บทที่ 1030

คำพูดของจีหย่งไม่ได้เกิดมาจากอากาศที่ว่างเปล่า!

หากวิเคราะห์เรื่องนี้อย่างรอบคอบ ตัวต้นเหตุคือตระกูลเซิ่งของพวกเขา!

หากตระกูลเซิ่งไม่ได้สถาปนาตัวเองเป็นเจ้าแห่งสามแคว้น อู๋หลิงจะต้องเดินทางมาปราบปรามไกลหลายพันลี้ได้อย่างไร?

แน่นอนว่าจะไม่มีทางเกิดอันตรายขึ้นที่ชายแดน!

หากผู้คนในแผ่นดินวิพากษ์วิจารณ์เรื่องนี้ ตระกูลเซิ่งจะไม่เดือดร้อนหรือ!

แต่เซิ่งฟางสี่หัวเราะ แล้วพูดอย่างใจเย็น “อย่ากังวลเรื่องนี้เลย เรื่องนี้... ลุงมีแผนอื่นเตรียมไว้แล้ว!”

แม้ว่าจีหย่งจะยังเด็ก แต่เขาเป็นคนสมองไว เมื่อลุงของเขาพูดเช่นนี้ หัวใจของเขาก็สั่นไหว

“ดูเหมือนว่าท่านลุงจะมีวิธีพิชิตแผ่นดินได้จริง ๆ... ถ้าได้ผลจริงเช่นนั้นก็คงยอดเยี่ยมมาก!”

...

ในหมู่บ้านต้าหวัง หวังหยวนได้รับจดหมายลับจากเกาเล่อ

หลังจากเห็นจดหมายลับฉบับนี้ หวังหยวนก็ไม่แปลกใจเลย หากหมานอี๋ส่งกองทัพมา เมืองหวงก็จะยกทัพตามอย่างแน่นอน บัดนี้ความวุ่นวายได้เกิดขึ้นอย่างสมบูรณ์แล้ว

มันไม่ง่ายเลยที่จะสงบสติอารมณ์

“สามี ตอนนี้เมืองหวงและหมานอี๋กำลังยกทัพมากันแล้ว ต้าเย่กำลังจะต้องยอมเสียดินแดนเพื่อเจรจาสันติภาพจริงหรือ?”

สตรีทั้งสามถามอย่างกังวล

หวังหยวนพยักหน้า “ใช่แล้ว ต้าเย่ทำได้เพียงเท่านั้น”

“นี่มัน...”

หลี่ซื่อหานสูดหายใจเข้าลึก ๆ ความกังวลฉายแววไปทั่วใบหน้าของนาง

นางเป็นคนต้าเย่ นางย่อมเป็นห่วงต้าเย่ นางไม่เต็มใจจะเห็นอาณาจักรของนางถูกเมืองหวงและหมานอี๋แย่งชิงดินแดนไป

แม้ว่านางจะเป็นสตรี แต่นางก็เข้าใจหลักการที่ว่าเมื่อชนะ ทุกคนชนะด้วย แต่เมื่อแพ้ ทุกคนก็ย่อมแพ้ด้วย

เมื่อหวังหยวนเห็นหลี่ซื่อหานเป็นเช่นนี้ เขาก็เหลือบมองหูเมิ่งอิ๋งแล้วเห็นว่าเป็นเช่นเดียวกัน

สำหรับหวงเจียวเจียว นางเกิดมาในตระกูลสูงศักดิ์และมีอำนาจ นางจึงเปิดกว้างต่อเรื่องเช่นนี้