บทที่ 1031

เพราะพวกนางเข้าใจว่าหวังหยวนก็สามารถดำเนินการได้ และอย่างที่เขาพูด เมื่อถึงเวลานั้น ตระกูลเซิ่ง ตระกูลไป๋ และราชสำนักต่างก็กลัวพวกเขา!

ในกรณีนั้น มันไม่คุ้มกับกำไรเลยจริง ๆ!

“แม้ว่าจะมี แต่เราเข้าใจว่าหากเราดำเนินการตอนนี้ จะทำให้เสียเปรียบจริง ๆ”

หูเมิ่งอิ๋งสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดอย่างช่วยไม่ได้

หวังหยวนพ่นลมหายใจ แล้วเริ่มพูดต่อ

“ในเรื่องนี้ ข้าจะอธิบายให้พวกเจ้าฟังอีกครั้ง”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ เขาก็มองสตรีทั้งสามแล้วอธิบาย

“แผ่นดินอยู่ในความสับสนอลหม่าน ไม่ใช่เรื่องดีเลยที่จะมีชีวิตอยู่โดยปราศจากชื่อเสียง แต่ว่า... ฝ่ายที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ไม่ว่าจะเป็นเมืองหวงหรือหมานอี๋ พวกเขาล้วนพยายามที่จะยึดครองดินแดน และ...”

“คิดจะยึดครองอย่างถาวร และปฏิบัติต่อดินแดนนี้เสมือนเป็นดินแดนของตนเอง ใช่หรือไม่?”

สตรีทั้งสามพยักหน้า เมื่อพิจารณาจากพฤติกรรมของเมืองหวงและหมานอี๋ ก็เป็นเช่นนี้จริง

“ครั้งหนึ่งมีนักการเมืองคนหนึ่งทำเช่นนั้น ยึดครองเมืองศัตรูโดยไม่มีการเผา เข่นฆ่า ปล้นสะดม ยึดไร่นา หรือทำลายอิฐแม้แต่ก้อนเดียว ไม่เพียงเท่านั้น เขายังดำเนินนโยบายท้องถิ่นเพื่อเอาชนะใจประชาชนอีกด้วย “

“และสถานที่นี้ได้รับการพัฒนาให้ดีขึ้นกว่าที่วางแผนไว้ในตอนแรกมาก”

“ไม่รู้ว่าพวกเจ้าจะเข้าใจที่ข้ายกตัวอย่างหรือไม่?”

หวังหยวนนึกถึงเล่าปี่!

เมื่อเขาพิชิตแคว้นง่อด้วยตัวเอง ทุกครั้งที่เขาพิชิตเมือง เขาจะรักผู้คนเหมือนลูกของเขาเอง

หากเล่าปี่ไม่พ่ายแพ้ลกซุน หลังจากเผาค่ายไปแปดร้อยลี้ในตอนท้าย แคว้นง่อก็คงเป็นของเขาไปนานแล้ว

แต่ตอนนี้ เมืองหวงและหมานอี๋กำลังใช้กลยุทธ์เดียวกัน!

ดินแดนที่พวกเขาครอบครองนั้น จะต้องได้รับการปฏิบัติเหมือนเป็นของพวกเขาเอง ได้รับความเมตตาและพัฒนา

ยิ่งไปกว่านั้น ดินแดนนี้ยังเป็นสถานที่ที่เพิ่งได้มา พวกเขาย่อมต้องการเอาชนะใจคนในท้องถิ่นเพื่อเอาชนะใจประชาชน

เปรียบเทียบง่าย ๆ ก็คือเมื่อจู่ ๆ เด็กที่โตแล้วต้องมีพ่อใหม่ในวันหนึ่ง พ่อคนใหม่ก็จะต้องหาทางดูแลเขาทุกวิถีทาง เพื่อให้ลูกชอบตนเอง

ในทำนองเดียวกัน เมืองหวงกับหมานอี๋ยังคงส่งสัญญาณ ซึ่งเป็นสัญญาณอันตรายร้ายแรง!