บทที่ 1054

เมื่อเสียงประหลาดใจของต้าหู่ดังขึ้น หวังหยวนก็ยกยิ้ม

“แม้ว่าจะไม่แน่ใจนัก แต่ก็อาจป้องกันไม่ให้เซิ่งตงฉยงจัดการกับเราได้”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ ต้าหู่ก็หัวเราะทันที

“พี่หยวน บอกข้ามาเถอะว่าเราควรทำอย่างไร?”

หวังหยวนหรี่ตาพูด “กลยุทธ์ยืมดาบฆ่าคน!”

เมื่อได้ยินประโยคนี้ ทุกคนก็งุนงงเพราะไม่เข้าใจความหมาย

กลยุทธ์ยืมดาบฆ่าคนที่ว่านี้เป็นอย่างไร?

มันหมายความว่าอะไร?

หวังหยวนไม่ได้ตอบ เพียงแค่ยกยิ้มมีเลศนัย

ขณะที่เหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้นที่นี่ ลึกเข้าไปในวังหลวง ไป๋เจิ้นถังเดินจากไปพร้อมกับรอยยิ้ม

หลังจากที่เขาจากไปแล้ว ดวงตาของไป๋เหยียนเฟยก็ฉายแววรู้สึกผิด

ตอนนี้ไป๋หลิงเข้ามาพูดอย่างระมัดระวัง “ฮองเฮา พระองค์... ตอบตกลงแล้วจริงหรือเพคะ? ในกรณีนี้... ไท่จื่อจะควบคุมแผ่นดินได้อย่างไรเพคะ?”

นางฟังบทสนทนาอยู่ตลอด จึงรับรู้เงื่อนไขระหว่างพวกเขา พูดตามตรง...

มันน่าตกใจมาก!

นางคิดว่าฮองเฮาจะไม่มีทางยอมตกลง

แต่ไม่คิดเลยว่าฮองเฮาจะยอมตกลงไปแล้ว!

“หลิงเอ๋อร์ ตระกูลไป๋ไม่ได้ขออะไรมาก ไม่มีอะไรมากไปกว่าการยอมจำนน เมื่อแผ่นดินสงบลง ลูกชายของข้าจะได้ครองราชย์เป็นฮ่องเต้และมีชีวิตที่มั่งคั่ง แม้ว่าจะเสียแผ่นดินไป แต่เขาก็ยังเป็นอิสระและมีความสุข เจ้าคิดว่าเรื่องนี้ไม่ดีหรือ?”

ไป๋เหยียนเฟยถามด้วยเสียงแผ่วเบา ไป๋หลิงหรี่ตาลงเมื่อได้ฟังเช่นนี้

“ฮองเฮา หม่อมฉันไม่สามารถแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ แต่พระองค์... เต็มใจหรือเพคะ?”

ไป๋หลิงรู้นิสัยของไป๋เหยียนเฟยเป็นอย่างดี นางสัญญากับฮ่องเต้ซิงหลงไว้แล้ว การยอมตกลงเช่นนี้ ไม่เหมือนนิสัยของนางเลย!

ไป๋เหยียนเฟยถอนหายใจ ความรู้สึกผิดในดวงตานางยิ่งฉายชัดขึ้น

“เจ้าก็รู้ว่าข้าไม่เต็มใจยอมแพ้ และเจ้าก็รู้จักนิสัยของข้าดีด้วย อย่างที่เจ้าบอก ข้าจะไม่ยอมแพ้”

ทันทีที่ได้ฟังเช่นนี้ ไป๋หลิงก็ตกตะลึง!

“อะไรกัน? พระองค์... พระองค์จะไม่ยอมแพ้ แต่พระองค์ไม่ได้ตอบตกลงหรือ... หรือว่า...”