บทที่ 1007

“พ่ะย่ะค่ะ ฮองเฮา!”

ใบหน้าของหลายคนดูตื่นตระหนกและไม่สบายใจอย่างยิ่ง!

สีหน้าของผู้นำเคร่งขรึม ขณะพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม “เรื่องนี้ร้ายแรงเกินไปจริง ๆ โปรดตัดสินใจโดยเร็วที่สุด เพื่อให้ทุกคนในแผ่นดินสงบสุขพ่ะย่ะค่ะ…”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของฮองเฮาก็เคร่งขรึมเช่นกัน

อดไม่ได้ที่จะครุ่นคิดเรื่องนี้สักครู่ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ความจริงแล้วเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ข้ากังวลมาโดยตลอด ข้าคาดคิดว่าหลังจากกังวลเรื่องนี้มานาน แล้วยังคงเกิดขึ้นจริง…”

“ฮองเฮา การถูกบุกรุกที่ชายแดนไม่ใช่เรื่องเล็ก!”

“สงครามสร้างปัญหาให้กับประชาชน ก่อให้เกิดการสิ้นเปลืองทั้งกำลังคนและเงิน เราต้องเลือกคนไปปราบกบฏครั้งนี้โดยเร็วที่สุดพ่ะย่ะค่ะ!”

“พวกเจ้าพูดถูก”

เมื่อฮองเฮาได้ฟังคำพูดที่เป็นกังวลของขุนนางชั้นผู้ใหญ่หลายคน ใบหน้าของนางก็เต็มไปด้วยความเคร่งเครียด

ดวงตาของนางฉายแววกังวล ก่อนจะพูดอย่างลำบากใจ “แต่ขุนพลที่แข็งแกร่งที่สุดของเราคือขุนพลอู๋หลิง ซึ่งตอนนี้กำลังยกทัพไปกวาดล้างกองทัพของกบฏตระกูลเซิ่ง จะให้จัดการทั้งสองฝ่ายได้อย่างไร...”

ดวงตาของฮองเฮาเต็มไปด้วยความอับอาย นางกำแขนเสื้อตัวเองแน่นโดยไม่รู้ตัว รู้สึกว่าเรื่องนี้ยากเกินไป!

ตอนนี้ไม่มีวิธีที่เหมาะสมแล้ว มีสองเรื่องเกิดขึ้นพร้อมกัน!

เจอเรื่องเช่นนี้ควรทำอย่างไรดี...

ในขณะนี้เซิ่งฟางสี่และอู๋หลิงที่กำลังเผชิญหน้ากันยังคงพูดคุยกันเรื่องเดิม!

อู๋หลิงมองเซิ่งฟางสี่ที่ดูวิตกกังวล แล้วพูดด้วยรอยยิ้มอ่อน “ฮ่าฮ่า ใต้เท้าเซิ่ง โอกาสนี้ไม่ควรพลาด มันจะไม่กลับมาอีก”

“หากเจ้าเลือกเผชิญหน้าต่อ ถึงตอนนั้นเจ้าจะสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง!”