนความเป็นส่วนตัวของนาย

คริสโตเฟอร์ยกขาขึ้นไขว่ห้าง ท่าทางของเขาน่าเกรงขามไม่ต่างอะไรกับราชสีห์ ทว่า…พลันสายตาของเขากลับสะดุดกับหญิงสาวที่สวยในชุดแซกรัดรูปสีแดง ความสวยเด่นของเธอเรียกความสนใจของมาเฟียหนุ่มตั้งแต่เห็น

และ…เธอกำลังเดินตรงมาในทิศทางที่เขาเพิ่งนั่งลง

เสียงส้นสูงกระทบพื้นก้าวเข้าใกล้ ในขณะที่บอดี้การ์ดทั้งสองขยับตัวอย่างรู้งาน มาเฟียหนุ่มยกมือซ้ายขึ้นเป็นสัญลักษณ์ให้บอดี้การ์ดให้ห่างออกไป และเมื่อเธอใกล้เข้ามา เขาเลยขยับปลายมือไปด้านหลังเล็กน้อย เพื่อส่งสัญญาณให้บอดี้การ์ดถอยออก

รองเท้าส้นสูงก้าวฉับมาหยุดอยู่ตรงหน้า มาเฟียยังคงนั่งนิ่งด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าสายตายังคงเอาแต่จ้องมองใบหน้าสวยหวานรูปไข่

แววตาคมกริบที่มองอยู่ ทำเอาหญิงสาวใจวูบวาบ ใบหน้าขาวร้อนผะผ่าว เธออายแหละ…แต่ใจสู้ บอกตัวเองว่าตัดสินใจมาดิบดีแล้ว งานนี้ไม่มีถอย

💋💋💋