บทที่ 1039

หากตระกูลไป๋มีแผนดำเนินการจริง ๆ ย่อมช่วยแก้ปัญหาเร่งด่วนนี้ได้แน่นอน!

อย่างน้อยตระกูลเซิ่งก็ไม่มีอำนาจมากพอที่จะจัดการกับราชสำนักได้ และคนจำนวนมากจะไม่เข้าร่วมตระกูลเซิ่งในทันที!

สถานการณ์เช่นนี้จะไม่มีใครอยากเข้าร่วมกลุ่ม!

เพราะจะเกิดอะไรขึ้นถ้าตระกูลเซิ่งล้มเหลว? นั่นคือหายนะ!

กลยุทธ์นี้ฟังดูเหมือนจะได้ผล แต่ไป๋เหยียนเฟยกลับถอนหายใจ

เพราะนางและตระกูลไป๋ตัดขาดกันแล้ว!

ตระกูลไป๋ก็เหมือนกับตระกูลเซิ่ง ปรารถนาความยิ่งใหญ่มาเนิ่นนาน!

เกรงว่าจะไม่ยอมช่วยง่าย ๆ เป็นแน่!

“เสนาบดีฝ่ายซ้าย ข้าเข้าใจสิ่งที่ท่านจะสื่อ แต่... มีเรื่องหนึ่งที่ข้าไม่ได้บอกพวกท่าน ข้ารู้ทัศนคติของตระกูลไป๋มานานแล้ว พวกเขา... ก็มีความตั้งใจจะครองแผ่นดินต้าเย่ด้วยเช่นกัน!”

หลังจากที่ไป๋เหยียนเฟยพูดเช่นนี้ หยางเฟิ่งกั๋วและเป้าชิงสื่อก็ตกตะลึงทั้งคู่!

“อะไรนะ!”

พวกเขาไม่รู้เรื่องนี้ ไป๋เหยียนเฟยบอกกับอู๋หลิงเท่านั้น

ตอนนี้พวกเขาได้เสนอแผนการนี้แล้ว แน่นอนว่านางไม่สามารถเก็บซ่อนเรื่องนี้ได้อีกต่อไป!

“นี่… นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่ตระกูลไป๋มีสิทธิ์อะไรบ้าง จึงจะแย่งชิงแผ่นดินได้?”

“รู้ดีว่า... ตระกูลเซิ่งมีองค์ชายใหญ่อ๋องผิงเล่อที่มีสถานะชอบธรรม แต่ตระกูลไป๋... มีเพียงสถานะคอยช่วยเหลือท่านเท่านั้น ฮองเฮา หากปราศจากความช่วยเหลือของท่าน ก็หมายความว่า...พวกเขาไม่มีคุณสมบัติที่จะต่อสู้แย่งชิงแผ่นดินนี้!”

หยางเฟิ่งกั๋วเห็นปมปัญหาทันทีและอดไม่ได้ที่จะถาม

นี่ก็เป็นเรื่องที่ไป๋เหยียนเฟยสับสนเช่นกัน

ตระกูลไป๋จะแย่งชิงแผ่นดินได้อย่างไร?

ทันใดนั้น สีหน้าของเป้าชิงสื่อก็เปลี่ยนไป เขาอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “บางที... ตระกูลไป๋อาจกำลังรอให้แผ่นดินอยู่ในความสับสนวุ่นวาย... หรือบางทีอาจรอวันที่ราชสำนักและตระกูลเซิ่งทำสงครามกันจริง ๆ!”