บทที่ 1053

“สิ่งนั้นคล้ายกับประทัด แต่... พลังโจมตีของมันน่าทึ่งมาก ในบรรดาพี่น้องของเราที่ถูกโจมตี คนที่เลวร้ายที่สุดคือแขนขาขาดจากแรงระเบิด บางคนก็ร่างแหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย…”

เมื่อทหารเล่าถึงตรงนี้ เขารู้สึกเหมือนตัวเองได้เห็นนรก

ความรู้สึกนั้นทำให้เขาหวาดกลัวแทบสิ้นสติ!

จนถึงตอนนี้เขายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

หวังหยวนขว้างอะไรมากันแน่ และเหตุใดพวกเขาถึงถูกระเบิดเช่นนี้!

เซิ่งตงฉยงตกใจมากเมื่อได้ฟังเช่นนี้!

คนหลายร้อยคนเสียชีวิตพร้อมกันทันที แม้แต่การใช้หน้าไม้ก็ยังไม่มีประสิทธิภาพถึงเพียงนี้!

สิ่งนั้นมันคืออะไร?

เขานึกถึงข้อมูลที่หวังหยวนมีปืนคาบศิลา ซึ่งมีขนาดเล็ก สร้างขึ้นอย่างประณีตและมีพลังทำลายล้างสูง เป็นไปได้หรือไม่ว่าเขาสร้างอาวุธที่ทรงพลังกว่าสิ่งนี้ได้แล้ว?

เซิ่งตงฉยงไม่อยากจะเชื่อเลย หวังหยวนเป็นอัจฉริยะจริง ๆ!

“หวังหยวนเอ๋ยหวังหยวน เจ้าทำให้ข้าประหลาดใจได้จริง ๆ แต่คนของข้ากำลังควบคุมทั้งสองเมืองนี้ ดังนั้นต่อให้เจ้ามีปีกบินหนี ก็ไม่อาจรอดพ้นไปได้หรอก!”

“ส่วนพวกโจรของเจ้าค่อนข้างมีความสามารถ แต่ข้ารู้ข้อมูลหมดแล้ว คนของข้ามีอยู่รอบกายเจ้า หากเจ้ากล้าปรากฏตัว เจ้าต้องตายแน่นอน!”

เซิ่งตงฉยงตะคอกอย่างดุร้าย ความเหี้ยมโหดบนใบหน้าของเขา ทำให้ใครก็ตามที่ได้เห็นต่างหวาดกลัว

ในเวลาเดียวกัน พวกหวังหยวนได้หาที่พักกันแล้ว

ในสองเมืองนี้ เซิ่งตงฉยงยังไม่สามารถปกปิดท้องฟ้าด้วยมือเดียวได้ ดังนั้นจึงยังหาสถานที่ปลอดภัยได้ง่าย

“พี่หยวน ท่านแน่ใจหรือว่าตระกูลเซิ่งต้องการจัดการกับพวกเรา?”